೧. ಪಣ್ಣತ್ತಿಉದ್ದೇಸವಾರವಣ್ಣನಾ

೧-೧೬. ಇದಾನಿ ತೇಸಞ್ಞೇವ ಮೂಲಯಮಕೇ ದೇಸಿತಾನಂ ಕುಸಲಾದಿಧಮ್ಮಾನಂ ಮಾತಿಕಂ ಠಪೇತ್ವಾ ಚಿತ್ತಯಮಕಾನನ್ತರಂ ದೇಸಿತಸ್ಸ ಧಮ್ಮಯಮಕಸ್ಸ ವಣ್ಣನಾ ಹೋತಿ. ತತ್ಥ ಖನ್ಧಯಮಕೇ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ಪಾಳಿವವತ್ಥಾನಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ಯಥಾ ಹಿ ತತ್ಥ ಪಣ್ಣತ್ತಿವಾರಾದಯೋ ತಯೋ ಮಹಾವಾರಾ, ಅವಸೇಸಾ ಅನ್ತರವಾರಾ ಚ ಹೋನ್ತಿ, ತಥಾ ಇಧಾಪಿ. ‘‘ಯೋ ಕುಸಲಂ ಧಮ್ಮಂ ಭಾವೇತಿ, ಸೋ ಅಕುಸಲಂ ಧಮ್ಮಂ ಪಜಹತೀ’’ತಿ ಆಗತತ್ತಾ ಪನೇತ್ಥ ಪರಿಞ್ಞಾವಾರೋ, ಭಾವನಾವಾರೋ ನಾಮಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ತತ್ಥ ಯಸ್ಮಾ ಅಬ್ಯಾಕತೋ ಧಮ್ಮೋ ನೇವ ಭಾವೇತಬ್ಬೋ, ನ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ತಸ್ಮಾ ತಂ ಪದಮೇವ ನ ಉದ್ಧಟಂ. ಪಣ್ಣತ್ತಿವಾರೇ ಪನೇತ್ಥ ತಿಣ್ಣಂ ಕುಸಲಾದಿಧಮ್ಮಾನಂ ವಸೇನ ಪದಸೋಧನವಾರೋ, ಪದಸೋಧನಮೂಲಚಕ್ಕವಾರೋ, ಸುದ್ಧಧಮ್ಮವಾರೋ, ಸುದ್ಧಧಮ್ಮಮೂಲಚಕ್ಕವಾರೋತಿ ಇಮೇಸು ಚತೂಸು ವಾರೇಸು ಯಮಕಗಣನಾ ವೇದಿತಬ್ಬಾ.