೭. ವತ್ಥದಾಯಕತ್ಥೇರಅಪದಾನಂ

೪೫. ‘‘ಪಕ್ಖಿಜಾತೋ ತದಾ ಆಸಿಂ, ಸುಪಣ್ಣೋ ಗರುಳಾಧಿಪೋ;

ಅದ್ದಸಂ ವಿರಜಂ ಬುದ್ಧಂ, ಗಚ್ಛನ್ತಂ ಗನ್ಧಮಾದನಂ.

೪೬. ‘‘ಜಹಿತ್ವಾ ಗರುಳವಣ್ಣಂ, ಮಾಣವಕಂ ಅಧಾರಯಿಂ;

ಏಕಂ ವತ್ಥಂ ಮಯಾ ದಿನ್ನಂ, ದ್ವಿಪದಿನ್ದಸ್ಸ ತಾದಿನೋ.

೪೭. ‘‘ತಞ್ಚ ದುಸ್ಸಂ ಪಟಿಗ್ಗಯ್ಹ, ಬುದ್ಧೋ ಲೋಕಗ್ಗನಾಯಕೋ;

ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ ಠಿತೋ ಸತ್ಥಾ, ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಥ.

೪೮. ‘‘‘ಇಮಿನಾ ವತ್ಥದಾನೇನ, ಚಿತ್ತಸ್ಸ ಪಣಿಧೀಹಿ ಚ;

ಪಹಾಯ ಗರುಳಂ ಯೋನಿಂ, ದೇವಲೋಕೇ ರಮಿಸ್ಸತಿ’.

೪೯. ‘‘ಅತ್ಥದಸ್ಸೀ ತು ಭಗವಾ, ಲೋಕಜೇಟ್ಠೋ ನರಾಸಭೋ;

ವತ್ಥದಾನಂ ಪಸಂಸಿತ್ವಾ, ಪಕ್ಕಾಮಿ ಉತ್ತರಾಮುಖೋ.

೫೦. ‘‘ಭವೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಮಾನಮ್ಹಿ, ಹೋನ್ತಿ ಮೇ ವತ್ಥಸಮ್ಪದಾ;

ಆಕಾಸೇ ಛದನಂ ಹೋತಿ, ವತ್ಥದಾನಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ.

೫೧. ‘‘ಅರುಣವಾ [ಅರುಣಕಾ (ಸೀ.), ಅರುಣಸಾ (ಸ್ಯಾ.)] ಸತ್ತ ಜನಾ, ಚಕ್ಕವತ್ತೀ ಮಹಬ್ಬಲಾ;

ಛತ್ತಿಂಸತಿಮ್ಹಿ ಆಸಿಂಸು, ಕಪ್ಪಮ್ಹಿ ಮನುಜಾಧಿಪಾ.

೫೨. ‘‘ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾ ಚತಸ್ಸೋ…ಪೇ… ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನಂ’’.

ಇತ್ಥಂ ಸುದಂ ಆಯಸ್ಮಾ ವತ್ಥದಾಯಕೋ ಥೇರೋ ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಅಭಾಸಿತ್ಥಾತಿ.

ವತ್ಥದಾಯಕತ್ಥೇರಸ್ಸಾಪದಾನಂ ಸತ್ತಮಂ.