೨. ಪದಸಞ್ಞಕತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ

ಅಕ್ಕನ್ತಞ್ಚ ಪದಂ ದಿಸ್ವಾತಿಆದಿಕಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಪದಸಞ್ಞಕತ್ಥೇರಸ್ಸ ಅಪದಾನಂ. ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ಉಪ್ಪನ್ನುಪ್ಪನ್ನಭವೇ ವಿವಟ್ಟೂಪನಿಸ್ಸಯಾನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಉಪಚಿನನ್ತೋ ತಿಸ್ಸಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಸದ್ಧಾಸಮ್ಪನ್ನೇ ಉಪಾಸಕಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ತೋ ರತನತ್ತಯೇ ಪಸನ್ನೋ ಭಗವತಾ ತಸ್ಸ ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ದಸ್ಸಿತಂ ಪದಚೇತಿಯಂ ದಿಸ್ವಾ ಪಸನ್ನೋ ಲೋಮಹಟ್ಠಜಾತೋ ವನ್ದನಪೂಜನಾದಿಬಹುಮಾನಮಕಾಸಿ. ಸೋ ತೇನೇವ ಸುಖೇತ್ತೇ ಸುಕತೇನ ಪುಞ್ಞೇನ ತತೋ ಚುತೋ ಸಗ್ಗೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ತತ್ಥ ದಿಬ್ಬಸುಖಮನುಭವಿತ್ವಾ ಅಪರಭಾಗೇ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಜಾತೋ ಮನುಸ್ಸಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಸಬ್ಬಮನುಭವಿತ್ವಾ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ವಿಭವಸಮ್ಪನ್ನಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ವುದ್ಧಿಮನ್ವಾಯ ಸದ್ಧಾಜಾತೋ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಅರಹಾ ಅಹೋಸಿ, ಪುರಾಕತಪುಞ್ಞನಾಮೇನ ಪದಸಞ್ಞಕತ್ಥೇರೋತಿ ಪಾಕಟೋ.

೫. ಸೋ ಏಕದಿವಸಂ ಅತ್ತನೋ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮಂ ಸರಿತ್ವಾ ಪುಬ್ಬಚರಿತಾಪದಾನಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೋ ಅಕ್ಕನ್ತಞ್ಚ ಪದಂ ದಿಸ್ವಾತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಅಕ್ಕನ್ತನ್ತಿ ಅಕ್ಕಮಿತಂ ದಸ್ಸಿತಂ. ಸಬ್ಬಬುದ್ಧಾನಂ ಸಬ್ಬದಾ ಚತುರಙ್ಗುಲೋಪರಿಯೇವ ಗಮನಂ, ಅಯಂ ಪನ ತಸ್ಸ ಸದ್ಧಾಸಮ್ಪನ್ನತಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ಏಸೋ ಇಮಂ ಪಸ್ಸತೂ’’ತಿ ಪದಚೇತಿಯಂ ದಸ್ಸೇಸಿ, ತಸ್ಮಾ ಸೋ ತಸ್ಮಿಂ ಪಸೀದಿತ್ವಾ ವನ್ದನಪೂಜನಾದಿಸಕ್ಕಾರಮಕಾಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೇಸಂ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಉತ್ತಾನತ್ಥಮೇವಾತಿ.

ಪದಸಞ್ಞಕತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ ಸಮತ್ತಾ.