೩. ಪಞ್ಹಾಪುಚ್ಛಕವಣ್ಣನಾ

೧೬೮. ಇಧಾಪಿ ಪಞ್ಹಾಪುಚ್ಛಕೇ ಯಂ ಲಬ್ಭತಿ ಯಞ್ಚ ನ ಲಬ್ಭತಿ, ತಂ ಸಬ್ಬಂ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ಲಬ್ಭಮಾನವಸೇನೇವ ವಿಸ್ಸಜ್ಜನಂ ವುತ್ತಂ; ನ ಕೇವಲಞ್ಚ ಇಧ, ಸಬ್ಬೇಸುಪಿ ಪಞ್ಹಾಪುಚ್ಛಕೇಸು ಏಸೇವ ನಯೋ. ಇಧ ಪನ ದಸನ್ನಂ ಆಯತನಾನಂ ರೂಪಭಾವೇನ ಅಬ್ಯಾಕತತಾ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ದ್ವಿನ್ನಂ ಆಯತನಾನಂ ಖನ್ಧವಿಭಙ್ಗೇ ಚತುನ್ನಂ ಖನ್ಧಾನಂ ವಿಯ ಕುಸಲಾದಿಭಾವೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ಕೇವಲಞ್ಹಿ ಚತ್ತಾರೋ ಖನ್ಧಾ ಸಪ್ಪಚ್ಚಯಾವ ಸಙ್ಖತಾವ ಧಮ್ಮಾಯತನಂ ಪನ ‘‘ಸಿಯಾ ಅಪ್ಪಚ್ಚಯಂ, ಸಿಯಾ ಅಸಙ್ಖತ’’ನ್ತಿ ಆಗತಂ. ಆರಮ್ಮಣತ್ತಿಕೇಸು ಚ ಅನಾರಮ್ಮಣಂ ಸುಖುಮರೂಪಸಙ್ಖಾತಂ ಧಮ್ಮಾಯತನಂ ನ-ವತ್ತಬ್ಬಕೋಟ್ಠಾಸಂ ಭಜತಿ. ತಞ್ಚ ಖೋ ಅನಾರಮ್ಮಣತ್ತಾ ನ ಪರಿತ್ತಾದಿಭಾವೇನ ನವತ್ತಬ್ಬಧಮ್ಮಾರಮ್ಮಣತ್ತಾತಿ ಅಯಮೇತ್ಥ ವಿಸೇಸೋ. ಸೇಸಂ ತಾದಿಸಮೇವ. ಇಧಾಪಿ ಹಿ ಚತ್ತಾರೋ ಖನ್ಧಾ ವಿಯ ದ್ವಾಯತನಾ ಪಞ್ಚಪಣ್ಣಾಸ ಕಾಮಾವಚರಧಮ್ಮೇ ಆರಬ್ಭ ರಜ್ಜನ್ತಸ್ಸ ದುಸ್ಸನ್ತಸ್ಸ ಮುಯ್ಹನ್ತಸ್ಸ ಸಂವರನ್ತಸ್ಸ ಸಮ್ಮಸನ್ತಸ್ಸ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖನ್ತಸ್ಸ ಚ ಪರಿತ್ತಾರಮ್ಮಣಾತಿ ಸಬ್ಬಂ ಖನ್ಧೇಸು ವುತ್ತಸದಿಸಮೇವಾತಿ.

ಸಮ್ಮೋಹವಿನೋದನಿಯಾ ವಿಭಙ್ಗಟ್ಠಕಥಾಯ

ಆಯತನವಿಭಙ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.