೯. ಉದಾಯೀಸುತ್ತಂ

೧೫೯. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಕೋಸಮ್ಬಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಘೋಸಿತಾರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಆಯಸ್ಮಾ ಉದಾಯೀ ಮಹತಿಯಾ ಗಿಹಿಪರಿಸಾಯ ಪರಿವುತೋ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ನಿಸಿನ್ನೋ ಹೋತಿ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಉದಾಯಿಂ ಮಹತಿಯಾ ಗಿಹಿಪರಿಸಾಯ ಪರಿವುತಂ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ. ದಿಸ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಆಯಸ್ಮಾ, ಭನ್ತೇ, ಉದಾಯೀ ಮಹತಿಯಾ ಗಿಹಿಪರಿಸಾಯ ಪರಿವುತೋ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತೀ’’ತಿ [ದೇಸೇನ್ತೋ ನಿಸಿನ್ನೋ’’ತಿ (ಸ್ಯಾ.)].

‘‘ನ ಖೋ, ಆನನ್ದ, ಸುಕರಂ ಪರೇಸಂ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತುಂ. ಪರೇಸಂ, ಆನನ್ದ, ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೇನ ಪಞ್ಚ ಧಮ್ಮೇ ಅಜ್ಝತ್ತಂ ಉಪಟ್ಠಾಪೇತ್ವಾ ಪರೇಸಂ ಧಮ್ಮೋ ದೇಸೇತಬ್ಬೋ. ಕತಮೇ ಪಞ್ಚ? ‘ಅನುಪುಬ್ಬಿಂ ಕಥಂ [ಆನುಪುಬ್ಬಿಕಥಂ (ಸೀ.), ಅನುಪುಬ್ಬಿಕಥಂ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ. ಕ.)] ಕಥೇಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ ಪರೇಸಂ ಧಮ್ಮೋ ದೇಸೇತಬ್ಬೋ; ‘ಪರಿಯಾಯದಸ್ಸಾವೀ ಕಥಂ ಕಥೇಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ ಪರೇಸಂ ಧಮ್ಮೋ ದೇಸೇತಬ್ಬೋ; ‘ಅನುದ್ದಯತಂ ಪಟಿಚ್ಚ ಕಥಂ ಕಥೇಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ ಪರೇಸಂ ಧಮ್ಮೋ ದೇಸೇತಬ್ಬೋ; ‘ನ ಆಮಿಸನ್ತರೋ ಕಥಂ ಕಥೇಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ ಪರೇಸಂ ಧಮ್ಮೋ ದೇಸೇತಬ್ಬೋ; ‘ಅತ್ತಾನಞ್ಚ ಪರಞ್ಚ ಅನುಪಹಚ್ಚ ಕಥಂ ಕಥೇಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ ಪರೇಸಂ ಧಮ್ಮೋ ದೇಸೇತಬ್ಬೋ. ನ ಖೋ, ಆನನ್ದ, ಸುಕರಂ ಪರೇಸಂ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತುಂ. ಪರೇಸಂ, ಆನನ್ದ, ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೇನ ಇಮೇ ಪಞ್ಚ ಧಮ್ಮೇ ಅಜ್ಝತ್ತಂ ಉಪಟ್ಠಾಪೇತ್ವಾ ಪರೇಸಂ ಧಮ್ಮೋ ದೇಸೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ. ನವಮಂ.