೧. ಪಣ್ಣತ್ತಿಉದ್ದೇಸವಾರವಣ್ಣನಾ

೧-೯. ಇದಾನಿ ಮೂಲಯಮಕೇ ದೇಸಿತೇಯೇವ ಕುಸಲಾದಿಧಮ್ಮೇ ಆಯತನವಸೇನಾಪಿ ಸಙ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ ಖನ್ಧಯಮಕಾನನ್ತರಂ ದೇಸಿತಸ್ಸ ಆಯತನಯಮಕಸ್ಸ ವಣ್ಣನಾ ಹೋತಿ. ತತ್ಥ ಖನ್ಧಯಮಕೇ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ಪಾಳಿವವತ್ಥಾನಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ಯಥೇವ ಹಿ ತತ್ಥ ಪಣ್ಣತ್ತಿವಾರೋ, ಪವತ್ತಿವಾರೋ, ಪರಿಞ್ಞಾವಾರೋತಿ ತಯೋ ಮಹಾವಾರಾ ಹೋನ್ತಿ, ತಥಾ ಇಧಾಪಿ. ವಚನತ್ಥೋಪಿ ನೇಸಂ ತತ್ಥ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ಇಧಾಪಿ ಚ ಪಣ್ಣತ್ತಿವಾರೋ ಉದ್ದೇಸನಿದ್ದೇಸವಸೇನ ದ್ವಿಧಾ ವವತ್ಥಿತೋ. ಇತರೇ ನಿದ್ದೇಸವಸೇನೇವ. ‘ತತ್ಥ ದ್ವಾದಸಾಯತನಾನೀ’ತಿ ಪದಂ ಆದಿಂ ಕತ್ವಾ ಯಾವ ನಾಯತನಾ ನ ಮನೋತಿ, ತಾವ ಪಣ್ಣತ್ತಿವಾರಸ್ಸ ಉದ್ದೇಸವಾರೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ತತ್ಥ ದ್ವಾದಸಾಯತನಾನೀತಿ ಅಯಂ ಯಮಕವಸೇನ ಪುಚ್ಛಿತಬ್ಬಾನಂ ಆಯತನಾನಂ ಉದ್ದೇಸೋ. ಚಕ್ಖಾಯತನಂ…ಪೇ… ಧಮ್ಮಾಯತನನ್ತಿ ತೇಸಞ್ಞೇವ ಪಭೇದತೋ ನಾಮವವತ್ಥಾನಂ. ಯಮಕವಸೇನ ಪುಚ್ಛಾಸುಖತ್ಥಞ್ಚೇತ್ಥ ಪಠಮಂ ಪಟಿಪಾಟಿಯಾ ಅಜ್ಝತ್ತರೂಪಾಯತನಾನಿ ವುತ್ತಾನಿ. ಪಚ್ಛಾ ಬಾಹಿರರೂಪಾಯತನಾನಿ. ಪರಿಯೋಸಾನೇ ಮನಾಯತನಧಮ್ಮಾಯತನಾನಿ.

ಯಥಾ ಪನ ಹೇಟ್ಠಾ ಖನ್ಧವಸೇನ, ಏವಮಿಧ ಇಮೇಸಂ ಆಯತನಾನಂ ವಸೇನ ಪದಸೋಧನವಾರೋ, ಪದಸೋಧನಮೂಲಚಕ್ಕವಾರೋ, ಸುದ್ಧಾಯತನವಾರೋ, ಸುದ್ಧಾಯತನಮೂಲಚಕ್ಕವಾರೋತಿ, ಚತ್ತಾರೋವ ನಯವಾರಾ ಹೋನ್ತಿ. ಏಕೇಕೋ ಚೇತ್ಥ ಅನುಲೋಮಪಟಿಲೋಮವಸೇನ ದುವಿಧೋಯೇವ. ತೇಸಮತ್ಥೋ ತತ್ಥ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ಯಥಾ ಪನ ಖನ್ಧಯಮಕೇ ಪದಸೋಧನವಾರಸ್ಸ ಅನುಲೋಮವಾರೇ ‘ರೂಪಂ ರೂಪಕ್ಖನ್ಧೋ, ರೂಪಕ್ಖನ್ಧೋ ರೂಪ’ನ್ತಿಆದೀನಿ ಪಞ್ಚ ಯಮಕಾನಿ, ತಥಾ ಇಧ ‘ಚಕ್ಖು, ಚಕ್ಖಾಯತನಂ; ಚಕ್ಖಾಯತನಂ; ಚಕ್ಖೂ’ತಿಆದೀನಿ ದ್ವಾದಸ. ಪಟಿಲೋಮವಾರೇಪಿ ‘ನ ಚಕ್ಖು, ನ ಚಕ್ಖಾಯತನಂ; ನ ಚಕ್ಖಾಯತನಂ, ನ ಚಕ್ಖೂ’ತಿಆದೀನಿ ದ್ವಾದಸ, ಪದಸೋಧನಮೂಲಚಕ್ಕವಾರಸ್ಸ ಪನೇತ್ಥ ಅನುಲೋಮವಾರೇ ಏಕೇಕಾಯತನಮೂಲಕಾನಿ ಏಕಾದಸ ಏಕಾದಸ ಕತ್ವಾ ದ್ವತ್ತಿಂಸಸತಂ ಯಮಕಾನಿ. ಪಟಿಲೋಮವಾರೇಪಿ ದ್ವತ್ತಿಂಸಸತಮೇವ. ಸುದ್ಧಾಯತನವಾರಸ್ಸಾಪಿ ಅನುಲೋಮವಾರೇ ದ್ವಾದಸ, ಪಟಿಲೋಮವಾರೇ ದ್ವಾದಸ, ಸುದ್ಧಾಯತನಮೂಲಚಕ್ಕವಾರಸ್ಸಾಪಿ ಅನುಲೋಮವಾರೇ ಏಕೇಕಾಯತನಮೂಲಕಾನಿ ಏಕಾದಸ ಏಕಾದಸ ಕತ್ವಾ ದ್ವತ್ತಿಂಸಸತಂ ಯಮಕಾನಿ. ಪಟಿಲೋಮವಾರೇಪಿ ದ್ವತ್ತಿಂಸಸತಮೇವಾತಿ ಏವಮಿಧ ಛಸತ್ತತಾಧಿಕೇಹಿ ಪಞ್ಚಹಿ ಯಮಕಸತೇಹಿ, ದ್ವಿಪಞ್ಞಾಸಾಧಿಕೇಹಿ ಏಕಾದಸಹಿ ಪುಚ್ಛಾಸತೇಹಿ, ಚತುರಾಧಿಕೇಹಿ ತೇವೀಸಾಯ ಅತ್ಥಸತೇಹಿ ಚ ಪಟಿಮಣ್ಡಿತೋ ಪಣ್ಣತ್ತಿವಾರಸ್ಸ ಉದ್ದೇಸವಾರೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ.

ಪಣ್ಣತ್ತಿಉದ್ದೇಸವಾರವಣ್ಣನಾ.