೭. ನದುಬ್ಭಿಯಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೫೩. ಸತ್ತಮೇ ಉಪಸಙ್ಕಮೀತಿ ‘‘ಅಯಂ ಸಕ್ಕೋ ‘ಯೋಪಿ ಮೇ ಅಸ್ಸ ಸುಪಚ್ಚತ್ಥಿಕೋ, ತಸ್ಸ ಪಾಹಂ ನ ದುಬ್ಭೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇತಿ, ಮಯಾ ತಸ್ಸ ಪಚ್ಚತ್ಥಿಕತರೋ ನಾಮ ನತ್ಥಿ, ವೀಮಂಸಿಸ್ಸಾಮಿ ತಾವ ನಂ, ಕಿಂ ನು ಖೋ ಮಂ ಪಸ್ಸಿತ್ವಾ ದುಬ್ಭತಿ, ನ ದುಬ್ಭತೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಉಪಸಙ್ಕಮಿ. ತಿಟ್ಠ ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಗಹಿತೋಸೀತಿ ವೇಪಚಿತ್ತಿ, ಏತ್ಥೇವ ತಿಟ್ಠ, ಗಹಿತೋ ತ್ವಂ ಮಯಾತಿ ವದತಿ. ಸಹ ವಚನೇನೇವಸ್ಸ ಸೋ ಕಣ್ಠಪಞ್ಚಮೇಹಿ ಬನ್ಧನೇಹಿ ಬದ್ಧೋವ ಅಹೋಸಿ. ಸಪಸ್ಸು ಚ ಮೇತಿ ಮಯಿ ಅದುಬ್ಭತ್ಥಾಯ ಸಪಥಂ ಕರೋಹೀತಿ ವದತಿ. ಯಂ ಮುಸಾಭಣತೋ ಪಾಪನ್ತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಕಪ್ಪೇ ಪಠಮಕಪ್ಪಿಕೇಸು ಚೇತಿಯರಞ್ಞೋ ಪಾಪಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ. ಅರಿಯೂಪವಾದಿನೋತಿ ಕೋಕಲಿಕಸ್ಸ ವಿಯ ಪಾಪಂ. ಮಿತ್ತದ್ದುನೋ ಚ ಯಂ ಪಾಪನ್ತಿ ಮಹಾಕಪಿಜಾತಕೇ ಮಹಾಸತ್ತೇ ದುಟ್ಠಚಿತ್ತಸ್ಸ ಪಾಪಂ. ಅಕತಞ್ಞುನೋತಿ ದೇವದತ್ತಸದಿಸಸ್ಸ ಅಕತಞ್ಞುನೋ ಪಾಪಂ. ಇಮಾನಿ ಕಿರ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಕಪ್ಪೇ ಚತ್ತಾರಿ ಮಹಾಪಾಪಾನಿ. ಸತ್ತಮಂ.