೭. ರೂಪಧಾತುಯಾ ಆಯತನಕಥಾವಣ್ಣನಾ

೫೧೯. ಇದಾನಿ ರೂಪಧಾತುಯಾ ಆಯತನಕಥಾ ನಾಮ ಹೋತಿ. ತತ್ಥ ಯೇಸಂ ‘‘ರೂಪೀ ಮನೋಮಯೋ ಸಬ್ಬಙ್ಗಪಚ್ಚಙ್ಗೀ ಅಹೀನಿನ್ದ್ರಿಯೋ’’ತಿ (ದೀ. ನಿ. ೧.೮೭) ಸುತ್ತಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಕಾಯಿಕಾನಂ ಘಾನಾದಿನಿಮಿತ್ತಾನಿಪಿ ಆಯತನಾನೇವಾತಿ ಕಪ್ಪೇತ್ವಾ ಸಳಾಯತನಿಕೋ ತೇಸಂ ಅತ್ತಭಾವೋತಿ ಲದ್ಧಿ, ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ ಅನ್ಧಕಾನಞ್ಚೇವ ಸಮ್ಮಿತಿಯಾನಞ್ಚ; ತೇ ಸನ್ಧಾಯ ಸಳಾಯತನಿಕೋತಿ ಪುಚ್ಛಾ ಸಕವಾದಿಸ್ಸ, ಲದ್ಧಿವಸೇನ ಪಟಿಞ್ಞಾ ಇತರಸ್ಸ. ಅಥ ನಂ ಯಂ ತತ್ಥ ಆಯತನಂ ನತ್ಥಿ, ತಸ್ಸ ವಸೇನ ಚೋದೇತುಂ ಅತ್ಥಿ ತತ್ಥ ಘಾನಾಯತನನ್ತಿಆದಿ ಆರದ್ಧಂ. ತತೋ ಪರವಾದೀ ಯಂ ತತ್ಥ ಅಜ್ಝತ್ತಿಕಾನಂ ತಿಣ್ಣಂ ಆಯತನಾನಂ ಘಾನಾದಿಕಂ ಸಣ್ಠಾನನಿಮಿತ್ತಂ ತದೇವ ಆಯತನನ್ತಿ ಲದ್ಧಿಯಾ ಪಟಿಜಾನಾತಿ. ಬಾಹಿರಾನಂ ಗನ್ಧಾಯತನಾದೀನಂ ವಸೇನ ಪುಟ್ಠೋ ಘಾನಪ್ಪಸಾದಾದಯೋ ತತ್ಥ ನ ಇಚ್ಛತಿ, ತಸ್ಮಾ ತೇಸಂ ಗೋಚರಂ ಪಟಿಸೇಧೇನ್ತೋ ಪಟಿಕ್ಖಿಪತಿ. ಪಟಿಲೋಮಪಞ್ಹಸಂಸನ್ದನಪಞ್ಹೇಸುಪಿ ಇಮಿನಾವುಪಾಯೇನ ಅತ್ಥೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ.

೫೨೧. ಅತ್ಥಿ ತತ್ಥ ಘಾನಾಯತನಂ ಅತ್ಥಿ ಗನ್ಧಾಯತನಂ ತೇನ ಘಾನೇನ ತಂ ಗನ್ಧಂ ಘಾಯತೀತಿ ತಸ್ಮಿಂಯೇವ ಪರಸಮಯೇ ಏಕಚ್ಚೇ ಆಚರಿಯೇ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ. ತೇ ಕಿರ ತತ್ಥ ಛ ಅಜ್ಝತ್ತಿಕಾನಿ ಆಯತನಾನಿ ಪರಿಪುಣ್ಣಾನಿ ಇಚ್ಛನ್ತಿ, ಆಯತನೇನ ಚ ನಾಮ ಸಕಿಚ್ಚಕೇನ ಭವಿತಬ್ಬನ್ತಿ ತೇಹಿ ಘಾನಾದೀಹಿ ತೇ ಗನ್ಧಾದಯೋ ಘಾಯನ್ತಿ ಸಾಯನ್ತಿ ಫುಸನ್ತೀತಿಪಿ ಇಚ್ಛನ್ತಿ. ತಂ ಲದ್ಧಿಂ ಸನ್ಧಾಯ ಪರವಾದೀ ಆಮನ್ತಾತಿ ಪಟಿಜಾನಾತಿ.

೫೨೨. ಅತ್ಥಿ ತತ್ಥ ಮೂಲಗನ್ಧೋತಿಆದೀನಿ ಪನ ಪುಟ್ಠೋ ಅತ್ಥಿಭಾವಂ ಸಾಧೇತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತೋ ಪಟಿಕ್ಖಿಪತಿ. ನನು ಅತ್ಥಿ ತತ್ಥ ಘಾನನಿಮಿತ್ತನ್ತಿಆದಿ ಸಣ್ಠಾನಮತ್ತಸ್ಸೇವ ಸಾಧಕಂ, ನ ಆಯತನಸ್ಸ, ತಸ್ಮಾ ಉದಾಹಟಮ್ಪಿ ಅನುದಾಹಟಸದಿಸಮೇವಾತಿ.

ರೂಪಧಾತುಯಾ ಆಯತನಕಥಾವಣ್ಣನಾ.