೧೦. ಮಾರಧೇಯ್ಯಸುತ್ತಂ

೫೯. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ತೀಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಭಿಕ್ಖು ಅತಿಕ್ಕಮ್ಮ ಮಾರಧೇಯ್ಯಂ ಆದಿಚ್ಚೋವ ವಿರೋಚತಿ. ಕತಮೇಹಿ ತೀಹಿ? ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಅಸೇಖೇನ ಸೀಲಕ್ಖನ್ಧೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಹೋತಿ, ಅಸೇಖೇನ ಸಮಾಧಿಕ್ಖನ್ಧೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಹೋತಿ, ಅಸೇಖೇನ ಪಞ್ಞಾಕ್ಖನ್ಧೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಹೋತಿ – ಇಮೇಹಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೀಹಿ ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಭಿಕ್ಖು ಅತಿಕ್ಕಮ್ಮ ಮಾರಧೇಯ್ಯಂ ಆದಿಚ್ಚೋವ ವಿರೋಚತೀ’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಸೀಲಂ ಸಮಾಧಿ ಪಞ್ಞಾ ಚ, ಯಸ್ಸ ಏತೇ ಸುಭಾವಿತಾ;

ಅತಿಕ್ಕಮ್ಮ ಮಾರಧೇಯ್ಯಂ, ಆದಿಚ್ಚೋವ ವಿರೋಚತೀ’’ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ದಸಮಂ.

ಪಠಮೋ ವಗ್ಗೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಮೂಲಧಾತು ಅಥ ವೇದನಾ ದುವೇ, ಏಸನಾ ಚ ದುವೇ ಆಸವಾ ದುವೇ;

ತಣ್ಹಾತೋ ಚ ಅಥ [ತಣ್ಹಾತೋ ಅಥ (ಸ್ಯಾ.)] ಮಾರಧೇಯ್ಯತೋ, ವಗ್ಗಮಾಹು ಪಠಮನ್ತಿ ಮುತ್ತಮನ್ತಿ.