೪. ಗನ್ಧೋದಕಿಯತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ

ಪದುಮುತ್ತರಬುದ್ಧಸ್ಸಾತಿಆದಿಕಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಗನ್ಧೋದಕಿಯತ್ಥೇರಸ್ಸ ಅಪದಾನಂ. ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಮುನಿವರೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ವಿವಟ್ಟೂಪನಿಸ್ಸಯಾನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಉಪಚಿನನ್ತೋ ಪದುಮುತ್ತರಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ಪರಿನಿಬ್ಬುತೇ ಭಗವತಿ ನಗರವಾಸಿನೋ ಬೋಧಿಪೂಜಂ ಕುರುಮಾನೇ ದಿಸ್ವಾ ವಿಚಿತ್ತಘಟೇ ಚನ್ದನಕಪ್ಪುರಾಗರುಆದಿಮಿಸ್ಸಕಸುಗನ್ಧೋದಕೇನ ಪೂರೇತ್ವಾ ಬೋಧಿರುಕ್ಖಂ ಅಭಿಸಿಞ್ಚಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ದೇವೋ ಮಹಾಧಾರಾಹಿ ಪವಸ್ಸಿ. ತದಾ ಸೋ ಅಸನಿವೇಗೇನ ಕಾಲಂ ಕತೋ. ತೇನೇವ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮೇನ ದೇವಲೋಕೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ, ತತ್ಥೇವ ಠಿತೋ ‘‘ಅಹೋ ಬುದ್ಧೋ, ಅಹೋ ಧಮ್ಮೋ’’ತಿಆದಿಗಾಥಾಯೋ ಅಭಾಸಿ. ಏವಂ ಸೋ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಸಮ್ಪತ್ತಿಯೋ ಅನುಭವಿತ್ವಾ ಸಬ್ಬಪರಿಳಾಹವಿಪ್ಪಮುತ್ತೋ ನಿಬ್ಬತ್ತನಿಬ್ಬತ್ತಟ್ಠಾನೇ ಸೀತಿಭಾವಮುಪಗತೋ ಸುಖಿತೋ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ತೋ ಸತ್ಥರಿ ಪಸನ್ನೋ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಆರಭಿತ್ವಾ ವಿಪಸ್ಸನ್ತೋ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿ. ಪುಬ್ಬೇ ಕತಪುಞ್ಞೇನ ಗನ್ಧೋದಕಿಯತ್ಥೇರೋತಿ ಪಾಕಟೋ ಅಹೋಸಿ.

೨೫. ಸೋ ಏಕದಿವಸಂ ಅತ್ತನೋ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮಂ ಸರಿತ್ವಾ ಸೋಮನಸ್ಸಜಾತೋ ಪುಬ್ಬಚರಿತಾಪದಾನಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೋ ಪದುಮುತರಸ್ಸಾತಿಆದಿಮಾಹ. ತಂ ವುತ್ತತ್ಥಮೇವ. ಮಹಾಬೋಧಿಮಹೋ ಅಹೂತಿ ಮಹಾಬೋಧಿರುಕ್ಖಸ್ಸ ಪೂಜಾ ಅಹೋಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ವಿಚಿತ್ತಂ ಘಟಮಾದಾಯಾತಿ ಅನೇಕೇಹಿ ಚಿತ್ತಕಮ್ಮಸುವಣ್ಣಕಮ್ಮೇಹಿ ವಿಚಿತ್ತಂ ಸೋಭಮಾನಂ ಗನ್ಧೋದಕಪುಣ್ಣಂ ಘಟಂ ಗಹೇತ್ವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಗನ್ಧೋದಕಮದಾಸಹನ್ತಿ ಗನ್ಧೋದಕಂ ಅದಾಸಿಂ, ಅಹಂ ಗನ್ಧೋದಕೇನ ಅಭಿಸಿಞ್ಚಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೨೬. ನ್ಹಾನಕಾಲೇ ಚ ಬೋಧಿಯಾತಿ ಬೋಧಿಯಾ ಪೂಜಾಕರಣಸಮಯೇತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೇಸಂ ಉತ್ತಾನತ್ಥಮೇವಾತಿ.

ಗನ್ಧೋದಕಿಯತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ ಸಮತ್ತಾ.