(೧೩೨) ೭. ಸಮಾಪನ್ನೋ ಅಸ್ಸಾದೇತಿಕಥಾ

೬೭೧. ಸಮಾಪನ್ನೋ ಅಸ್ಸಾದೇತಿ, ಝಾನನಿಕನ್ತಿ ಝಾನಾರಮ್ಮಣಾತಿ? ಆಮನ್ತಾ. ತಂ ಝಾನಂ ತಸ್ಸ ಝಾನಸ್ಸ ಆರಮ್ಮಣನ್ತಿ? ನ ಹೇವಂ ವತ್ತಬ್ಬೇ…ಪೇ… ತಂ ಝಾನಂ ತಸ್ಸ ಝಾನಸ್ಸ ಆರಮ್ಮಣನ್ತಿ? ಆಮನ್ತಾ. ತೇನ ಫಸ್ಸೇನ ತಂ ಫಸ್ಸಂ ಫುಸತಿ, ತಾಯ ವೇದನಾಯ ತಂ ವೇದನಂ ವೇದೇತಿ, ತಾಯ ಸಞ್ಞಾಯ ತಂ ಸಞ್ಞಂ ಸಞ್ಜಾನಾತಿ, ತಾಯ ಚೇತನಾಯ ತಂ ಚೇತನಂ ಚೇತೇತಿ, ತೇನ ಚಿತ್ತೇನ ತಂ ಚಿತ್ತಂ ಚಿನ್ತೇತಿ, ತೇನ ವಿತಕ್ಕೇನ ತಂ ವಿತಕ್ಕಂ ವಿತಕ್ಕೇತಿ, ತೇನ ವಿಚಾರೇನ ತಂ ವಿಚಾರಂ ವಿಚಾರೇತಿ, ತಾಯ ಪೀತಿಯಾ ತಂ ಪೀತಿ ಪಿಯಾಯತಿ, ತಾಯ ಸತಿಯಾ ತಂ ಸತಿಂ ಸರತಿ, ತಾಯ ಪಞ್ಞಾಯ ತಂ ಪಞ್ಞಂ ಪಜಾನಾತೀತಿ? ನ ಹೇವಂ ವತ್ತಬ್ಬೇ…ಪೇ….

ಝಾನನಿಕನ್ತಿ ಚಿತ್ತಸಮ್ಪಯುತ್ತಾ, ಝಾನಂ ಚಿತ್ತಸಮ್ಪಯುತ್ತನ್ತಿ? ಆಮನ್ತಾ. ದ್ವಿನ್ನಂ ಫಸ್ಸಾನಂ…ಪೇ… ದ್ವಿನ್ನಂ ಚಿತ್ತಾನಂ ಸಮೋಧಾನಂ ಹೋತೀತಿ? ನ ಹೇವಂ ವತ್ತಬ್ಬೇ…ಪೇ….

ಝಾನನಿಕನ್ತಿ ಅಕುಸಲಂ, ಝಾನಂ ಕುಸಲನ್ತಿ? ಆಮನ್ತಾ. ಕುಸಲಾಕುಸಲಾ ಸಾವಜ್ಜಾನವಜ್ಜಾ ಹೀನಪಣೀತಾ ಕಣ್ಹಸುಕ್ಕಸಪ್ಪಟಿಭಾಗಾ ಧಮ್ಮಾ ಸಮ್ಮುಖೀಭಾವಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತೀತಿ? ನ ಹೇವಂ ವತ್ತಬ್ಬೇ…ಪೇ….

೬೭೨. ಕುಸಲಾಕುಸಲಾ ಸಾವಜ್ಜಾನವಜ್ಜಾ ಹೀನಪಣೀತಾ ಕಣ್ಹಸುಕ್ಕಸಪ್ಪಟಿಭಾಗಾ ಧಮ್ಮಾ ಸಮ್ಮುಖೀಭಾವಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತೀತಿ? ಆಮನ್ತಾ. ನನು ವುತ್ತಂ ಭಗವತಾ – ‘‘ಚತ್ತಾರಿಮಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುವಿದೂರವಿದೂರಾನಿ! ಕತಮಾನಿ ಚತ್ತಾರಿ? ನಭಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಥವೀ ಚ – ಇದಂ ಪಠಮಂ ಸುವಿದೂರವಿದೂರಂ…ಪೇ… ತಸ್ಮಾ ಸತಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಸಬ್ಭಿ ಆರಕಾ’’ತಿ. ಅತ್ಥೇವ ಸುತ್ತನ್ತೋತಿ? ಆಮನ್ತಾ. ತೇನ ಹಿ ನ ವತ್ತಬ್ಬಂ – ‘‘ಕುಸಲಾಕುಸಲಾ ಸಾವಜ್ಜಾನವಜ್ಜಾ ಹೀನಪಣೀತಾ ಕಣ್ಹಸುಕ್ಕಸಪ್ಪಟಿಭಾಗಾ ಧಮ್ಮಾ ಸಮ್ಮುಖೀಭಾವಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತೀ’’ತಿ.

೬೭೩. ನ ವತ್ತಬ್ಬಂ – ‘‘ಸಮಾಪನ್ನೋ ಅಸ್ಸಾದೇತಿ, ಝಾನನಿಕನ್ತಿ ಝಾನಾರಮ್ಮಣಾ’’ತಿ? ಆಮನ್ತಾ. ನನು ವುತ್ತಂ ಭಗವತಾ – ‘‘ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ವಿವಿಚ್ಚೇವ ಕಾಮೇಹಿ ವಿವಿಚ್ಚ ಅಕುಸಲೇಹಿ ಧಮ್ಮೇಹಿ ಪಠಮಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರತಿ, ಸೋ ತಂ ಅಸ್ಸಾದೇತಿ ತಂ ನಿಕಾಮೇತಿ ತೇನ ಚ ವಿತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತಿ; ವಿತಕ್ಕವಿಚಾರಾನಂ ವೂಪಸಮಾ…ಪೇ… ದುತಿಯಂ ಝಾನಂ…ಪೇ… ತತಿಯಂ ಝಾನಂ…ಪೇ… ಚತುತ್ಥಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರತಿ, ಸೋ ತಂ ಅಸ್ಸಾದೇತಿ ತಂ ನಿಕಾಮೇತಿ ತೇನ ಚ ವಿತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ [ಅ. ನಿ. ೪.೧೨೩]! ಅತ್ಥೇವ ಸುತ್ತನ್ತೋತಿ? ಆಮನ್ತಾ. ತೇನ ಹಿ ಸಮಾಪನ್ನೋ ಅಸ್ಸಾದೇತಿ, ಝಾನನಿಕನ್ತಿ ಝಾನಾರಮ್ಮಣಾತಿ.

ಸಮಾಪನ್ನೋ ಅಸ್ಸಾದೇತಿಕಥಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.