೧೫. ಬ್ಯಗ್ಘಸ್ಸ ವತ್ಥುಮ್ಹಿ ಅಯಮಾನುಪುಬ್ಬೀಕಥಾ

ಜಮ್ಬುದೀಪೇ ಚೂಲರಟ್ಠಾ ಸನ್ನೇ ಬಾರಾಣಸೀನಗರೇ ಏಕಂ ಪಂಸುಪಬ್ಬತಂ ವಿನಿವಿಜ್ಝಿತ್ವಾ ಮಹಾಮಗ್ಗೋ ಹೋತಿ, ತತ್ಥ ವೇಮಜ್ಝೇ ಏಕೋ ಬ್ಯಗ್ಘೋ ಅತ್ತನೋ ಅನ್ಧಪಿತರಂ ಪಬ್ಬತಗುಹಾಯಂ ಕತ್ವಾ ಪೋಸೇನ್ತೋ ವಸತಿ. ತಸ್ಸೇವ ಪಬ್ಬತಸ್ಸ ವನದ್ವಾರೇ ತುಣ್ಡಿಲೋ ನಾಮ ಏಕೋ ಸುವಪೋತಕೋ ರುಕ್ಖಸ್ಮಿಂ ವಸತಿ. ತೇ ಉಭೋಪಿ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಂ ಪಿಯಸಹಾಯಾ ಅಹೇಸುಂ, ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ಪಚ್ಚನ್ತಗಾಮವಾಸೀ ಏಕೋ ಮನುಸ್ಸೋ ಅತ್ತನೋ ಮಾತುಗಾಮೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಕಲಹಂ ಕತ್ವಾ ಬಾರಾಣಸಿಂ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ತಂ ವನದ್ವಾರಂ ಸಮ್ಪಾಪುಣಿ. ಅಥ ಸುವಪೋತಕೋ ಪರಿಹೀನತ್ತಭಾವಂ ದುಕ್ಖಿತಂ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಕಮ್ಪಮಾನಹದಯೋ ತಂ ಪಕ್ಕೋಸಿತ್ವಾ ಭೋ ಕುಹಿಂ ಗಚ್ಛಸೀತಿ ಆಹ, ತೇನ ಪರಖಣ್ಡಂ ಗಚ್ಛಾಮೀತಿ ವುತ್ತೇ ತುಣ್ಡಿಲೋ ಭೋ ಇಮಸ್ಮಿಂ ವನಖಣ್ಡಮಜ್ಝೇ ಏಕೋ ಬ್ಯಗ್ಘೋ ವಸತಿ. ಕಕ್ಖಲೋ ಫರುಸೋ ಸಮ್ಪತ್ತಸಮ್ಪತ್ತೇ ಮಾರೇತ್ವಾ ಖಾದತಿ. ಮಾ ತ್ವಂ ತೇನ ಗಚ್ಛಾತಿ ಆಹ. ಸ್ವಾಯಂ ದುಬ್ಭಗೋ ಮನುಸ್ಸೋ ಹಿತಕಾಮಸ್ಸ ತಸ್ಸ ವಚನಂ ಅನಾದಿಯಿತ್ವಾ ಗಚ್ಛಾಮೇವಾತಿ ಆಹ. ತುಣ್ಡಿಲೋ ತೇನಹಿ ಸಮ್ಮ ಯದಿ ಅನಿವತ್ತಮಾನೋ ಗಚ್ಛಸಿ. ಏಸೋ ಬ್ಯಗ್ಘೋ ಮಮ ಸಹಾಯೋ. ಮೇ ವಚನಂ ತವ ಸನ್ತಿಕಾ ಸುತ್ವಾ ನ ಗಣ್ಹಾತೀತಿ. ತಸ್ಸ ತಂ ಅನಾದಿಯನ್ತೋ ಸೋ ಸುವರಾಜೇ ಪದುಟ್ಠಚಿತ್ತೋ ಮುಗ್ಗರೇನ ಪಹರಿತ್ವಾ ಮಾರೇತ್ವಾ ಅರಣಿಂ ಅಗ್ಗಿಂ ಕತ್ವಾ ಮಂಸಂ ಖಾದಿ. ಅಸಪ್ಪುರಿಸಸಂಸಗ್ಗೋ ನಾಮೇ ಸ ಇಧ ಲೋಕಪರಲೋಕೇಸು ದುಕ್ಖಾವಹೋಯೇವ. ತಥಾಹಿ.

೧. ಮಯಾ ಕತಂ ಮಯ್ಹಮಿದಂ, ಇತಿ ವೇಸ್ಸಾನರಂ ನರೋ;

ಸಮಾಲಿಙ್ಗತಿ ಸಪ್ಪೇಮೋ, ದಹತೇವಸ್ಸ ವಿಗ್ಗಹಂ.

೨. ಮಧುಖೀರಾದಿದಾನೇನ, ಪೇಮಸಾ ಪರಿಪಾಲಿತೋ;

ಸೋರಗೋ ಕುಪಿತೋವಸ್ಸ, ಡಸತೇವಸ್ಸ ವಿಗ್ಗಹಂ.

೩. ಏವಂ ನಿಹೀನಜಚ್ಚೇನ, ಪಾಪೇನ ಅಕತಞ್ಞುನಾ;

ನರಾ ಧಮೇನ ದೀನೇನ, ಕತೋಪಿ ಖಣಸಙ್ಗಮೋ.

೪. ಅಸಾಧುಕೋ ಅಯಂತೇವಂ, ಜಾನಮಾನೇನ ಜನ್ತುನಾ;

ಮುಹುತ್ತಮ್ಪಿ ನ ಕಾತಬ್ಬೋ, ಸಙ್ಗಮೋ ಸೋ ಅನತ್ಥದೋತಿ.

ತತೋ ಸೋ ಅಸಪ್ಪುರಿಸೋ ಮಂಸಂ ಖಾದಿತ್ವಾ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ವನಖಣ್ಡಮಜ್ಝಂ ಸಮ್ಪಾಪುಣಿ. ಅಥ ಬ್ಯಗ್ಘೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಮಹಾನಾದಂ ಕರೋನ್ತೋ ಗಹಣತ್ಥಾಯ ಉಟ್ಠಾಸಿ. ಸೋ ಬ್ಯಗ್ಘಂ ದಿಸ್ವಾ ಭಯಪ್ಪತ್ತೋ ತುಣ್ಡಿಲಸ್ಸ ವಚನಂ ಸರಿತ್ವಾ ಅಹಂ ಭೋ ತವ ಸಹಾಯತುಣ್ಡಿಲಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಾ ಆಗತೋಮ್ಹೀತಿ ಆಹ, ತಂ ಸುತ್ವಾ ಬ್ಯಗ್ಘೋ ಅತ್ತಮನೋ ಏಹಿ ಸಮ್ಮಾತಿ ತಂ ಪಕ್ಕೋಸಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ನೇತ್ವಾ ಖಾದಿತಬ್ಬಾಹಾರೇನ ತಂ ಸನ್ತಪ್ಪೇತ್ವಾ ಪಿತುಸನ್ತಿಕೇ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಪುನ ವನಖಣ್ಡ ಮಗಮಾಸಿ. ಅಥಸ್ಸ ಪಿತಾ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಗತಕಾಲೇ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸಲ್ಲಪನ್ತೋ ತಸ್ಸ ವಚನಾನುಸಾರೇನ ತುಣ್ಡಿಲಂ ಮಾರೇತ್ವಾ ಖಾದಿತಭಾವಂ ಅಞ್ಞಾಸಿ. ತತೋ ಸೋ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಆಗತಕಾಲೇ ತವ ಸಹಾಯೋ ತೇನ ಮಾರಿತೋತಿ ಆಹ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಬ್ಯಗ್ಘೋ ಅನತ್ತಮನೋ ವೇಗೇನ ತಸ್ಸ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸಮ್ಮ ತುಣ್ಡಿಲಾತಿ ಸದ್ದಂ ಕತ್ವಾ ಅಪಸ್ಸನ್ತೋ ಲುಞ್ಚಿತಪತ್ತಂಚಸ್ಸ ದಿಸ್ವಾ ನಿಸ್ಸಂಸಯಂ ತೇನ ಮಾರಿತೋ ಮೇ ಸಹಾಯೋತಿ ಸೋಚನ್ತೋ ಪರಿದೇವನ್ತೋ ಆಗಞ್ಛಿ. ಅಥ ಸೋ ಅಸಪ್ಪುರಿಸೋ ತಸ್ಮಿಂ ತತ್ಥ ಗತೇ ತಸ್ಸ ಪಿತರಂ ಪಾಸಾಣೇನ ಪಹರಿತ್ವಾ ಮಾರೇತ್ವಾ ಬ್ಯಗ್ಘಂಚ ದಾನಿ ಮಾರೇಸ್ಸಾಮೀತಿ ಬ್ಯಗ್ಘಾಗಮನಮಗ್ಗಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ನಿಲೀನೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಬ್ಯಗ್ಘೋಪಿ ಆಗಞ್ಛಿ. ಸೋ ತಸ್ಸಾ ಗತಕಾಲೇ ತಸ್ಸ ತೇಜೇನ ಭೀತೋ ಗನ್ತ್ವಾ ಜೀವಿತಂ ಮೇ ಸಾಮಿ ದೇಹೀತಿ ಪಾದಮೂಲೇ ಉರೇನ ನಿಪಜ್ಜಿ, ಬ್ಯಗ್ಘೋ ಪನ ತೇನ ಕತಕಮ್ಮಂ ದಿಸ್ವಾ ತಸ್ಮಿಂ ಚಿತ್ತಂ ನಿಬ್ಬಾಪೇತ್ವಾ ಮಮ ಸಹಾಯಸ್ಸ ಸಾಸನಮಾದಾಯಾಗತಸ್ಸ ದುಬ್ಭಿತುಂ ನ ಯುತ್ತನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇನ್ತೋ ತಂ ಸಮಸ್ಸಾಸೇತ್ವಾ ಗಚ್ಛ ಸಮ್ಮಾತಿ ಸುಖಂ ಪೇಸೇಸಿ. ಏವಞ್ಹಿ ಸಪ್ಪುರಿಸಸಮಾಗಮೋ ನಾಮ ಇಧ ಲೋಕಪರಲೋಕೇಸು ಸುಖಾವಹೋಯೇವ, ವುತ್ತಂಹಿ.

೫. ಸಬ್ಭಿರೇವ ಸಮಾಸೇಥ, ಸಬ್ಭಿ ಕುಬ್ಬೇಥ ಸನ್ಥವಂ;

ಸಬ್ಬತ್ಥ ಸನ್ಥವೋ ತೇನ, ಸೇಯ್ಯೋ ಹೋತಿ ನ ಪಾಪಿಯೋ.

೬. ಸುಖಾವಹೋ ದುಕ್ಖನುದೋ, ಸದಾ ಸಬ್ಭಿ ಸಮಾಗಮೋ;

ತಸ್ಮಾ ಸಪ್ಪುರಿಸೇಹೇವ, ಸಙ್ಗಮೋ ಹೋತು ಜನ್ತುನಂ.

ತತೋ ಸೋ ಬ್ಯಗ್ಘೋ ತೇನ ಮೇತ್ತಚಿತ್ತಾನುಭಾವೇನ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಸಗ್ಗೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋತಿ.

೭. ಏವಂವಿಧೋಪಿ ಫರುಸೋ ಪರಮಂಸಭೋಜೀ;

ಬ್ಯಗ್ಘೋ ದಯಾಯುಪಗತೋ ಸುಗತಿಂ ಸುಮೇಧೋ;

ತಸ್ಮಾ ಕರೋಥ ಕರುಣಂ ಸತತಂ ಜನಾನಂ,

ತಂ ವೋ ದದಾತಿ ವಿಭವಞ್ಚ ಭವೇಸು ಭೋಗನ್ತಿ.

ಬ್ಯಗ್ಘಸ್ಸ ವತ್ಥುಂ ಪಞ್ಚಮಂ.