೧೦. ಪದುಮಬುದ್ಧವಂಸೋ
೧. ಅನೋಮದಸ್ಸಿಸ್ಸ ಅಪರೇನ, ಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ದ್ವಿಪದುತ್ತಮೋ;
ಪದುಮೋ ನಾಮ ನಾಮೇನ, ಅಸಮೋ ಅಪ್ಪಟಿಪುಗ್ಗಲೋ.
೨. ತಸ್ಸಾಪಿ ಅಸಮಂ ಸೀಲಂ, ಸಮಾಧಿಪಿ ಅನನ್ತಕೋ;
ಅಸಙ್ಖೇಯ್ಯಂ ಞಾಣವರಂ, ವಿಮುತ್ತಿಪಿ ಅನೂಪಮಾ.
೩. ತಸ್ಸಾಪಿ ಅತುಲತೇಜಸ್ಸ, ಧಮ್ಮಚಕ್ಕಪ್ಪವತ್ತನೇ;
ಅಭಿಸಮಯಾ ತಯೋ ಆಸುಂ, ಮಹಾತಮಪವಾಹನಾ.
೪. ಪಠಮಾಭಿಸಮಯೇ ಬುದ್ಧೋ, ಕೋಟಿಸತಮಬೋಧಯಿ;
ದುತಿಯಾಭಿಸಮಯೇ ಧೀರೋ, ನವುತಿಕೋಟಿಮಬೋಧಯಿ.
೫. ಯದಾ ಚ ಪದುಮೋ ಬುದ್ಧೋ, ಓವದೀ ಸಕಮತ್ರಜಂ;
ತದಾ ಅಸೀತಿಕೋಟೀನಂ, ತತಿಯಾಭಿಸಮಯೋ ಅಹು.
೬. ಸನ್ನಿಪಾತಾ ತಯೋ ಆಸುಂ, ಪದುಮಸ್ಸ ಮಹೇಸಿನೋ;
ಕೋಟಿಸತಸಹಸ್ಸಾನಂ, ಪಠಮೋ ಆಸಿ ಸಮಾಗಮೋ.
೭. ಕಥಿನತ್ಥಾರಸಮಯೇ, ಉಪ್ಪನ್ನೇ ಕಥಿನಚೀವರೇ;
ಧಮ್ಮಸೇನಾಪತಿತ್ಥಾಯ, ಭಿಕ್ಖೂ ಸಿಬ್ಬಿಂಸು [ಯಾಚಿಂಸು (ಕ.)] ಚೀವರಂ.
೮. ತದಾ ತೇ ವಿಮಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ, ಛಳಭಿಞ್ಞಾ ಮಹಿದ್ಧಿಕಾ;
ತೀಣಿ ಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಸಮಿಂಸು ಅಪರಾಜಿತಾ.
೯. ಪುನಾಪರಂ ಸೋ ನರಾಸಭೋ [ನರವುಸಭೋ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)], ಪವನೇ ವಾಸಂ ಉಪಾಗಮಿ;
ತದಾ ಸಮಾಗಮೋ ಆಸಿ, ದ್ವಿನ್ನಂ ಸತಸಹಸ್ಸಿನಂ.
೧೦. ಅಹಂ ತೇನ ಸಮಯೇನ, ಸೀಹೋ ಆಸಿಂ ಮಿಗಾಧಿಭೂ;
ವಿವೇಕಮನುಬ್ರೂಹನ್ತಂ, ಪವನೇ ಅದ್ದಸಂ ಜಿನಂ.
೧೧. ವನ್ದಿತ್ವಾ ಸಿರಸಾ ಪಾದೇ, ಕತ್ವಾನ ತಂ ಪದಕ್ಖಿಣಂ;
ತಿಕ್ಖತ್ತುಂ ಅಭಿನಾದಿತ್ವಾ, ಸತ್ತಾಹಂ ಜಿನಮುಪಟ್ಠಹಂ.
೧೨. ಸತ್ತಾಹಂ ವರಸಮಾಪತ್ತಿಯಾ, ವುಟ್ಠಹಿತ್ವಾ ತಥಾಗತೋ;
ಮನಸಾ ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾನ, ಕೋಟಿಭಿಕ್ಖೂ ಸಮಾನಯಿ.
೧೩. ತದಾಪಿ ಸೋ ಮಹಾವೀರೋ, ತೇಸಂ ಮಜ್ಝೇ ವಿಯಾಕರಿ;
‘‘ಅಪರಿಮೇಯ್ಯಿತೋ ಕಪ್ಪೇ, ಅಯಂ ಬುದ್ಧೋ ಭವಿಸ್ಸತಿ.
೧೪. ‘‘ಪಧಾನಂ ಪದಹಿತ್ವಾನ…ಪೇ… ಹೇಸ್ಸಾಮ ಸಮ್ಮುಖಾ ಇಮಂ’’.
೧೫. ತಸ್ಸಾಪಿ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ಭಿಯ್ಯೋ ಚಿತ್ತಂ ಪಸಾದಯಿಂ;
ಉತ್ತರಿಂ ವತಮಧಿಟ್ಠಾಸಿಂ, ದಸಪಾರಮಿಪೂರಿಯಾ.
೧೬. ಚಮ್ಪಕಂ ನಾಮ ನಗರಂ, ಅಸಮೋ ನಾಮ ಖತ್ತಿಯೋ;
ಅಸಮಾ ನಾಮ ಜನಿಕಾ, ಪದುಮಸ್ಸ ಮಹೇಸಿನೋ.
೧೭. ದಸವಸ್ಸಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಅಗಾರಂ ಅಜ್ಝ ಸೋ ವಸಿ;
ನನ್ದಾವಸುಯಸುತ್ತರಾ, ತಯೋ ಪಾಸಾದಮುತ್ತಮಾ.
೧೮. ತೇತ್ತಿಂಸ ಚ ಸಹಸ್ಸಾನಿ, ನಾರಿಯೋ ಸಮಲಙ್ಕತಾ;
ಉತ್ತರಾ ನಾಮ ಸಾ ನಾರೀ, ರಮ್ಮೋ ನಾಮಾಸಿ ಅತ್ರಜೋ.
೧೯. ನಿಮಿತ್ತೇ ಚತುರೋ ದಿಸ್ವಾ, ರಥಯಾನೇನ ನಿಕ್ಖಮಿ;
ಅನೂನಅಟ್ಠಮಾಸಾನಿ, ಪಧಾನಂ ಪದಹೀ ಜಿನೋ.
೨೦. ಬ್ರಹ್ಮುನಾ ಯಾಚಿತೋ ಸನ್ತೋ, ಪದುಮೋ ಲೋಕನಾಯಕೋ;
ವತ್ತಿ ಚಕ್ಕಂ ಮಹಾವೀರೋ, ಧನಞ್ಚುಯ್ಯಾನಮುತ್ತಮೇ.
೨೧. ಸಾಲೋ ಚ ಉಪಸಾಲೋ ಚ, ಅಹೇಸುಂ ಅಗ್ಗಸಾವಕಾ;
ವರುಣೋ ನಾಮುಪಟ್ಠಾಕೋ, ಪದುಮಸ್ಸ ಮಹೇಸಿನೋ.
೨೨. ರಾಧಾ ಚೇವ ಸುರಾಧಾ ಚ, ಅಹೇಸುಂ ಅಗ್ಗಸಾವಿಕಾ;
ಬೋಧಿ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ, ಮಹಾಸೋಣೋತಿ ವುಚ್ಚತಿ.
೨೩. ಭಿಯ್ಯೋ ಚೇವ ಅಸಮೋ ಚ, ಅಹೇಸುಂ ಅಗ್ಗುಪಟ್ಠಕಾ;
ರುಚೀ ಚ ನನ್ದರಾಮಾ ಚ, ಅಹೇಸುಂ ಅಗ್ಗುಪಟ್ಠಿಕಾ.
೨೪. ಅಟ್ಠಪಣ್ಣಾಸರತನಂ, ಅಚ್ಚುಗ್ಗತೋ ಮಹಾಮುನಿ;
ಪಭಾ ನಿದ್ಧಾವತೀ ತಸ್ಸ, ಅಸಮಾ ಸಬ್ಬಸೋ ದಿಸಾ.
೨೫. ಚನ್ದಪ್ಪಭಾ ಸೂರಿಯಪ್ಪಭಾ, ರತನಗ್ಗಿಮಣಿಪ್ಪಭಾ;
ಸಬ್ಬಾಪಿ ತಾ ಹತಾ ಹೋನ್ತಿ, ಪತ್ವಾ ಜಿನಪಭುತ್ತಮಂ.
೨೬. ವಸ್ಸಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಆಯು ವಿಜ್ಜತಿ ತಾವದೇ;
ತಾವತಾ ತಿಟ್ಠಮಾನೋ ಸೋ, ತಾರೇಸಿ ಜನತಂ ಬಹುಂ.
೨೭. ಪರಿಪಕ್ಕಮಾನಸೇ ಸತ್ತೇ, ಬೋಧಯಿತ್ವಾ ಅಸೇಸತೋ;
ಸೇಸಕೇ ಅನುಸಾಸಿತ್ವಾ, ನಿಬ್ಬುತೋ ಸೋ ಸಸಾವಕೋ.
೨೮. ಉರಗೋವ ತಚಂ ಜಿಣ್ಣಂ, ವದ್ಧಪತ್ತಂವ ಪಾದಪೋ;
ಜಹಿತ್ವಾ ಸಬ್ಬಸಙ್ಖಾರೇ, ನಿಬ್ಬುತೋ ಸೋ ಯಥಾ ಸಿಖೀ.
೨೯. ಪದುಮೋ ಜಿನವರೋ ಸತ್ಥಾ, ಧಮ್ಮಾರಾಮಮ್ಹಿ ನಿಬ್ಬುತೋ;
ಧಾತುವಿತ್ಥಾರಿಕಂ ಆಸಿ, ತೇಸು ತೇಸು ಪದೇಸತೋತಿ.
ಪದುಮಸ್ಸ ಭಗವತೋ ವಂಸೋ ಅಟ್ಠಮೋ.