೨. ಸುದಸ್ಸನತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ

ವಿತ್ಥತಾಯ ನದೀತೀರೇತಿಆದಿಕಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಸುದಸ್ಸನತ್ಥೇರಸ್ಸ ಅಪದಾನಂ. ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಜಿನವರೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ಕತಪುಞ್ಞೂಪಚಯೋ ಸಿಖಿಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ವುದ್ಧಿಪ್ಪತ್ತೋ ಘರಾವಾಸಂ ಸಣ್ಠಪೇತ್ವಾ ವಸನ್ತೋ ವಿತ್ಥತಾಯ ನಾಮ ಗಙ್ಗಾಯ ಸಮೀಪೇ ಪಿಲಕ್ಖುಫಲಿತಂ ಪರಿಯೇಸನ್ತೋ ತಸ್ಸಾ ತೀರೇ ನಿಸಿನ್ನಂ ಜಲಮಾನಅಗ್ಗಿಸಿಖಂ ಇವ ಸಿಖಿಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಂ ದಿಸ್ವಾ ಪಸನ್ನಮಾನಸೋ ಕೇತಕೀಪುಪ್ಫಂ ವಣ್ಟೇನೇವ ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ಪೂಜೇನ್ತೋ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಭನ್ತೇ, ಯೇನ ಞಾಣೇನ ತ್ವಂ ಏವಂ ಮಹಾನುಭಾವೋ ಸಬ್ಬಞ್ಞುಬುದ್ಧೋ ಜಾತೋ, ತಂ ಞಾಣಂ ಅಹಂ ಪೂಜೇಮೀ’’ತಿ. ಅಥ ಭಗವಾ ಅನುಮೋದನಮಕಾಸಿ. ಸೋ ತೇನ ಪುಞ್ಞೇನ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಜಾತೋ ಉಭಯಸಮ್ಪತ್ತಿಯೋ ಅನುಭವಿತ್ವಾ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ಸತ್ಥರಿ ಪಸನ್ನೋ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಅರಹಾ ಅಹೋಸಿ.

೧೦. ಸೋ ಅತ್ತನೋ ಕತಕುಸಲಂ ಸರಿತ್ವಾ ಸೋಮನಸ್ಸಜಾತೋ ಪುಬ್ಬಚರಿತಾಪದಾನಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೋ ವಿತ್ಥತಾಯ ನದೀತೀರೇತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ವಿತ್ಥತಾಯಾತಿ ವಿತ್ಥರತಿ ಪತ್ಥರತಿ ವಿತ್ಥಿಣ್ಣಾ ಹೋತೀತಿ ವಿತ್ಥತಾ, ನದನ್ತಿ ಸದ್ದಂ ಕರೋನ್ತಿ ಇತಾ ಗತಾ ಪವತ್ತಾತಿ ನದೀ, ನದಿಂ ತರನ್ತಾ ಏತಂ ಪತ್ವಾ ತಿಣ್ಣಾ ನಾಮ ಹೋನ್ತೀತಿ ತೀರಂ, ತಸ್ಸಾ ವಿತ್ಥತಾಯ ನದಿಯಾ ತೀರೇ ತೀರಸಮೀಪೇತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕೇತಕಿಂ ಪುಪ್ಫಿತಂ ದಿಸ್ವಾತಿ ಕುಚ್ಛಿತಾಕಾರೇನ ಗಣ್ಹನ್ತಾನಂ ಹತ್ಥಂ ಕಣ್ಡಕೋ ಛಿನ್ದತಿ ವಿಜ್ಝತೀತಿ ಕೇತಂ, ಕೇತಸ್ಸ ಏಸಾ ಕೇತಕೀಪುಪ್ಫಂ, ತಂ ದಿಸ್ವಾ ವಣ್ಟಂ ಛಿನ್ದಿತ್ವಾತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ.

೧೧. ಸಿಖಿನೋ ಲೋಕಬನ್ಧುನೋತಿ ಸಿಖೀ ವುಚ್ಚತಿ ಅಗ್ಗಿ, ಸಿಖೀಸದಿಸಾ ನೀಲಪೀತಾದಿಭೇದಾ ಜಲಮಾನಾ ಛಬ್ಬಣ್ಣಘನರಂಸಿಯೋ ಯಸ್ಸ ಸೋ ಸಿಖೀ, ಲೋಕಸ್ಸ ಸಕಲಲೋಕತ್ತಯಸ್ಸ ಬನ್ಧು ಞಾತಕೋತಿ ಲೋಕಬನ್ಧು, ತಸ್ಸ ಸಿಖಿನೋ ಲೋಕಬನ್ಧುನೋ ಕೇತಕೀಪುಪ್ಫಂ ವಣ್ಟೇ ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ಪೂಜೇಸಿನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಸೇಸಂ ಉತ್ತಾನತ್ಥಮೇವಾತಿ.

ಸುದಸ್ಸನತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ ಸಮತ್ತಾ.