೧. ತಮ್ಬದಾಠಿಕಚೋರಘಾತಕವತ್ಥು

ಸಹಸ್ಸಮಪಿ ಚೇ ವಾಚಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ತಮ್ಬದಾಠಿಕಚೋರಘಾತಕಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಏಕೂನಪಞ್ಚಸತಾ ಕಿರ ಚೋರಾ ಗಾಮಘಾತಕಾದೀನಿ ಕರೋನ್ತಾ ಜೀವಿಕಂ ಕಪ್ಪೇಸುಂ. ಅಥೇಕೋ ಪುರಿಸೋ ನಿಬ್ಬಿದ್ಧಪಿಙ್ಗಲೋ ತಮ್ಬದಾಠಿಕೋ ತೇಸಂ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಅಹಮ್ಪಿ ತುಮ್ಹೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಜೀವಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಆಹ. ಅಥ ನಂ ಚೋರಜೇಟ್ಠಕಸ್ಸ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ‘‘ಅಯಮ್ಪಿ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಸನ್ತಿಕೇ ವಸಿತುಂ ಇಚ್ಛತೀ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ಅಥ ನಂ ಚೋರಜೇಟ್ಠಕೋ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಮಾತು ಥನಂ ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ಪಿತು ವಾ ಗಲಲೋಹಿತಂ ನೀಹರಿತ್ವಾ ಖಾದನಸಮತ್ಥೋ ಅತಿಕಕ್ಖಳೋ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ‘‘ನತ್ಥೇತಸ್ಸ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಸನ್ತಿಕೇ ವಸನಕಿಚ್ಚ’’ನ್ತಿ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಿ. ಸೋ ಏವಂ ಪಟಿಕ್ಖಿತ್ತೋಪಿ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಏಕಂ ತಸ್ಸೇವ ಅನ್ತೇವಾಸಿಕಂ ಉಪಟ್ಠಹನ್ತೋ ಆರಾಧೇಸಿ. ಸೋ ತಂ ಆದಾಯ ಚೋರಜೇಟ್ಠಕಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ, ‘‘ಸಾಮಿ, ಭದ್ದಕೋ ಏಸ, ಅಮ್ಹಾಕಂ ಉಪಕಾರಕೋ, ಸಙ್ಗಣ್ಹಥ ನ’’ನ್ತಿ ಯಾಚಿತ್ವಾ ಚೋರಜೇಟ್ಠಕಂ ಪಟಿಚ್ಛಾಪೇಸಿ. ಅಥೇಕದಿವಸಂ ನಾಗರಾ ರಾಜಪುರಿಸೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕತೋ ಹುತ್ವಾ ತೇ ಚೋರೇ ಗಹೇತ್ವಾ ವಿನಿಚ್ಛಯಮಹಾಮಚ್ಚಾನಂ ಸನ್ತಿಕಂ ನಯಿಂಸು. ಅಮಚ್ಚಾ ತೇಸಂ ಫರಸುನಾ ಸೀಸಚ್ಛೇದಂ ಆಣಾಪೇಸುಂ. ತತೋ ‘‘ಕೋ ನು ಖೋ ಇಮೇ ಮಾರೇಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಪರಿಯೇಸನ್ತಾ ತೇ ಮಾರೇತುಂ ಇಚ್ಛನ್ತಂ ಕಞ್ಚಿ ಅದಿಸ್ವಾ ಚೋರಜೇಟ್ಠಕಂ ಆಹಂಸು – ‘‘ತ್ವಂ ಇಮೇ ಮಾರೇತ್ವಾ ಜೀವಿತಞ್ಚೇವ ಲಭಿಸ್ಸಸಿ ಸಮ್ಮಾನಞ್ಚ, ಮಾರೇಹಿ ನೇ’’ತಿ. ಸೋಪಿ ಅತ್ತಾನಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ವಸಿತತ್ತಾ ತೇ ಮಾರೇತುಂ ನ ಇಚ್ಛಿ. ಏತೇನೂಪಾಯೇನ ಏಕೂನಪಞ್ಚಸತೇ ಪುಚ್ಛಿಂಸು, ಸಬ್ಬೇಪಿ ನ ಇಚ್ಛಿಂಸು. ಸಬ್ಬಪಚ್ಛಾ ತಂ ನಿಬ್ಬಿದ್ಧಪಿಙ್ಗಲಂ ತಮ್ಬದಾಠಿಕಂ ಪುಚ್ಛಿಂಸು. ಸೋ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿತ್ವಾ ತೇ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಮಾರೇತ್ವಾ ಜೀವಿತಞ್ಚೇವ ಸಮ್ಮಾನಞ್ಚ ಲಭಿ. ಏತೇನೂಪಾಯೇನ ನಗರಸ್ಸ ದಕ್ಖಿಣತೋಪಿ ಪಞ್ಚ ಚೋರಸತಾನಿ ಆನೇತ್ವಾ ಅಮಚ್ಚಾನಂ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ತೇಹಿ ತೇಸಮ್ಪಿ ಸೀಸಚ್ಛೇದೇ ಆಣತ್ತೇ ಚೋರಜೇಟ್ಠಕಂ ಆದಿಂ ಕತ್ವಾ ಪುಚ್ಛನ್ತಾ ಕಞ್ಚಿ ಮಾರೇತುಂ ಇಚ್ಛನ್ತಂ ಅದಿಸ್ವಾ ‘‘ಪುರಿಮದಿವಸೇ ಏಕೋ ಪುರಿಸೋ ಪಞ್ಚಸತೇ ಚೋರೇ ಮಾರೇಸಿ, ಕಹಂ ನು ಖೋ ಸೋ’’ತಿ. ‘‘ಅಸುಕಟ್ಠಾನೇ ಅಮ್ಹೇತಿ ದಿಟ್ಠೋ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ತಂ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ಇಮೇ ಮಾರೇಹಿ, ಸಮ್ಮಾನಂ ಲಚ್ಛಸೀ’’ತಿ ಆಣಾಪೇಸುಂ. ಸೋ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿತ್ವಾ ತೇ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಮಾರೇತ್ವಾ ಸಮ್ಮಾನಂ ಲಭಿ. ಅಥ ನಂ ‘‘ಭದ್ದಕೋ ಅಯಂ ಪುರಿಸೋ, ನಿಬದ್ಧಂ ಚೋರಘಾತಕಮೇವ ಏತಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಮನ್ತೇತ್ವಾ ತಸ್ಸ ತಂ ಠಾನನ್ತರಂ ದತ್ವಾವ ಸಮ್ಮಾನಂ ಕರಿಂಸು. ಸೋ ಪಚ್ಛಿಮದಿಸತೋಪಿ ಉತ್ತರದಿಸತೋಪಿ ಆನೀತೇ ಪಞ್ಚಸತೇ ಪಞ್ಚಸತೇ ಚೋರೇ ಘಾತೇಸಿಯೇವ. ಏವಂ ಚತೂಹಿ ದಿಸಾಹಿ ಆನೀತಾನಿ ದ್ವೇ ಸಹಸ್ಸಾನಿ ಮಾರೇತ್ವಾ ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ದೇವಸಿಕಂ ಏಕಂ ದ್ವೇತಿ ಆನೀತೇ ತೇ ಮನುಸ್ಸೇ ಮಾರೇತ್ವಾ ಪಞ್ಚಪಣ್ಣಾಸ ಸಂವಚ್ಛರಾನಿ ಚೋರಘಾತಕಕಮ್ಮಂ ಅಕಾಸಿ.

ಸೋ ಮಹಲ್ಲಕಕಾಲೇ ಏಕಪ್ಪಹಾರೇನೇವ ಸೀಸಂ ಛಿನ್ದಿತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋತಿ, ದ್ವೇ ತಯೋ ವಾರೇ ಪಹರನ್ತೋ ಮನುಸ್ಸೇ ಕಿಲಮೇತಿ. ನಾಗರಾ ಚಿನ್ತಯಿಂಸು – ‘‘ಅಞ್ಞೋಪಿ ಚೋರಘಾತಕೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿಸ್ಸತಿ, ಅಯಂ ಅತಿವಿಯ ಮನುಸ್ಸೇ ಕಿಲಮೇತಿ, ಕಿಂ ಇಮಿನಾ’’ತಿ ತಸ್ಸ ತಂ ಠಾನನ್ತರಂ ಹರಿಂಸು. ಸೋ ಪುಬ್ಬೇ ಚೋರಘಾತಕಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತೋ ‘‘ಅಹತಸಾಟಕೇ ನಿವಾಸೇತುಂ, ನವಸಪ್ಪಿನಾ ಸಙ್ಖತಂ ಖೀರಯಾಗುಂ ಪಿವಿತುಂ, ಸುಮನಪುಪ್ಫಾನಿ ಪಿಲನ್ಧಿತುಂ, ಗನ್ಧೇ ವಿಲಿಮ್ಪಿತು’’ನ್ತಿ ಇಮಾನಿ ಚತ್ತಾರಿ ನ ಲಭಿ. ಸೋ ಠಾನಾ ಚಾವಿತದಿವಸೇ ‘‘ಖೀರಯಾಗುಂ ಮೇ ಪಚಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಅಹತವತ್ಥಸುಮನಮಾಲಾವಿಲೇಪನಾನಿ ಗಾಹಾಪೇತ್ವಾ ನದಿಂ ಗನ್ತ್ವಾ ನ್ಹತ್ವಾ ಅಹತವತ್ಥಾನಿ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಮಾಲಾ ಪಿಲನ್ಧಿತ್ವಾ ಗನ್ಧೇಹಿ ಅನುಲಿತ್ತಗತ್ತೋ ಗೇಹಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ನಿಸೀದಿ. ಅಥಸ್ಸ ನವಸಪ್ಪಿನಾ ಸಙ್ಖತಂ ಖೀರಯಾಗುಂ ಪುರತೋ ಠಪೇತ್ವಾ ಹತ್ಥಧೋವನೋದಕಂ ಆಹರಿಂಸು. ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರೋ ಸಮಾಪತ್ತಿತೋ ವುಟ್ಠಾಯ ‘‘ಕತ್ಥ ನು ಖೋ ಅಜ್ಜ ಮಯಾ ಗನ್ತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ಅತ್ತನೋ ಭಿಕ್ಖಾಚಾರಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ತಸ್ಸ ಗೇಹೇ ಖೀರಯಾಗುಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಕರಿಸ್ಸತಿ ನು ಖೋ ಮೇ ಪುರಿಸೋ ಸಙ್ಗಹ’’ನ್ತಿ ಉಪಧಾರೇನ್ತೋ ‘‘ಮಂ ದಿಸ್ವಾ ಮಮ ಸಙ್ಗಹಂ ಕರಿಸ್ಸತಿ, ಕರಿತ್ವಾ ಚ ಪನ ಮಹಾಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಲಭಿಸ್ಸತಿ ಅಯಂ ಕುಲಪುತ್ತೋ’’ತಿ ಞತ್ವಾ ಚೀವರಂ ಪಾರುಪಿತ್ವಾ ಪತ್ತಂ ಆದಾಯ ತಸ್ಸ ಗೇಹದ್ವಾರೇ ಠಿತಮೇವ ಅತ್ತಾನಂ ದಸ್ಸೇಸಿ.

ಸೋ ಥೇರಂ ದಿಸ್ವಾ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಮಯಾ ಚಿರಂ ಚೋರಘಾತಕಕಮ್ಮಂ ಕತಂ, ಬಹೂ ಮನುಸ್ಸಾ ಮಾರಿತಾ, ಇದಾನಿ ಮೇ ಗೇಹೇ ಖೀರಯಾಗು ಪಟಿಯತ್ತಾ, ಥೇರೋ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಮಮ ಗೇಹದ್ವಾರೇ ಠಿತೋ, ಇದಾನಿ ಮಯಾ ಅಯ್ಯಸ್ಸ ದೇಯ್ಯಧಮ್ಮಂ ದಾತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಪುರತೋ ಠಪಿತಯಾಗುಂ ಅಪನೇತ್ವಾ ಥೇರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಅನ್ತೋಗೇಹೇ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಪತ್ತೇ ಖೀರಯಾಗುಂ ಆಕಿರಿತ್ವಾ ನವಸಪ್ಪಿಂ ಆಸಿಞ್ಚಿತ್ವಾ ಥೇರಂ ಬೀಜಮಾನೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಅಥಸ್ಸ ಚ ದೀಘರತ್ತಂ ಅಲದ್ಧಪುಬ್ಬತಾಯ ಖೀರಯಾಗುಂ ಪಾತುಂ ಬಲವಅಜ್ಝಾಸಯೋ ಅಹೋಸಿ. ಥೇರೋ ತಸ್ಸ ಅಜ್ಝಾಸಯಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ತ್ವಂ, ಉಪಾಸಕ, ಅತ್ತನೋ ಯಾಗುಂ ಪಿವಾ’’ತಿ ಆಹ. ಸೋ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಹತ್ಥೇ ಬೀಜನಿಂ ದತ್ವಾ ಯಾಗುಂ ಪಿವಿ. ಥೇರೋ ಬೀಜಮಾನಂ ಪುರಿಸಂ ‘‘ಗಚ್ಛ, ಉಪಾಸಕಮೇವ ಬೀಜಾಹೀ’’ತಿ ಆಹ. ಸೋ ಬೀಜಿಯಮಾನೋ ಕುಚ್ಛಿಪೂರಂ ಯಾಗುಂ ಪಿವಿತ್ವಾ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಥೇರಂ ಬೀಜಮಾನೋ ಠತ್ವಾ ಕತಾಹಾರಕಿಚ್ಚಸ್ಸ ಥೇರಸ್ಸ ಪತ್ತಂ ಅಗ್ಗಹೇಸಿ. ಥೇರೋ ತಸ್ಸ ಅನುಮೋದನಂ ಆರಭಿ. ಸೋ ಅತ್ತನೋ ಚಿತ್ತಂ ಥೇರಸ್ಸ ಧಮ್ಮದೇಸನಾನುಗಂ ಕಾತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿ. ಥೇರೋ ಸಲ್ಲಕ್ಖೇತ್ವಾ, ‘‘ಉಪಾಸಕ, ಕಸ್ಮಾ ಚಿತ್ತಂ ದೇಸನಾನುಗಂ ಕಾತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋಸೀ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿ. ‘‘ಭನ್ತೇ, ಮಯಾ ದೀಘರತ್ತಂ ಕಕ್ಖಳಕಮ್ಮಂ ಕತಂ, ಬಹೂ ಮನುಸ್ಸಾ ಮಾರಿತಾ, ತಮಹಂ ಅತ್ತನೋ ಕಮ್ಮಂ ಅನುಸ್ಸರನ್ತೋ ಚಿತ್ತಂ ಅಯ್ಯಸ್ಸ ದೇಸನಾನುಗಂ ಕಾತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿ’’ನ್ತಿ. ಥೇರೋ ‘‘ವಞ್ಚೇಸ್ಸಾಮಿ ನ’’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ‘‘ಕಿಂ ಪನ ತ್ವಂ ಅತ್ತನೋ ರುಚಿಯಾ ಅಕಾಸಿ, ಅಞ್ಞೇಹಿ ಕಾರಿತೋಸೀ’’ತಿ? ‘‘ರಾಜಾ ಮಂ ಕಾರೇಸಿ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ ತೇ, ಉಪಾಸಕ, ಏವಂ ಸನ್ತೇ ಅಕುಸಲಂ ಹೋತೀ’’ತಿ? ಮನ್ದಧಾತುಕೋ ಉಪಾಸಕೋ ಥೇರೇನೇವಂ ವುತ್ತೇ ‘‘ನತ್ಥಿ ಮಯ್ಹಂ ಅಕುಸಲ’’ನ್ತಿ ಸಞ್ಞೀ ಹುತ್ವಾ ತೇನ ಹಿ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಧಮ್ಮಂ ಕಥೇಥಾ’’ತಿ. ಸೋ ಥೇರೇ ಅನುಮೋದನಂ ಕರೋನ್ತೇ ಏಕಗ್ಗಚಿತ್ತೋ ಹುತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣನ್ತೋ ಸೋತಾಪತ್ತಿಮಗ್ಗಸ್ಸ ಓರತೋ ಅನುಲೋಮಿಕಂ ಖನ್ತಿಂ ನಿಬ್ಬತ್ತೇಸಿ. ಥೇರೋಪಿ ಅನುಮೋದನಂ ಕತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ.

ಉಪಾಸಕಂ ಥೇರಂ ಅನುಗನ್ತ್ವಾ ನಿವತ್ತಮಾನಂ ಏಕಾ ಯಕ್ಖಿನೀ ಧೇನುವೇಸೇನ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಉರೇ ಪಹರಿತ್ವಾ ಮಾರೇಸಿ. ಸೋ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ತುಸಿತಪುರೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಧಮ್ಮಸಭಾಯಂ ಕಥಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇಸುಂ ‘‘ಚೋರಘಾತಕೋ ಪಞ್ಚಪಣ್ಣಾಸ ವಸ್ಸಾನಿ ಕಕ್ಖಳಕಮ್ಮಂ ಕತ್ವಾ ಅಜ್ಜೇವ ತತೋ ಮುತ್ತೋ, ಅಜ್ಜೇವ ಥೇರಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖಂ ದತ್ವಾ ಅಜ್ಜೇವ ಕಾಲಂ ಕತೋ, ಕಹಂ ನು ಖೋ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ಆಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಕಾಯ ನುತ್ಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಥಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಇಮಾಯ ನಾಮಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ, ‘‘ಭಿಕ್ಖವೇ, ತುಸಿತಪುರೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಕಿಂ, ಭನ್ತೇ, ವದೇಥ, ಏತ್ತಕಂ ಕಾಲಂ ಏತ್ತಕೇ ಮನುಸ್ಸೇ ಘಾತೇತ್ವಾ ತುಸಿತವಿಮಾನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ’’ತಿ. ‘‘ಆಮ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಹನ್ತೋ ತೇನ ಕಲ್ಯಾಣಮಿತ್ತೋ ಲದ್ಧೋ, ಸೋ ಸಾರಿಪುತ್ತಸ್ಸ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸುತ್ವಾ ಅನುಲೋಮಞಾಣಂ ನಿಬ್ಬತ್ತೇತ್ವಾ ಇತೋ ಚುತೋ ತುಸಿತವಿಮಾನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

‘‘ಸುಭಾಸಿತಂ ಸುಣಿತ್ವಾನ, ನಗರೇ ಚೋರಘಾತಕೋ;

ಅನುಲೋಮಖನ್ತಿಂ ಲದ್ಧಾನ, ಮೋದತೀ ತಿದಿವಂ ಗತೋ’’ತಿ.

‘‘ಭನ್ತೇ, ಅನುಮೋದನಕಥಾ ನಾಮ ನ ಬಲವಾ, ತೇನ ಕತಂ ಅಕುಸಲಕಮ್ಮಂ ಮಹನ್ತಂ, ಕಥಂ ಏತ್ತಕೇನ ವಿಸೇಸಂ ನಿಬ್ಬತ್ತೇಸೀ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ‘‘ಕಿಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ‘ಮಯಾ ದೇಸಿತಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅಪ್ಪಂ ವಾ ಬಹುಂ ವಾ’ತಿ ಮಾ ಪಮಾಣಂ ಗಣ್ಹಥ. ಏಕವಾಚಾಪಿ ಹಿ ಅತ್ಥನಿಸ್ಸಿತಾ ಸೇಯ್ಯಾವಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಅನುಸನ್ಧಿಂ ಘಟೇತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೦೦. ‘‘ಸಹಸ್ಸಮಪಿ ಚೇ ವಾಚಾ, ಅನತ್ಥಪದಸಂಹಿತಾ;

ಏಕಂ ಅತ್ಥಪದಂ ಸೇಯ್ಯೋ, ಯಂ ಸುತ್ವಾ ಉಪಸಮ್ಮತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಸಹಸ್ಸಮಪೀತಿ ಪರಿಚ್ಛೇದವಚನಂ, ಏಕಂ ಸಹಸ್ಸಂ ದ್ವೇ ಸಹಸ್ಸಾನೀತಿ ಏವಂ ಸಹಸ್ಸೇನ ಚೇಪಿ ಪರಿಚ್ಛಿನ್ನವಾಚಾ ಹೋನ್ತಿ, ತಾ ಚ ಪನ ಅನತ್ಥಪದಸಂಹಿತಾ ಆಕಾಸವಣ್ಣನಾಪಬ್ಬತವಣ್ಣನಾವನವಣ್ಣನಾದೀನಿ ಪಕಾಸಕೇಹಿ ಅನಿಯ್ಯಾನದೀಪಕೇಹಿ ಅನತ್ಥಕೇಹಿ ಪದೇಹಿ ಸಂಹಿತಾ ಯಾವ ಬಹುಕಾ ಹೋತಿ, ತಾವ ಪಾಪಿಕಾ ಏವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಏಕಂ ಅತ್ಥಪದನ್ತಿ ಯಂ ಪನ ‘‘ಅಯಂ ಕಾಯೋ, ಅಯಂ ಕಾಯಗತಾಸತಿ, ತಿಸ್ಸೋ ವಿಜ್ಜಾ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ, ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನ’’ನ್ತಿ ಏವರೂಪಂ ಏಕಂ ಅತ್ಥಪದಂ ಸುತ್ವಾ ರಾಗಾದಿವೂಪಸಮೇನ ಉಪಸಮ್ಮತಿ, ತಂ ಅತ್ಥಸಾಧಕಂ ನಿಬ್ಬಾನಪ್ಪಟಿಸಂಯುತ್ತಂ ಖನ್ಧಧಾತುಆಯತನಇನ್ದ್ರಿಯಬಲಬೋಜ್ಝಙ್ಗಸತಿಪಟ್ಠಾನಪರಿದೀಪಕಂ ಏಕಮ್ಪಿ ಪದಂ ಸೇಯ್ಯೋಯೇವಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ತಮ್ಬದಾಠಿಕಚೋರಘಾತಕವತ್ಥು ಪಠಮಂ.