೪. ಭದ್ದಕಸುತ್ತಂ

೧೪. ತತ್ರ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖವೋ’’ತಿ. ‘‘ಆವುಸೋ’’ತಿ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಸಾರಿಪುತ್ತಸ್ಸ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಆಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಏತದವೋಚ –

‘‘ತಥಾ ತಥಾ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪೇತಿ ಯಥಾ ಯಥಾಸ್ಸ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪಯತೋ ನ ಭದ್ದಕಂ ಮರಣಂ ಹೋತಿ, ನ ಭದ್ದಿಕಾ ಕಾಲಕಿರಿಯಾ [ಕಾಲಂಕಿರಿಯಾ (ಕ.) ಅ. ನಿ. ೩.೧೧೦]. ಕಥಞ್ಚಾವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ತಥಾ ತಥಾ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪೇತಿ ಯಥಾ ಯಥಾಸ್ಸ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪಯತೋ ನ ಭದ್ದಕಂ ಮರಣಂ ಹೋತಿ, ನ ಭದ್ದಿಕಾ ಕಾಲಕಿರಿಯಾ?

‘‘ಇಧಾವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಕಮ್ಮಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ಕಮ್ಮರತೋ ಕಮ್ಮಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ಭಸ್ಸಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ಭಸ್ಸರತೋ ಭಸ್ಸಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ನಿದ್ದಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ನಿದ್ದಾರತೋ ನಿದ್ದಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ಸಙ್ಗಣಿಕಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ಸಙ್ಗಣಿಕರತೋ ಸಙ್ಗಣಿಕಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ಸಂಸಗ್ಗಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ಸಂಸಗ್ಗರತೋ ಸಂಸಗ್ಗಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ಪಪಞ್ಚಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ಪಪಞ್ಚರತೋ ಪಪಞ್ಚಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ. ಏವಂ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ತಥಾ ತಥಾ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪೇತಿ ಯಥಾ ಯಥಾಸ್ಸ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪಯತೋ ನ ಭದ್ದಕಂ ಮರಣಂ ಹೋತಿ, ನ ಭದ್ದಿಕಾ ಕಾಲಕಿರಿಯಾ. ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಾವುಸೋ – ‘ಭಿಕ್ಖು ಸಕ್ಕಾಯಾಭಿರತೋ ನಪ್ಪಜಹಾಸಿ [ನ ಪಹಾಸಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಸಕ್ಕಾಯಂ ಸಮ್ಮಾ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಅನ್ತಕಿರಿಯಾಯ’’’.

‘‘ತಥಾ ತಥಾವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪೇತಿ ಯಥಾ ಯಥಾಸ್ಸ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪಯತೋ ಭದ್ದಕಂ ಮರಣಂ ಹೋತಿ, ಭದ್ದಿಕಾ ಕಾಲಕಿರಿಯಾ. ಕಥಞ್ಚಾವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ತಥಾ ತಥಾ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪೇತಿ ಯಥಾ ಯಥಾಸ್ಸ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪಯತೋ ಭದ್ದಕಂ ಮರಣಂ ಹೋತಿ, ಭದ್ದಿಕಾ ಕಾಲಕಿರಿಯಾ?

‘‘ಇಧಾವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ನ ಕಮ್ಮಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ನ ಕಮ್ಮರತೋ ನ ಕಮ್ಮಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ನ ಭಸ್ಸಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ನ ಭಸ್ಸರತೋ ನ ಭಸ್ಸಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ನ ನಿದ್ದಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ನ ನಿದ್ದಾರತೋ ನಿದ್ದಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ನ ಸಙ್ಗಣಿಕಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ನ ಸಙ್ಗಣಿಕರತೋ ನ ಸಙ್ಗಣಿಕಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ನ ಸಂಸಗ್ಗಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ನ ಸಂಸಗ್ಗರತೋ ನ ಸಂಸಗ್ಗಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ನ ಪಪಞ್ಚಾರಾಮೋ ಹೋತಿ ನ ಪಪಞ್ಚರತೋ ನ ಪಪಞ್ಚಾರಾಮತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ. ಏವಂ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ತಥಾ ತಥಾ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪೇತಿ ಯಥಾ ಯಥಾಸ್ಸ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪಯತೋ ಭದ್ದಕಂ ಮರಣಂ ಹೋತಿ, ಭದ್ದಿಕಾ ಕಾಲಕಿರಿಯಾ. ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಾವುಸೋ – ‘ಭಿಕ್ಖು ನಿಬ್ಬಾನಾಭಿರತೋ ಪಜಹಾಸಿ ಸಕ್ಕಾಯಂ ಸಮ್ಮಾ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಅನ್ತಕಿರಿಯಾಯಾ’’’ತಿ.

‘‘ಯೋ ಪಪಞ್ಚಮನುಯುತ್ತೋ, ಪಪಞ್ಚಾಭಿರತೋ ಮಗೋ;

ವಿರಾಧಯೀ ಸೋ ನಿಬ್ಬಾನಂ, ಯೋಗಕ್ಖೇಮಂ ಅನುತ್ತರಂ.

‘‘ಯೋ ಚ ಪಪಞ್ಚಂ ಹಿತ್ವಾನ, ನಿಪ್ಪಪಞ್ಚಪದೇ ರತೋ;

ಆರಾಧಯೀ ಸೋ ನಿಬ್ಬಾನಂ, ಯೋಗಕ್ಖೇಮಂ ಅನುತ್ತರ’’ನ್ತಿ. ಚತುತ್ಥಂ;