೧೭. ಪಸಾದಕರಧಮ್ಮವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ

೩೬೬. ಅದ್ಧಮಿದನ್ತಿಆದೀಸು ಅದ್ಧನ್ತಿ ಏಕಂಸಾಧಿವಚನಮೇತಂ, ಅದ್ಧಾ ಇದಂ ಲಾಭಾನಂ, ಏಕಂಸೋ ಏಸ ಲಾಭಾನನ್ತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಯದಿದಂ ಆರಞ್ಞಿಕತ್ತನ್ತಿ ಯೋ ಏಸ ಆರಞ್ಞಿಕಭಾವೋ. ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ – ಆರಞ್ಞಿಕಭಾವೋ ನಾಮ ಲಾಭಾನಂ ಏಕಂಸೋ ಅವಸ್ಸಭಾವಿತಾ ನ ಸಕ್ಕಾ ಆರಞ್ಞಿಕೇನ ಲಾಭಂ ನ ಲಭಿತುನ್ತಿ. ಆರಞ್ಞಿಕೋ ಹಿ ಭಿಕ್ಖು ‘‘ಅತ್ತನೋ ಅರಞ್ಞವಾಸಸ್ಸ ಅನುಚ್ಛವಿಕಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಪಾಪಕಂ ನಾಮ ನ ಕರೋತಿ, ಅಥಸ್ಸ ‘‘ಆರಞ್ಞಿಕೋ ಅಯಂ ಭಿಕ್ಖೂ’’ತಿ ಸಞ್ಜಾತಗಾರವೋ ಮಹಾಜನೋ ಚತುಪಚ್ಚಯೇನ ಪೂಜಂ ಕರೋತಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ – ‘‘ಅದ್ಧಮಿದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಲಾಭಾನಂ ಯದಿದಂ ಆರಞ್ಞಿಕತ್ತ’’ನ್ತಿ. ಸೇಸಪದೇಸುಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ. ಏತ್ಥ ಪನ ಬಾಹುಸಚ್ಚನ್ತಿ ಬಹುಸ್ಸುತಭಾವೋ. ಥಾವರೇಯ್ಯನ್ತಿ ಚಿರಪಬ್ಬಜಿತತ್ತಾ ಥಾವರಪ್ಪತ್ತಭಾವೋ. ಆಕಪ್ಪಸಮ್ಪದಾತಿ ಚೀವರಗ್ಗಹಣಾದಿನೋ ಆಕಪ್ಪಸ್ಸ ಸಮ್ಪತ್ತಿ. ಪರಿವಾರಸಮ್ಪದಾತಿ ಸುಚಿಪರಿವಾರತಾ. ಕೋಲಪುತ್ತೀತಿ ಕುಲಪುತ್ತಭಾವೋ. ವಣ್ಣಪೋಕ್ಖರತಾತಿ ಸಮ್ಪನ್ನರೂಪತಾ. ಕಲ್ಯಾಣವಾಕ್ಕರಣತಾತಿ ವಚನಕಿರಿಯಾಯ ಮಧುರಭಾವೋ. ಅಪ್ಪಾಬಾಧತಾತಿ ಆರೋಗ್ಯಸಮ್ಪತ್ತಿ. ಅರೋಗೋ ಹಿ ಭಿಕ್ಖು ಅತ್ತನೋ ಸರೀರಕಲ್ಯಾಣತಾಯ ವಿಪಸ್ಸನಾಧುರೇ ಚ ಗನ್ಥಧುರೇ ಚ ಪರಿಪೂರಕಾರೀ ಹೋತಿ, ತೇನಸ್ಸ ಲಾಭೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜತೀತಿ.

ಸೋಳಸ ಪಸಾದಕರಧಮ್ಮಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.