೩೦. ಚಿತಕಪೂಜಕವಗ್ಗೋ

೧-೧೦. ಚಿತಕಪೂಜಕತ್ಥೇರಅಪದಾನಾದಿವಣ್ಣನಾ

೧-೨. ತಿಂಸತಿಮೇ ವಗ್ಗೇ ಪಠಮಾಪದಾನೇ ಆಹುತಿಂ ಯಿಟ್ಠುಕಾಮೋಹನ್ತಿ ಪೂಜಾಸಕ್ಕಾರಂ ಕಾರೇತುಕಾಮೋ ಅಹಂ. ನಾನಾಪುಪ್ಫಂ ಸಮಾನಯಿನ್ತಿ ನಾನಾ ಅನೇಕವಿಧಂ ಚಮ್ಪಕಸಲಲಾದಿಪುಪ್ಫಂ ಸಂ ಸುಟ್ಠು ಆನಯಿಂ, ರಾಸಿಂ ಅಕಾಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸಿಖಿನೋ ಲೋಕಬನ್ಧುನೋತಿ ಸಕಲಲೋಕತ್ತಯಬನ್ಧುಸ್ಸ ಞಾತಕಸ್ಸ ಸಿಖಿಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಪರಿನಿಬ್ಬುತಸ್ಸ ಚಿತಕಂ ಆಳಾಹನಚಿತಕಂ ದಾರುರಾಸಿಂ ಜಲನ್ತಂ ಆದಿತ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ತಞ್ಚ ಮಯಾ ರಾಸೀಕತಂ ಪುಪ್ಫಂ ಓಕಿರಿಂ ಪೂಜೇಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೬-೭. ದುತಿಯಾಪದಾನೇ ಅಜಿನುತ್ತರವಾಸನೋತಿ ಅಜಿನಮಿಗಚಮ್ಮಂ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗಂ ಕತ್ವಾ ನಿವಾಸಿನೋ ಅಚ್ಛಾದನೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಭಿಞ್ಞಾ ಪಞ್ಚ ನಿಬ್ಬತ್ತಾತಿ ಇದ್ಧಿವಿಧಾದಯೋ ಪಞ್ಚ ಅಭಿಞ್ಞಾಯೋ ಪಞ್ಚ ಞಾಣಾನಿ ನಿಬ್ಬತ್ತಾ ಉಪ್ಪಾದಿತಾ ನಿಪ್ಫಾದಿತಾ. ಚನ್ದಸ್ಸ ಪರಿಮಜ್ಜಕೋತಿ ಚನ್ದಮಣ್ಡಲಸ್ಸ ಸಮನ್ತತೋ ಮಜ್ಜಕೋ, ಫುಟ್ಠೋ ಅಹೋಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ವಿಪಸ್ಸಿಂ ಲೋಕಪಜ್ಜೋತನ್ತಿ ಸಕಲಲೋಕತ್ತಯೇ ಪದೀಪಸದಿಸಂ ವಿಪಸ್ಸಿಂ ಭಗವನ್ತಂ ಮಮ ಸನ್ತಿಕಂ ಅಭಿಗತಂ ವಿಸೇಸೇನ ಸಮ್ಪತ್ತಂ ಆಗತಂ. ದಿಸ್ವಾ ಪಾರಿಚ್ಛತ್ತಕಪುಪ್ಫಾನೀತಿ ದೇವಲೋಕತೋ ಪಾರಿಚ್ಛತ್ತಕಪುಪ್ಫಾನಿ ಆಹರಿತ್ವಾ ವಿಪಸ್ಸಿಸ್ಸ ಸತ್ಥುನೋ ಮತ್ಥಕೇ ಛತ್ತಾಕಾರೇನ ಅಹಂ ಧಾರೇಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೧೧-೧೩. ತತಿಯಾಪದಾನೇ ಪುತ್ತೋ ಮಮ ಪಬ್ಬಜಿತೋತಿ ಮಯ್ಹಂ ಪುತ್ತೋ ಸದ್ಧಾಯ ಪಬ್ಬಜಿತೋ. ಕಾಸಾಯವಸನೋ ತದಾತಿ ತಸ್ಮಿಂ ಪಬ್ಬಜಿತಕಾಲೇ ಕಾಸಾಯನಿವತ್ಥೋ, ನ ಬಾಹಿರಕಪಬ್ಬಜ್ಜಾಯ ಪಬ್ಬಜಿತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೋ ಚ ಬುದ್ಧತ್ತಂ ಸಮ್ಪತ್ತೋತಿ ಸೋ ಮಯ್ಹಂ ಪುತ್ತೋ ಚತೂಸು ಬುದ್ಧೇಸು ಸಾವಕಬುದ್ಧಭಾವಂ ಸಂ ಸುಟ್ಠು ಪತ್ತೋ, ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ನಿಬ್ಬುತೋ ಲೋಕಪೂಜಿತೋತಿ ಸಕಲಲೋಕೇಹಿ ಕತಸಕ್ಕಾರೋ ಖನ್ಧಪರಿನಿಬ್ಬಾನೇನ ಪರಿನಿಬ್ಬುತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ವಿಚಿನನ್ತೋ ಸಕಂ ಪುತ್ತನ್ತಿ ಅಹಂ ತಸ್ಸ ಗತದೇಸಂ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ಸಕಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಚಿನನ್ತೋ ಪಚ್ಛತೋ ಅಗಮಂ, ಅನುಗತೋ ಅಸ್ಮೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ನಿಬ್ಬುತಸ್ಸ ಮಹನ್ತಸ್ಸಾತಿ ಮಹನ್ತೇಹಿ ಸೀಲಕ್ಖನ್ಧಾದೀಹಿ ಯುತ್ತತ್ತಾ ಮಹನ್ತಸ್ಸ ತಸ್ಸ ಮಮ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಅರಹತೋ ಆದಹನಟ್ಠಾನೇ ಚಿತಕಂ ಚಿತಕಟ್ಠಾನಂ ಅಹಂ ಅಗಮಾಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪಗ್ಗಯ್ಹ ಅಞ್ಜಲಿಂ ತತ್ಥಾತಿ ತಸ್ಮಿಂ ಆದಹನಟ್ಠಾನೇ ಅಞ್ಜಲಿಂ ದಸಙ್ಗುಲಿಸಮೋಧಾನಂ ಪಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ಸಿರಸಿ ಕತ್ವಾ ಅಹಂ ಚಿತಕಂ ದಹನದಾರುರಾಸಿಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಪಣಾಮಂ ಕತ್ವಾ ಸೇತಚ್ಛತ್ತಞ್ಚ ಪಗ್ಗಯ್ಹಾತಿ ನ ಕೇವಲಮೇವ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಧವಲಚ್ಛತ್ತಞ್ಚ ಪಗ್ಗಯ್ಹ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಅಹಂ ಆರೋಪೇಸಿಂ ಪತಿಟ್ಠಪೇಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೧೭-೧೮. ಚತುತ್ಥಾಪದಾನೇ ಅನುಗ್ಗತಮ್ಹಿ ಆದಿಚ್ಚೇತಿ ಸೂರಿಯೇ ಅನುಗ್ಗತೇ ಅನುಟ್ಠಿತೇ ಪಚ್ಚೂಸಕಾಲೇತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪಸಾದೋ ವಿಪುಲೋ ಅಹೂತಿ ರೋಗಪೀಳಿತಸ್ಸ ಮಯ್ಹಂ ಚಿತ್ತಪ್ಪಸಾದೋ ವಿಪುಲೋ ಅತಿರೇಕೋ ಬುದ್ಧಾನುಸ್ಸರಣೇನ ಅಹು ಅಹೋಸಿ. ಮಹೇಸಿನೋ ಬುದ್ಧಸೇಟ್ಠಸ್ಸ ಲೋಕಮ್ಹಿ ಪಾತುಭಾವೋ ಪಾಕಟಭಾವೋ ಅಹೋಸೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಘೋಸಮಸ್ಸೋಸಹಂ ತತ್ಥಾತಿ ತಸ್ಮಿಂ ಪಾತುಭಾವೇ ಸತಿ ‘‘ಅಹಂ ಗಿಲಾನೋ ಬುದ್ಧೋ ಉಪ್ಪನ್ನೋ’’ತಿ ಘೋಸಂ ಅಸ್ಸೋಸಿಂ. ನ ಚ ಪಸ್ಸಾಮಿ ತಂ ಜಿನನ್ತಿ ತಂ ಜಿತಪಞ್ಚಮಾರಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಂ ನ ಪಸ್ಸಾಮಿ, ಬಾಳ್ಹಗಿಲಾನತ್ತಾ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಸ್ಸಿತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋಮೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಮರಣಞ್ಚ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋತಿ ಮರಣಾಸನ್ನಕಾಲಂ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ, ಆಸನ್ನಮರಣೋ ಹುತ್ವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಬುದ್ಧಸಞ್ಞಮನುಸ್ಸರಿನ್ತಿ ಬುದ್ಧೋತಿನಾಮಂ ಅನುಸ್ಸರಿಂ, ಬುದ್ಧಾರಮ್ಮಣಂ ಮನಸಿ ಅಕಾಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೨೧-೨೩. ಪಞ್ಚಮಾಪದಾನೇ ಆರಾಮದ್ವಾರಾ ನಿಕ್ಖಮ್ಮಾತಿ ಆರಾಮದ್ವಾರತೋ ಸಙ್ಘಸ್ಸ ನಿಕ್ಖಮನದ್ವಾರಮಗ್ಗೇಹಿ ಅತ್ಥೋ. ಗೋಸೀಸಂ ಸನ್ಥತಂ ಮಯಾತಿ ತಸ್ಮಿಂ ನಿಕ್ಖಮನದ್ವಾರಮಗ್ಗೇ ‘‘ಭಗವತೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಚ ಪಾದಾ ಮಾ ಕದ್ದಮಂ ಅಕ್ಕಮನ್ತೂ’’ತಿ ಅಕ್ಕಮನತ್ಥಾಯ ಗೋಸೀಸಟ್ಠಿಂ ಮಯಾ ಸನ್ಥರಿತನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅನುಭೋಮಿ ಸಕಂ ಕಮ್ಮನ್ತಿ ಅತ್ತನೋ ಗೋಸೀಸಅತ್ಥರಣಕಮ್ಮಸ್ಸ ಬಲೇನ ಆಜಾನೀಯಾ ವಾತಜವಾ ಸಿನ್ಧವಾ ಸೀಘವಾಹನಾದೀನಿ ವಿಪಾಕಫಲಾನಿ ಅನುಭೋಮೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಹೋ ಕಾರಂ ಪರಮಕಾರನ್ತಿ ಸುಖೇತ್ತೇ ಸಙ್ಘೇ ಮಯಾ ಸುಟ್ಠು ಕತಂ ಕಾರಂ ಅಪ್ಪಕಮ್ಪಿ ಕಿಚ್ಚಂ ಮಹಪ್ಫಲದಾನತೋ ಪರಮಕಾರಂ ಉತ್ತಮಕಿಚ್ಚಂ ಅಹೋ ವಿಮ್ಹಯನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಯಥಾ ತಿಣದೋಸಾದಿವಿರಹಿತೇಸು ಖೇತ್ತೇಸು ವಪ್ಪಿತಂ ಸಾಲಿಬೀಜಂ ಮಹಪ್ಫಲಂ ದೇತಿ, ಏವಮೇವ ರಾಗದೋಸಾದಿದೋಸರಹಿತೇ ಪರಿಸುದ್ಧಕಾಯವಚೀಸಮಾಚಾರೇ ಸಙ್ಘಖೇತ್ತೇ ಗೋಸೀಸಅತ್ಥರಣಕಮ್ಮಂ ಮಯಾ ಕತಂ, ಇದಂ ಮಹಪ್ಫಲಂ ದೇತೀತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ನ ಅಞ್ಞಂ ಕಲಮಗ್ಘತೀತಿ ಅಞ್ಞಂ ಬಾಹಿರಸಾಸನೇ ಕತಂ ಕಮ್ಮಂ ಸಙ್ಘೇ ಕತಸ್ಸ ಕಾರಸ್ಸ ಪೂಜಾಸಕ್ಕಾರಸ್ಸ ಕಲಂ ಸೋಳಸಿಂ ಕಲಂ ಕೋಟ್ಠಾಸಂ ನ ಅಗ್ಘತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ.

ಛಟ್ಠಸತ್ತಮಟ್ಠಮನವಮದಸಮಾಪದಾನಾನಿ ಉತ್ತಾನಾನೇವಾತಿ.

ತಿಂಸತಿಮವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ಸಮತ್ತಾ.