೪. ಪರಪ್ಪಸಾದಕತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ

ಉಸಭಂ ಪವರಂ ವೀರನ್ತಿಆದಿಕಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಪರಪ್ಪಸಾದಕತ್ಥೇರಸ್ಸ ಅಪದಾನಂ. ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ವಿವಟ್ಟೂಪನಿಸ್ಸಯಾನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಉಪಚಿನನ್ತೋ ಸಿದ್ಧತ್ಥಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ತಿಣ್ಣಂ ವೇದಾನಂ ಪಾರಗೂ ಇತಿಹಾಸಪಞ್ಚಮಾನಂ ಪದಕೋ ವೇಯ್ಯಾಕರಣೋ ಸನಿಘಣ್ಡುಕೇಟುಭಾನಂ ಸಾಕ್ಖರಪ್ಪಭೇದಾನಂ ಲೋಕಾಯತಮಹಾಪುರಿಸಲಕ್ಖಣೇಸು ಅನವಯೋ ನಾಮೇನ ಸೇಲಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತಿ ಪಾಕಟೋ ಸಿದ್ಧತ್ಥಂ ಭಗವನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ದ್ವತ್ತಿಂಸಮಹಾಪುರಿಸಲಕ್ಖಣೇಹಿ ಅಸೀತಿಅನುಬ್ಯಞ್ಜನೇಹಿ ಚಾತಿ ಸಯಂ ಸೋಭಮಾನಂ ದಿಸ್ವಾ ಪಸನ್ನಮಾನಸೋ ಅನೇಕೇಹಿ ಕಾರಣೇಹಿ ಅನೇಕಾಹಿ ಉಪಮಾಹಿ ಥೋಮನಂ ಪಕಾಸೇಸಿ. ಸೋ ತೇನ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮೇನ ದೇವಲೋಕೇ ಸಕ್ಕಮಾರಾದಯೋ ಛ ಕಾಮಾವಚರಸಮ್ಪತ್ತಿಯೋ ಅನುಭವಿತ್ವಾ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಚಕ್ಕವತ್ತಿಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಅನುಭವಿತ್ವಾ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ವಿಭವಸಮ್ಪನ್ನೇ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ತೋ ಸತ್ಥರಿ ಪಸೀದಿಸ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತೋ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಚತುಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಛಳಭಿಞ್ಞಪ್ಪತ್ತೋ ಮಹಾಖೀಣಾಸವೋ ಅಹೋಸಿ, ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಥುತಿಯಾ ಸತ್ತಾನಂ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಚಿತ್ತಪ್ಪಸಾದಕರಣತೋ ಪರಪ್ಪಸಾದಕತ್ಥೇರೋತಿ ಪಾಕಟೋ.

೨೦. ಏಕದಿವಸಂ ಅತ್ತನೋ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮಂ ಸರಿತ್ವಾ ಸೋಮನಸ್ಸಜಾತೋ ಪುಬ್ಬಚರಿತಾಪದಾನಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೋ ಉಸಭಂ ಪವರಂ ವೀರನ್ತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಉಸಭನ್ತಿ ವಸಭೋ ನಿಸಭೋ ವಿಸಭೋ ಆಸಭೋತಿ ಚತ್ತಾರೋ ಜೇಟ್ಠಪುಙ್ಗವಾ. ತತ್ಥ ಗವಸತಜೇಟ್ಠಕೋ ವಸಭೋ, ಗವಸಹಸ್ಸಜೇಟ್ಠಕೋ ನಿಸಭೋ, ಗವಸತಸಹಸ್ಸಜೇಟ್ಠಕೋ ವಿಸಭೋ, ಗವಕೋಟಿಸತಸಹಸ್ಸಜೇಟ್ಠಕೋ ಆಸಭೋತಿ ಚ ಯಸ್ಸ ಕಸ್ಸಚಿ ಥುತಿಂ ಕರೋನ್ತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪಣ್ಡಿತಾ ಬಹುಸ್ಸುತಾ ಅತ್ತನೋ ಅತ್ತನೋ ಪಞ್ಞಾವಸೇನ ಥುತಿಂ ಕರೋನ್ತಿ, ಬುದ್ಧಾನಂ ಪನ ಸಬ್ಬಾಕಾರೇನ ಥುತಿಂ ಕಾತುಂ ಸಮತ್ಥೋ ಏಕೋಪಿ ನತ್ಥಿ. ಅಪ್ಪಮೇಯ್ಯೋ ಹಿ ಬುದ್ಧೋ. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ –

‘‘ಬುದ್ಧೋಪಿ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಭಣೇಯ್ಯ ವಣ್ಣಂ, ಕಪ್ಪಮ್ಪಿ ಚೇ ಅಞ್ಞಮಭಾಸಮಾನೋ;

ಖೀಯೇಥ ಕಪ್ಪೋ ಚಿರದೀಘಮನ್ತರೇ, ವಣ್ಣೋ ನ ಖೀಯೇಥ ತಥಾಗತಸ್ಸಾ’’ತಿ. (ದೀ. ನಿ. ಅಟ್ಠ. ೧.೩೦೪; ೩.೧೪೧; ಮ. ನಿ. ಅಟ್ಠ. ೨.೪೨೫; ಉದಾ. ಅಟ್ಠ. ೫೩) –

ಆದಿಕಂ. ಅಯಮ್ಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಮುಖಾರೂಳ್ಹವಸೇನ ಏಕಪಸೀದನವಸೇನ ‘‘ಆಸಭ’’ನ್ತಿ ವತ್ತಬ್ಬೇ ‘‘ಉಸಭ’’ನ್ತಿಆದಿಮಾಹ. ವರಿತಬ್ಬೋ ಪತ್ಥೇತಬ್ಬೋತಿ ವರೋ. ಅನೇಕೇಸು ಕಪ್ಪಸತಸಹಸ್ಸೇಸು ಕತವೀರಿಯತ್ತಾ ವೀರೋ. ಮಹನ್ತಂ ಸೀಲಕ್ಖನ್ಧಾದಿಕಂ ಏಸತಿ ಗವೇಸತೀತಿ ಮಹೇಸೀ, ತಂ ಮಹೇಸಿಂ ಬುದ್ಧಂ. ವಿಸೇಸೇನ ಕಿಲೇಸಖನ್ಧಮಾರಾದಯೋ ಮಾರೇ ಜಿತವಾತಿ ವಿಜಿತಾವೀ, ತಂ ವಿಜಿತಾವಿನಂ ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ. ಸುವಣ್ಣಸ್ಸ ವಣ್ಣೋ ಇವ ವಣ್ಣೋ ಯಸ್ಸ ಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸೋ ಸುವಣ್ಣವಣ್ಣೋ, ತಂ ಸುವಣ್ಣವಣ್ಣಂ ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ ದಿಸ್ವಾ ಕೋ ನಾಮ ಸತ್ತೋ ನಪ್ಪಸೀದತೀತಿ.

ಪರಪ್ಪಸಾದಕತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ ಸಮತ್ತಾ.