೭. ಉಗ್ಗಸುತ್ತಂ

೭. ಅಥ ಖೋ ಉಗ್ಗೋ ರಾಜಮಹಾಮತ್ತೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಉಗ್ಗೋ ರಾಜಮಹಾಮತ್ತೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ, ಭನ್ತೇ, ಅಬ್ಭುತಂ, ಭನ್ತೇ! ಯಾವ ಅಡ್ಢೋ ಚಾಯಂ, ಭನ್ತೇ, ಮಿಗಾರೋ ರೋಹಣೇಯ್ಯೋ ಯಾವ ಮಹದ್ಧನೋ ಯಾವ ಮಹಾಭೋಗೋ’’ತಿ. ‘‘ಕೀವ ಅಡ್ಢೋ ಪನುಗ್ಗ, ಮಿಗಾರೋ ರೋಹಣೇಯ್ಯೋ, ಕೀವ ಮಹದ್ಧನೋ, ಕೀವ ಮಹಾಭೋಗೋ’’ತಿ? ‘‘ಸತಂ, ಭನ್ತೇ, ಸತಸಹಸ್ಸಾನಂ [ಸಹಸ್ಸಾನಂ (ಸೀ.), ಸಹಸ್ಸಾನಿ (ಸ್ಯಾ.), ಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ (?)] ಹಿರಞ್ಞಸ್ಸ, ಕೋ ಪನ ವಾದೋ ರೂಪಿಯಸ್ಸಾ’’ತಿ! ‘‘ಅತ್ಥಿ ಖೋ ಏತಂ, ಉಗ್ಗ, ಧನಂ ನೇತಂ ‘ನತ್ಥೀ’ತಿ ವದಾಮೀತಿ. ತಞ್ಚ ಖೋ ಏತಂ, ಉಗ್ಗ, ಧನಂ ಸಾಧಾರಣಂ ಅಗ್ಗಿನಾ ಉದಕೇನ ರಾಜೂಹಿ ಚೋರೇಹಿ ಅಪ್ಪಿಯೇಹಿ ದಾಯಾದೇಹಿ. ಸತ್ತ ಖೋ ಇಮಾನಿ, ಉಗ್ಗ, ಧನಾನಿ ಅಸಾಧಾರಣಾನಿ ಅಗ್ಗಿನಾ ಉದಕೇನ ರಾಜೂಹಿ ಚೋರೇಹಿ ಅಪ್ಪಿಯೇಹಿ ದಾಯಾದೇಹಿ. ಕತಮಾನಿ ಸತ್ತ? ಸದ್ಧಾಧನಂ, ಸೀಲಧನಂ, ಹಿರೀಧನಂ, ಓತ್ತಪ್ಪಧನಂ, ಸುತಧನಂ, ಚಾಗಧನಂ, ಪಞ್ಞಾಧನಂ. ಇಮಾನಿ ಖೋ, ಉಗ್ಗ, ಸತ್ತ ಧನಾನಿ ಅಸಾಧಾರಣಾನಿ ಅಗ್ಗಿನಾ ಉದಕೇನ ರಾಜೂಹಿ ಚೋರೇಹಿ ಅಪ್ಪಿಯೇಹಿ ದಾಯಾದೇಹೀತಿ.

‘‘ಸದ್ಧಾಧನಂ ಸೀಲಧನಂ, ಹಿರೀ ಓತ್ತಪ್ಪಿಯಂ ಧನಂ;

ಸುತಧನಞ್ಚ ಚಾಗೋ ಚ, ಪಞ್ಞಾ ವೇ ಸತ್ತಮಂ ಧನಂ.

‘‘ಯಸ್ಸ ಏತೇ ಧನಾ ಅತ್ಥಿ, ಇತ್ಥಿಯಾ ಪುರಿಸಸ್ಸ ವಾ;

ಸ ವೇ ಮಹದ್ಧನೋ ಲೋಕೇ, ಅಜೇಯ್ಯೋ ದೇವಮಾನುಸೇ.

‘‘ತಸ್ಮಾ ಸದ್ಧಞ್ಚ ಸೀಲಞ್ಚ, ಪಸಾದಂ ಧಮ್ಮದಸ್ಸನಂ;

ಅನುಯುಞ್ಜೇಥ ಮೇಧಾವೀ, ಸರಂ ಬುದ್ಧಾನ ಸಾಸನ’’ನ್ತಿ. ಸತ್ತಮಂ;