೯. ಸೋರೇಯ್ಯತ್ಥೇರವತ್ಥು
ನ ತಂ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಕಯಿರಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಸೋರೇಯ್ಯತ್ಥೇರಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.
ವತ್ಥು ಸೋರೇಯ್ಯನಗರೇ ಸಮುಟ್ಠಿತಂ, ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ನಿಟ್ಠಾಪೇಸಿ. ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೇ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರನ್ತೇ ಸೋರೇಯ್ಯನಗರೇ ಸೋರೇಯ್ಯಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತೋ ಏಕೇನ ಸಹಾಯಕೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸುಖಯಾನಕೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಮಹನ್ತೇನ ಪರಿವಾರೇನ ನ್ಹಾನತ್ಥಾಯ ನಗರಾ ನಿಕ್ಖಮಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಮಹಾಕಚ್ಚಾಯನತ್ಥೇರೋ ಸೋರೇಯ್ಯನಗರಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸಿತುಕಾಮೋ ಹುತ್ವಾ ಬಹಿನಗರೇ ಸಙ್ಘಾಟಿಂ ಪಾರುಪತಿ. ಥೇರಸ್ಸ ಚ ಸುವಣ್ಣವಣ್ಣಂ ಸರೀರಂ. ಸೋರೇಯ್ಯಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಹೋ ವತ ಅಯಂ ವಾ ಥೇರೋ ಮಮ ಭರಿಯಾ ಭವೇಯ್ಯ, ಮಮ ವಾ ಭರಿಯಾಯ ಸರೀರವಣ್ಣೋ ಏತಸ್ಸ ಸರೀರವಣ್ಣೋ ವಿಯ ಭವೇಯ್ಯಾ’’ತಿ. ತಸ್ಸ ಚಿನ್ತಿತಮತ್ತೇಯೇವ ಪುರಿಸಲಿಙ್ಗಂ ಅನ್ತರಧಾಯಿ, ಇತ್ಥಿಲಿಙ್ಗಂ ಪಾತುರಹೋಸಿ. ಸೋ ಲಜ್ಜಮಾನೋ ಯಾನಕಾ ಓರುಯ್ಹ ಪಲಾಯಿ. ಪರಿಜನೋ ತಂ ಅಸಞ್ಜಾನನ್ತೋ ‘‘ಕಿಮೇತ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ಸಾಪಿ ತಕ್ಕಸಿಲಮಗ್ಗಂ ಪಟಿಪಜ್ಜಿ. ಸಹಾಯಕೋಪಿಸ್ಸಾ ಇತೋ ಚಿತೋ ಚ ವಿಚರಿತ್ವಾಪಿ ನಾದ್ದಸ. ಸಬ್ಬೇ ನ್ಹಾಯಿತ್ವಾ ಗೇಹಂ ಅಗಮಿಂಸು. ‘‘ಕಹಂ ಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತೋ’’ತಿ ಚ ವುತ್ತೇ, ‘‘ನ್ಹತ್ವಾ ಆಗತೋ ಭವಿಸ್ಸತೀತಿ ಮಞ್ಞಿಮ್ಹಾ’’ತಿ ವದಿಂಸು. ಅಥಸ್ಸ ಮಾತಾಪಿತರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಪರಿಯೇಸಿತ್ವಾ ಅಪಸ್ಸನ್ತಾ ರೋದಿತ್ವಾ ಪರಿದೇವಿತ್ವಾ, ‘‘ಮತೋ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಮತಕಭತ್ತಂ ಅದಂಸು. ಸಾ ಏಕಂ ತಕ್ಕಸಿಲಗಾಮಿಂ ಸತ್ಥವಾಹಂ ದಿಸ್ವಾ ಯಾನಕಸ್ಸ ಪಚ್ಛತೋ ಪಚ್ಛತೋ ಅನುಬನ್ಧಿ.
ಅಥ ನಂ ಮನುಸ್ಸಾ ದಿಸ್ವಾ, ‘‘ಅಮ್ಹಾಕಂ ಯಾನಕಸ್ಸ ಪಚ್ಛತೋ ಪಚ್ಛತೋ ಅನುಗಚ್ಛತಿ, ಮಯಂ ‘ಕಸ್ಸೇಸಾ ದಾರಿಕಾ’ತಿ ತಂ ನ ಜಾನಾಮಾ’’ತಿ ವದಿಂಸು. ಸಾಪಿ ‘‘ತುಮ್ಹೇ ಅತ್ತನೋ ಯಾನಕಂ ಪಾಜೇಥ, ಅಹಂ ಪದಸಾ ಗಮಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಗಚ್ಛನ್ತೀ ಅಙ್ಗುಲಿಮುದ್ದಿಕಂ ದತ್ವಾ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಯಾನಕೇ ಓಕಾಸಂ ಕಾರೇಸಿ. ಮನುಸ್ಸಾ ಚಿನ್ತಯಿಂಸು – ‘‘ತಕ್ಕಸಿಲನಗರೇ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತಸ್ಸ ಭರಿಯಾ ನತ್ಥಿ, ತಸ್ಸ ಆಚಿಕ್ಖಿಸ್ಸಾಮ, ಮಹಾಪಣ್ಣಾಕಾರೋ ನೋ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ತೇ ಗೇಹಂ ಗನ್ತ್ವಾ, ‘‘ಸಾಮಿ, ಅಮ್ಹೇಹಿ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಏಕಂ ಇತ್ಥಿರತನಂ ಆನೀತ’’ನ್ತಿ ಆಹಂಸು. ಸೋ ತಂ ಸುತ್ವಾ ತಂ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ವಯಾನುರೂಪಂ ಅಭಿರೂಪಂ ಪಾಸಾದಿಕಂ ದಿಸ್ವಾ ಉಪ್ಪನ್ನಸಿನೇಹೋ ಗೇಹೇ ಅಕಾಸಿ. ಪುರಿಸಾ ಹಿ ಇತ್ಥಿಯೋ, ಇತ್ಥಿಯೋ ವಾ ಪುರಿಸಾ ಅಭೂತಪುಬ್ಬಾ ನಾಮ ನತ್ಥಿ. ಪುರಿಸಾ ಹಿ ಪರಸ್ಸ ದಾರೇಸು ಅತಿಚರಿತ್ವಾ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಬಹೂನಿ ವಸ್ಸಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ ನಿರಯೇ ಪಚ್ಚಿತ್ವಾ ಮನುಸ್ಸಜಾತಿಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತಾ ಅತ್ತಭಾವಸತೇ ಇತ್ಥಿಭಾವಂ ಆಪಜ್ಜನ್ತಿ.
ಆನನ್ದತ್ಥೇರೋಪಿ ಕಪ್ಪಸತಸಹಸ್ಸಂ ಪೂರಿತಪಾರಮೀ ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಸಂಸಾರೇ ಸಂಸರನ್ತೋ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಅತ್ತಭಾವೇ ಕಮ್ಮಾರಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ. ಪರದಾರಕಮ್ಮಂ ಕತ್ವಾ ನಿರಯೇ ಪಚ್ಚಿತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾವಸೇಸೇನ ಚುದ್ದಸಸು ಅತ್ತಭಾವೇಸು ಪುರಿಸಸ್ಸ ಪಾದಪರಿಚಾರಿಕಾ ಇತ್ಥೀ ಅಹೋಸಿ, ಸತ್ತಸು ಅತ್ತಭಾವೇಸು ಬೀಜುದ್ಧರಣಂ ಪಾಪುಣಿ. ಇತ್ಥಿಯೋ ಪನ ದಾನಾದೀನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕತ್ವಾ ಇತ್ಥಿಭಾವೇ ಛನ್ದಂ ವಿರಾಜೇತ್ವಾ, ‘‘ಇದಂ ನೋ ಪುಞ್ಞಂ ಪುರಿಸತ್ತಭಾವಪಟಿಲಾಭಾಯ ಸಂವತ್ತತೂ’’ತಿ ಚಿತ್ತಂ ಅಧಿಟ್ಠಹಿತ್ವಾ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಪುರಿಸತ್ತಭಾವಂ ಪಟಿಲಭನ್ತಿ, ಪತಿದೇವತಾ ಹುತ್ವಾ ಸಾಮಿಕೇ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿವಸೇನಾಪಿ ಪುರಿಸತ್ತಭಾವಂ ಪಟಿಲಭನ್ತೇವ.
ಅಯಂ ಪನ ಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತೋ ಥೇರೇ ಅಯೋನಿಸೋ ಚಿತ್ತಂ ಉಪ್ಪಾದೇತ್ವಾ ಇಮಸ್ಮಿಂಯೇವ ಅತ್ತಭಾವೇ ಇತ್ಥಿಭಾವಂ ಪಟಿಲಭಿ. ತಕ್ಕಸಿಲಾಯಂ ಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂವಾಸಮನ್ವಾಯ ಪನ ತಸ್ಸಾ ಕುಚ್ಛಿಯಂ ಗಬ್ಭೋ ಪತಿಟ್ಠಾಸಿ. ಸಾ ದಸಮಾಸಚ್ಚಯೇನ ಪುತ್ತಂ ಲಭಿತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಪದಸಾ ಗಮನಕಾಲೇ ಅಪರಮ್ಪಿ ಪುತ್ತಂ ಪಟಿಲಭಿ. ಏವಮಸ್ಸಾ ಕುಚ್ಛಿಯಂ ವುತ್ಥಾ ದ್ವೇ, ಸೋರೇಯ್ಯನಗರೇ ತಂ ಪಟಿಚ್ಚ ನಿಬ್ಬತ್ತಾ ದ್ವೇತಿ ಚತ್ತಾರೋ ಪುತ್ತಾ ಅಹೇಸುಂ. ತಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ಸೋರೇಯ್ಯನಗರತೋ ತಸ್ಸಾ ಸಹಾಯಕೋ ಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತೋ ಪಞ್ಚಹಿ ಸಕಟಸತೇಹಿ ತಕ್ಕಸಿಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸುಖಯಾನಕೇ ನಿಸಿನ್ನೋ ನಗರಂ ಪಾವಿಸಿ. ಅಥ ನಂ ಸಾ ಉಪರಿಪಾಸಾದತಲೇ ವಾತಪಾನಂ ವಿವರಿತ್ವಾ ಅನ್ತರವೀಥಿಂ ಓಲೋಕಯಮಾನಾ ಠಿತಾ ದಿಸ್ವಾ ಸಞ್ಜಾನಿತ್ವಾ ದಾಸಿಂ ಪೇಸೇತ್ವಾ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ಮಹಾತಲೇ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಮಹನ್ತಂ ಸಕ್ಕಾರಸಮ್ಮಾನಂ ಅಕಾಸಿ. ಅಥ ನಂ ಸೋ ಆಹ – ‘‘ಭದ್ದೇ, ತ್ವಂ ಇತೋ ಪುಬ್ಬೇ ಅಮ್ಹೇಹಿ ನ ದಿಟ್ಠಪುಬ್ಬಾ, ಅಥ ಚ ಪನ ನೋ ಮಹನ್ತಂ ಸಕ್ಕಾರಂ ಕರೋಸಿ, ಜಾನಾಸಿ ತ್ವಂ ಅಮ್ಹೇ’’ತಿ. ‘‘ಆಮ, ಸಾಮಿ, ಜಾನಾಮಿ, ನನು ತುಮ್ಹೇ ಸೋರೇಯ್ಯನಗರವಾಸಿನೋ’’ತಿ? ‘‘ಆಮ, ಭದ್ದೇ’’ತಿ. ಸಾ ಮಾತಾಪಿತೂನಞ್ಚ ಭರಿಯಾಯ ಚ ಪುತ್ತಾನಞ್ಚ ಅರೋಗಭಾವಂ ಪುಚ್ಛಿ. ಇತರೋ ‘‘ಆಮ, ಭದ್ದೇ, ಅರೋಗಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ‘‘ಜಾನಾಸಿ ತ್ವಂ ಏತೇ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಆಮ ಸಾಮಿ, ಜಾನಾಮಿ. ತೇಸಂ ಏಕೋ ಪುತ್ತೋ ಅತ್ಥಿ, ಸೋ ಕಹಂ, ಸಾಮೀ’’ತಿ? ‘‘ಭದ್ದೇ, ಮಾ ಏತಂ ಕಥೇಹಿ, ಮಯಂ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕದಿವಸಂ ಸುಖಯಾನಕೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ನ್ಹಾಯಿತುಂ ನಿಕ್ಖನ್ತಾ ನೇವಸ್ಸ ಗತಿಂ ಜಾನಾಮ, ಇತೋ ಚಿತೋ ಚ ವಿಚರಿತ್ವಾ ತಂ ಅದಿಸ್ವಾ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಆರೋಚಯಿಮ್ಹಾ, ತೇಪಿಸ್ಸ ರೋದಿತ್ವಾ ಕನ್ದಿತ್ವಾ ಪೇತಕಿಚ್ಚಂ ಕಿರಿಂಸೂ’’ತಿ. ‘‘ಅಹಂ ಸೋ, ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಅಪೇಹಿ, ಭದ್ದೇ, ಕಿಂ ಕಥೇಸಿ ಮಯ್ಹಂ ಸಹಾಯೋ ದೇವಕುಮಾರೋ ವಿಯ ಏಕೋ ಪುರಿಸೋ’’ತಿ? ‘‘ಹೋತು, ಸಾಮಿ, ಅಹಂ ಸೋ’’ತಿ. ‘‘ಅಥ ಇದಂ ಕಿಂ ನಾಮಾ’’ತಿ? ‘‘ತಂ ದಿವಸಂ ತೇ ಅಯ್ಯೋ ಮಹಾಕಚ್ಚಾಯನತ್ಥೇರೋ ದಿಟ್ಠೋ’’ತಿ? ‘‘ಆಮ, ದಿಟ್ಠೋ’’ತಿ. ಅಹಂ ಅಯ್ಯಂ ಮಹಾಕಚ್ಚಾಯನತ್ಥೇರಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ, ‘‘ಅಹೋ ವತ ಅಯಂ ವಾ ಥೇರೋ ಮಮ ಭರಿಯಾ ಭವೇಯ್ಯ, ಏತಸ್ಸ ವಾ ಸರೀರವಣ್ಣೋ ವಿಯ ಮಮ ಭರಿಯಾಯ ಸರೀರವಣ್ಣೋ ಭವೇಯ್ಯಾ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇಸಿಂ. ಚಿನ್ತಿತಕ್ಖಣೇಯೇವ ಮೇ ಪುರಿಸಲಿಙ್ಗಂ ಅನ್ತರಧಾಯಿ, ಇತ್ಥಿಲಿಙ್ಗಂ ಪಾತುಭವಿ. ಅಥಾಹಂ ಲಜ್ಜಮಾನಾ ಕಸ್ಸಚಿ ಕಿಞ್ಚಿ ವತ್ತುಂ ಅಸಕ್ಕುಣಿತ್ವಾ ತತೋ ಪಲಾಯಿತ್ವಾ ಇಧಾಗತಾ, ಸಾಮೀತಿ.
‘‘ಅಹೋ ವತ ತೇ ಭಾರಿಯಂ ಕಮ್ಮಂ ಕತಂ, ಕಸ್ಮಾ ಮಯ್ಹಂ ನಾಚಿಕ್ಖಿ, ಅಪಿಚ ಪನ ತೇ ಥೇರೋ ಖಮಾಪಿತೋ’’ತಿ? ‘‘ನ ಖಮಾಪಿತೋ, ಸಾಮಿ. ಜಾನಾಸಿ ಪನ ತ್ವಂ ಕಹಂ ಥೇರೋ’’ತಿ? ‘‘ಇಮಮೇವ ನಗರಂ ಉಪನಿಸ್ಸಾಯ ವಿಹರತೀ’’ತಿ. ‘‘ಸಚೇ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರನ್ತೋ ಇಧಾಗಚ್ಛೇಯ್ಯ, ಅಹಂ ಮಮ ಅಯ್ಯಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖಾಹಾರಂ ದದೇಯ್ಯಂ, ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ತೇನ ಹಿ ಸೀಘಂ ಸಕ್ಕಾರಂ ಕರೋಹಿ, ಅಮ್ಹಾಕಂ ಅಯ್ಯಂ ಖಮಾಪೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಸೋ ಥೇರಸ್ಸ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಸ್ವೇ ಮಯ್ಹಂ ಭಿಕ್ಖಂ ಗಣ್ಹಥಾ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ನನು ತ್ವಂ, ಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತ, ಆಗನ್ತುಕೋಸೀ’’ತಿ. ‘‘ಭನ್ತೇ, ಮಾ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಆಗನ್ತುಕಭಾವಂ ಪುಚ್ಛಥ, ಸ್ವೇ ಮೇ ಭಿಕ್ಖಂ ಗಣ್ಹಥಾ’’ತಿ. ಥೇರೋ ಅಧಿವಾಸೇಸಿ, ಗೇಹೇಪಿ ಥೇರಸ್ಸ ಮಹಾಸಕ್ಕಾರೋ ಪಟಿಯತ್ತೋ. ಥೇರೋ ಪುನದಿವಸೇ ತಂ ಗೇಹದ್ವಾರಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಅಥ ನಂ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಪಣೀತೇನಾಹಾರೇನ ಪರಿವಿಸಿತ್ವಾ ಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತೋ ತಂ ಇತ್ಥಿಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಥೇರಸ್ಸ ಪಾದಮೂಲೇ ನಿಪಜ್ಜಾಪೇತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಮಯ್ಹಂ ಸಹಾಯಿಕಾಯ ಖಮಥಾ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಕಿಮೇತ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಅಯಂ, ಭನ್ತೇ, ಪುಬ್ಬೇ ಮಯ್ಹಂ ಪಿಯಸಹಾಯಕೋ ಹುತ್ವಾ ತುಮ್ಹೇ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಏವಂ ನಾಮ ಚಿನ್ತೇಸಿ, ಅಥಸ್ಸ ಪುರಿಸಲಿಙ್ಗಂ ಅನ್ತರಧಾಯಿ, ಇತ್ಥಿಲಿಙ್ಗಂ ಪಾತುಭವಿ, ಖಮಥ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ತೇನ ಹಿ ಉಟ್ಠಹಥ, ಖಮಾಮಿ ವೋ ಅಹ’’ನ್ತಿ. ಥೇರೇನ ‘‘ಖಮಾಮೀ’’ತಿ ವುತ್ತಮತ್ತೇಯೇವ ಇತ್ಥಿಲಿಙ್ಗಂ ಅನ್ತರಧಾಯಿ, ಪುರಿಸಲಿಙ್ಗಂ ಪಾತುಭವಿ.
ಪುರಿಸಲಿಙ್ಗೇ ಪಾತುಭೂತಮತ್ತೇಯೇವ ತಂ ತಕ್ಕಸಿಲಾಯ ಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತೋ ಆಹ – ‘‘ಸಮ್ಮ ಸಹಾಯಕ, ಇಮೇ ದ್ವೇ ದಾರಕಾ ತವ ಕುಚ್ಛಿಯಂ ವುತ್ಥತ್ತಾ ಮಂ ಪಟಿಚ್ಚ ನಿಬ್ಬತ್ತತ್ತಾ ಉಭಿನ್ನಮ್ಪಿನೋ ಪುತ್ತಾ ಏವ, ಇಧೇವ ವಸಿಸ್ಸಾಮ, ಮಾ ಉಕ್ಕಣ್ಠೀ’’ತಿ. ‘‘ಸಮ್ಮ, ಅಹಂ ಏಕೇನತ್ತಭಾವೇನ ಪಠಮಂ ಪುರಿಸೋ ಹುತ್ವಾ ಇತ್ಥಿಭಾವಂ ಪತ್ವಾ ಪುನ ಪುರಿಸೋ ಜಾತೋತಿ ವಿಪ್ಪಕಾರಪ್ಪತ್ತೋ, ಪಠಮಂ ಮಂ ಪಟಿಚ್ಚ ದ್ವೇ ಪುತ್ತಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಾ, ಇದಾನಿ ಮೇ ಕುಚ್ಛಿತೋ ದ್ವೇ ಪುತ್ತಾ ನಿಕ್ಖನ್ತಾ, ಸ್ವಾಹಂ ಏಕೇನತ್ತಭಾವೇನ ವಿಪ್ಪಕಾರಪ್ಪತ್ತೋ, ಪುನ ‘ಗೇಹೇ ವಸಿಸ್ಸತೀ’ತಿ ಸಞ್ಞಂ ಮಾ ಕರಿ, ಅಹಂ ಮಮ ಅಯ್ಯಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಪಬ್ಬಜಿಸ್ಸಾಮಿ. ಇಮೇ ದ್ವೇ ದಾರಕಾ ತವ ಭಾರಾತಿ, ಇಮೇಸು ಮಾ ಪಮಜ್ಜೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಪುತ್ತೇ ಸೀಸೇ ಪರಿಚುಮ್ಬಿತ್ವಾ ಪರಿಮಜ್ಜಿತ್ವಾ ಉರೇ ನಿಪಜ್ಜಾಪೇತ್ವಾ ಪಿತು ನಿಯ್ಯಾದೇತ್ವಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಥೇರಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಯಾಚಿ. ಥೇರೋಪಿ ನಂ ಪಬ್ಬಾಜೇತ್ವಾ ಉಪಸಮ್ಪಾದೇತ್ವಾ ಗಣ್ಹಿತ್ವಾವ ಚಾರಿಕಂ ಚರಮಾನೋ ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಅಗಮಾಸಿ. ತಸ್ಸ ಸೋರೇಯ್ಯತ್ಥೇರೋತಿ ನಾಮಂ ಅಹೋಸಿ. ಜನಪದವಾಸಿನೋ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಞತ್ವಾ ಸಙ್ಖುಭಿತ್ವಾ ಕೋತೂಹಲಜಾತಾ ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪುಚ್ಛಿಂಸು – ‘‘ಏವಂ ಕಿರ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ? ‘‘ಆಮ, ಆವುಸೋ’’ತಿ. ‘‘ಭನ್ತೇ, ಏವರೂಪಮ್ಪಿ ಕಾರಣಂ ನಾಮ ಹೋತಿ’’? ‘‘ತುಮ್ಹಾಕಂ ಕುಚ್ಛಿಯಂ ಕಿರ ದ್ವೇ ಪುತ್ತಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಾ, ತುಮ್ಹೇ ಪಟಿಚ್ಚ ದ್ವೇ ಜಾತಾ, ತೇಸಂ ವೋ ಕತರೇಸು ಬಲವಸಿನೇಹೋ ಹೋತೀ’’ತಿ? ‘‘ಕುಚ್ಛಿಯಂ ವುತ್ಥಕೇಸು, ಆವುಸೋ’’ತಿ. ಆಗತಾಗತಾ ನಿಬದ್ಧಂ ತಥೇವ ಪುಚ್ಛಿಂಸು.
ಥೇರೋ ‘‘ಕುಚ್ಛಿಯಂ ವುತ್ತಕೇಸು ಏವ ಸಿನೇಹೋ ಬಲವಾ’’ತಿ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಕಥೇನ್ತೋ ಹರಾಯಮಾನೋ ಏಕೋವ ನಿಸೀದತಿ, ಏಕೋವ ತಿಟ್ಠತಿ. ಸೋ ಏವಂ ಏಕತ್ತೂಪಗತೋ ಅತ್ತಭಾವೇ ಖಯವಯಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇತ್ವಾ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿ. ಅಥ ನಂ ಆಗತಾಗತಾ ಪುಚ್ಛನ್ತಿ – ‘‘ಭನ್ತೇ, ಏವಂ ಕಿರ ನಾಮ ಅಹೋಸೀ’’ತಿ? ‘‘ಆಮಾವುಸೋ’’ತಿ. ‘‘ಕತರೇಸು ಸಿನೇಹೋ ಬಲವಾ’’ತಿ? ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಕತ್ಥಚಿ ಸಿನೇಹೋ ನಾಮ ನತ್ಥೀ’’ತಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ‘‘ಅಯಂ ಅಭೂತಂ ಕಥೇಸಿ, ಪುರಿಮದಿವಸೇಸು ‘ಕುಚ್ಛಿಯಂ ವುತ್ಥಪುತ್ತೇಸು ಸಿನೇಹೋ ಬಲವಾ’ತಿ ವತ್ವಾ ಇದಾನಿ ‘ಮಯ್ಹಂ ಕತ್ಥಚಿ ಸಿನೇಹೋ ನತ್ಥೀ’ತಿ ವದತಿ, ಅಞ್ಞಂ ಬ್ಯಾಕರೋತಿ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ಸತ್ಥಾ ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಮ ಪುತ್ತೋ ಅಞ್ಞಂ ಬ್ಯಾಕರೋತಿ, ಮಮ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಸಮ್ಮಾಪಣಿಹಿತೇನ ಚಿತ್ತೇನ ಮಗ್ಗಸ್ಸ ದಿಟ್ಠಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ನ ಕತ್ಥಚಿ ಸಿನೇಹೋ ಜಾತೋ, ಯಂ ಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ನೇವ ಮಾತಾ, ನ ಪಿತಾ ಕಾತುಂ ಸಕ್ಕೋತಿ, ತಂ ಇಮೇಸಂ ಸತ್ತಾನಂ ಅಬ್ಭನ್ತರೇ ಪವತ್ತಂ ಸಮ್ಮಾಪಣಿಹಿತಂ ಚಿತ್ತಮೇವ ದೇತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –
೪೩. ‘‘ನ ತಂ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಕಯಿರಾ, ಅಞ್ಞೇ ವಾಪಿ ಚ ಞಾತಕಾ;
ಸಮ್ಮಾಪಣಿಹಿತಂ ಚಿತ್ತಂ, ಸೇಯ್ಯಸೋ ನಂ ತತೋ ಕರೇ’’ತಿ.
ತತ್ಥನ ತನ್ತಿ ತಂ ಕಾರಣಂ ನೇವ ಮಾತಾ ಕರೇಯ್ಯ, ನ ಪಿತಾ, ನ ಅಞ್ಞೇ ಞಾತಕಾ. ಸಮ್ಮಾಪಣಿಹಿತನ್ತಿ ದಸಸು ಕುಸಲಕಮ್ಮಪಥೇಸು ಸಮ್ಮಾ ಠಪಿತಂ. ಸೇಯ್ಯಸೋ ನಂ ತತೋ ಕರೇತಿ ತತೋ ಕಾರಣತೋ ಸೇಯ್ಯಸೋ ನಂ ವರತರಂ ಉತ್ತರಿತರಂ ಕರೇಯ್ಯ, ಕರೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಮಾತಾಪಿತರೋ ಹಿ ಪುತ್ತಾನಂ ಧನಂ ದದಮಾನಾ ಏಕಸ್ಮಿಂಯೇವ ಅತ್ತಭಾವೇ ಕಮ್ಮಂ ಅಕತ್ವಾ ಸುಖೇನ ಜೀವಿಕಕಪ್ಪನಂ ಧನಂ ದಾತುಂ ಸಕ್ಕೋನ್ತಿ. ವಿಸಾಖಾಯ ಮಾತಾಪಿತರೋಪಿ ತಾವ ಮಹದ್ಧನಾ ಮಹಾಭೋಗಾ, ತಸ್ಸಾ ಏಕಸ್ಮಿಂಯೇವ ಅತ್ತಭಾವೇ ಸುಖೇನ ಜೀವಿಕಕಪ್ಪನಂ ಧನಂ ಅದಂಸು. ಚತೂಸು ಪನ ದೀಪೇಸು ಚಕ್ಕವತ್ತಿಸಿರಿಂ ದಾತುಂ ಸಮತ್ಥಾ ಮಾತಾಪಿತರೋಪಿ ನಾಮ ಪುತ್ತಾನಂ ನತ್ಥಿ, ಪಗೇವ ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ವಾ ಪಠಮಜ್ಝಾನಾದಿಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ವಾ, ಲೋಕುತ್ತರಸಮ್ಪತ್ತಿದಾನೇ ಕಥಾವ ನತ್ಥಿ, ಸಮ್ಮಾಪಣಿಹಿತಂ ಪನ ಚಿತ್ತಂ ಸಬ್ಬಮ್ಪೇತಂ ಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ದಾತುಂ ಸಕ್ಕೋತಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಸೇಯ್ಯಸೋ ನಂ ತತೋ ಕರೇ’’ತಿ.
ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪತ್ತಾ. ದೇಸನಾ ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಜಾತಾತಿ.
ಸೋರೇಯ್ಯತ್ಥೇರವತ್ಥು ನವಮಂ.
ಚಿತ್ತವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.
ತತಿಯೋ ವಗ್ಗೋ.