೩. ಧಜಗ್ಗಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೪೯. ತತಿಯೇ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೋತಿ ಸಮ್ಪಿಣ್ಡಿತೋ ರಾಸಿಭೂತೋ. ಧಜಗ್ಗಂಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಥಾತಿ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ಕಿರ ದಿಯಡ್ಢಯೋಜನಸತಾಯಾಮೋ ರಥೋ. ತಸ್ಸ ಹಿ ಪಚ್ಛಿಮನ್ತೋ ಪಣ್ಣಾಸಯೋಜನೋ, ಮಜ್ಝೇ ರಥಪಞ್ಜರೋ ಪಣ್ಣಾಸಯೋಜನೋ, ರಥಸನ್ಧಿತೋ ಯಾವ ರಥಸೀಸಾ ಪಣ್ಣಾಸಯೋಜನಾನಿ. ತದೇವ ಪಮಾಣಂ ದಿಗುಣಂ ಕತ್ವಾ ತಿಯೋಜನಸತಾಯಾಮೋತಿಪಿ ವದನ್ತಿಯೇವ. ತಸ್ಮಿಂ ಯೋಜನಿಕಪಲ್ಲಙ್ಕೋ ಅತ್ಥತೋ, ತಿಯೋಜನಿಕಂ ಸೇತಚ್ಛತ್ತಂ ಮತ್ಥಕೇ ಠಪಿತಂ, ಏಕಸ್ಮಿಂಯೇವ ಯುಗೇ ಸಹಸ್ಸಆಜಞ್ಞಾ ಯುತ್ತಾ, ಸೇಸಾಲಙ್ಕಾರಸ್ಸ ಪಮಾಣಂ ನತ್ಥಿ. ಧಜೋ ಪನಸ್ಸ ಅಡ್ಢತಿಯಾನಿ ಯೋಜನಸತಾನಿ ಉಗ್ಗತೋ, ಯಸ್ಸ ವಾತಾಹತಸ್ಸ ಪಞ್ಚಙ್ಗಿಕತೂರಿಯಸ್ಸೇವ ಸದ್ದೋ ನಿಚ್ಛರತಿ, ತಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥಾತಿ ವದತಿ. ಕಸ್ಮಾ? ತಂ ಪಸ್ಸನ್ತಾನಞ್ಹಿ ರಾಜಾ ನೋ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಪರಿಸಪರಿಯನ್ತೇ ನಿಖಾತಥಮ್ಭೋ ವಿಯ ಠಿತೋ, ಕಸ್ಸ ಮಯಂ ಭಾಯಾಮಾತಿ ಭಯಂ ನ ಹೋತಿ. ಪಜಾಪತಿಸ್ಸಾತಿ ಸೋ ಕಿರ ಸಕ್ಕೇನ ಸಮಾನವಣ್ಣೋ ಸಮಾನಾಯುಕೋ ದುತಿಯಂ ಆಸನಂ ಲಭತಿ. ತಥಾ ವರುಣೋ ಈಸಾನೋ ಚ. ವರುಣೋ ಪನ ತತಿಯಂ ಆಸನಂ ಲಭತಿ, ಈಸಾನೋ ಚತುತ್ಥಂ. ಪಲಾಯೀತಿ ಅಸುರೇಹಿ ಪರಾಜಿತೋ ತಸ್ಮಿಂ ರಥೇ ಠಿತೋ ಅಪ್ಪಮತ್ತಕಮ್ಪಿ ರಜಧಜಂ ದಿಸ್ವಾ ಪಲಾಯನಧಮ್ಮೋ.

ಇತಿಪಿ ಸೋ ಭಗವಾತಿಆದೀನಿ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗೇ ವಿತ್ಥಾರಿತಾನೇವ. ಇದಮವೋಚಾತಿ ಇದಂ ಧಜಗ್ಗಪರಿತ್ತಂ ನಾಮ ಭಗವಾ ಅವೋಚ, ಯಸ್ಸ ಆಣಾಖೇತ್ತೇ ಕೋಟಿಸತಸಹಸ್ಸಚಕ್ಕವಾಳೇ ಆನುಭಾವೋ ವತ್ತತಿ. ಇದಂ ಆವಜ್ಜೇತ್ವಾ ಹಿ ಯಕ್ಖಭಯಚೋರಭಯಾದೀಹಿ ದುಕ್ಖೇಹಿ ಮುತ್ತಾನಂ ಅನ್ತೋ ನತ್ಥಿ. ತಿಟ್ಠತು ಅಞ್ಞದುಕ್ಖವೂಪಸಮೋ, ಇದಂ ಆವಜ್ಜಮಾನೋ ಹಿ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ ಆಕಾಸೇಪಿ ಪತಿಟ್ಠಂ ಲಭತಿ.

ತತ್ರಿದಂ ವತ್ಥು – ದೀಘವಾಪಿಚೇತಿಯಮ್ಹಿ ಕಿರ ಸುಧಾಕಮ್ಮೇ ಕಯಿರಮಾನೇ ಏಕೋ ದಹರೋ ಮುದ್ಧವೇದಿಕಾಪಾದತೋ ಪತಿತ್ವಾ ಚೇತಿಯಕುಚ್ಛಿಯಾ ಭಸ್ಸತಿ. ಹೇಟ್ಠಾ ಠಿತೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋ ‘‘ಧಜಗ್ಗಪರಿತ್ತಂ, ಆವುಸೋ, ಆವಜ್ಜಾಹೀ’’ತಿ ಆಹ. ಸೋ ಮರಣಭಯೇನ ತಜ್ಜಿತೋ ‘‘ಧಜಗ್ಗಪರಿತ್ತಂ ಮಂ ರಕ್ಖತೂ’’ತಿ ಆಹ. ತಾವದೇವಸ್ಸ ಚೇತಿಯಕುಚ್ಛಿತೋ ದ್ವೇ ಇಟ್ಠಕಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಸೋಪಾನಂ ಹುತ್ವಾ ಅಟ್ಠಂಸು, ಉಪರಿಟ್ಠಿತೋ ವಲ್ಲಿನಿಸ್ಸೇಣಿಂ ಓತಾರೇಸುಂ. ತಸ್ಮಿಂ ನಿಸ್ಸೇಣಿಯಂ ಠಿತೇ ಇಟ್ಠಕಾ ಯಥಾಟ್ಠಾನೇಯೇವ ಅಟ್ಠಂಸು. ತತಿಯಂ.