೬. ಪಿಯಙ್ಕರಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೪೦. ಛಟ್ಠೇ ಜೇತವನೇತಿ ಜೇತವನಸ್ಸ ಪಚ್ಚನ್ತೇ ಕೋಸಮ್ಬಕಕುಟಿ ನಾಮ ಅತ್ಥಿ, ತತ್ಥ ವಿಹರತಿ. ಧಮ್ಮಪದಾನೀತಿ ಇಧ ಪಾಟಿಯೇಕ್ಕಂ ಸಙ್ಗಹಂ ಆರುಳ್ಹಾ ಛಬ್ಬೀಸತಿವಗ್ಗಾ ತನ್ತಿ ಅಧಿಪ್ಪೇತಾ. ತತ್ರ ಥೇರೋ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ಅನ್ತೋವಿಹಾರೇ ನಿಸಿನ್ನೋ ಮಧುರಸ್ಸರೇನ ಸರಭಞ್ಞಂ ಕತ್ವಾ ಅಪ್ಪಮಾದವಗ್ಗಂ ಭಾಸತಿ. ಏವಂ ತೋಸೇಸೀತಿ ಸಾ ಕಿರ ಪುತ್ತಂ ಪಿಯಙ್ಕರಂ ಅಙ್ಕೇನಾದಾಯ ಜೇತವನಸ್ಸ ಪಚ್ಛಿಮಭಾಗತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಗೋಚರಂ ಪರಿಯೇಸನ್ತೀ ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ನಗರಾಭಿಮುಖೀ ಹುತ್ವಾ ಉಚ್ಚಾರಪಸ್ಸಾವಖೇಳಸಿಙ್ಘಾಣಿಕದುಬ್ಭೋಜನಾನಿ ಪರಿಯೇಸಮಾನಾ ಥೇರಸ್ಸ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ಪತ್ವಾ ಮಧುರಸ್ಸರಂ ಅಸ್ಸೋಸಿ. ತಸ್ಸಾ ಸೋ ಸದ್ದೋ ಛವಿಆದೀನಿ ಛೇತ್ವಾ ಅಟ್ಠಿಮಿಞ್ಜಂ ಆಹಚ್ಚ ಹದಯಙ್ಗಮನೀಯೋ ಹುತ್ವಾ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಅಥಸ್ಸಾ ಗೋಚರಪರಿಯೇಸನೇ ಚಿತ್ತಮ್ಪಿ ನ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ, ಓಹಿತಸೋತಾ ಧಮ್ಮಮೇವ ಸುಣನ್ತೀ ಠಿತಾ. ಯಕ್ಖದಾರಕಸ್ಸ ಪನ ದಹರತಾಯ ಧಮ್ಮಸ್ಸವನೇ ಚಿತ್ತಂ ನತ್ಥಿ. ಸೋ ಜಿಘಚ್ಛಾಯ ಪೀಳಿತತ್ತಾ, ‘‘ಕಸ್ಮಾ ಅಮ್ಮಾ ಗತಗತಟ್ಠಾನೇ ಖಾಣುಕೋ ವಿಯ ತಿಟ್ಠಸಿ? ನ ಮಯ್ಹಂ ಖಾದನೀಯಂ ವಾ ಭೋಜನೀಯಂ ವಾ ಪರಿಯೇಸಸೀ’’ತಿ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಮಾತರಂ ಚೋದೇತಿ. ಸಾ ‘‘ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಸ್ಸ ಮೇ ಅನ್ತರಾಯಂ ಕರೋತೀ’’ತಿ ಪುತ್ತಕಂ ‘‘ಮಾ ಸದ್ದಂ ಕರಿ, ಪಿಯಙ್ಕರಾ’’ತಿ ಏವಂ ತೋಸೇಸಿ. ತತ್ಥ ಮಾ ಸದ್ದಂ ಕರೀತಿ ಸದ್ದಂ ಮಾ ಕರಿ.

ಪಾಣೇಸು ಚಾತಿ ಗಾಥಾಯ ಸಾ ಅತ್ತನೋ ಧಮ್ಮತಾಯ ಸಮಾದಿಣ್ಣಂ ಪಞ್ಚಸೀಲಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ತತ್ಥ ಸಂಯಮಾಮಸೇತಿ ಸಂಯಮಾಮ ಸಂಯತಾ ಹೋಮ. ಇಮಿನಾ ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವಿರತಿ ಗಹಿತಾ, ದುತಿಯಪದೇನ ಮುಸಾವಾದಾ ವಿರತಿ, ತತಿಯಪದೇನ ಸೇಸಾ ತಿಸ್ಸೋ ವಿರತಿಯೋ. ಅಪಿ ಮುಚ್ಚೇಮ ಪಿಸಾಚಯೋನಿಯಾತಿ ಅಪಿ ನಾಮ ಯಕ್ಖಲೋಕೇ ಉಪ್ಪನ್ನಾನಿ ಪಞ್ಚ ವೇರಾನಿ ಪಹಾಯ, ಯೋನಿಸೋ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಇಮಾಯ ಛಾತಕದುಬ್ಭಿಕ್ಖಾಯ ಪಿಸಾಚಯಕ್ಖಯೋನಿಯಾ ಮುಚ್ಚೇಮ, ತಾತಾತಿ ವದತಿ. ಛಟ್ಠಂ.