೮. ಬಹುಕಾರಸುತ್ತಂ

೧೦೭. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ಬಹುಕಾರಾ [ಬಹೂಪಕಾರಾ (ಸೀ. ಪೀ.)], ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಯೇ ವೋ [ಯೇ ತೇ (ಸಬ್ಬತ್ಥ)] ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಿತಾ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರೇಹಿ. ತುಮ್ಹೇಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬಹುಕಾರಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾನಂ ಯಂ [ಯೇ (?)] ನೇಸಂ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಥ ಆದಿಕಲ್ಯಾಣಂ ಮಜ್ಝೇಕಲ್ಯಾಣಂ ಪರಿಯೋಸಾನಕಲ್ಯಾಣಂ ಸಾತ್ಥಂ ಸಬ್ಯಞ್ಜನಂ, ಕೇವಲಪರಿಪುಣ್ಣಂ ಪರಿಸುದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಪಕಾಸೇಥ. ಏವಮಿದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ವುಸ್ಸತಿ ಓಘಸ್ಸ ನಿತ್ಥರಣತ್ಥಾಯ ಸಮ್ಮಾ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಅನ್ತಕಿರಿಯಾಯಾ’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಸಾಗಾರಾ ಅನಗಾರಾ ಚ, ಉಭೋ ಅಞ್ಞೋಞ್ಞನಿಸ್ಸಿತಾ;

ಆರಾಧಯನ್ತಿ ಸದ್ಧಮ್ಮಂ, ಯೋಗಕ್ಖೇಮಂ ಅನುತ್ತರಂ.

‘‘ಸಾಗಾರೇಸು ಚ ಚೀವರಂ, ಪಚ್ಚಯಂ ಸಯನಾಸನಂ;

ಅನಗಾರಾ ಪಟಿಚ್ಛನ್ತಿ, ಪರಿಸ್ಸಯವಿನೋದನಂ.

‘‘ಸುಗತಂ [ಪುಗ್ಗಲಂ (ಸೀ. ಕ.)] ಪನ ನಿಸ್ಸಾಯ, ಗಹಟ್ಠಾ ಘರಮೇಸಿನೋ;

ಸದ್ದಹಾನಾ ಅರಹತಂ, ಅರಿಯಪಞ್ಞಾಯ ಝಾಯಿನೋ.

‘‘ಇಧ ಧಮ್ಮಂ ಚರಿತ್ವಾನ, ಮಗ್ಗಂ ಸುಗತಿಗಾಮಿನಂ;

ನನ್ದಿನೋ ದೇವಲೋಕಸ್ಮಿಂ, ಮೋದನ್ತಿ ಕಾಮಕಾಮಿನೋ’’ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ಅಟ್ಠಮಂ.