೭. ಕಾಮಸುತ್ತಂ

೭. ‘‘ಯೇಭುಯ್ಯೇನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಾ ಕಾಮೇಸು ಲಳಿತಾ [ಪಲಾಳಿತಾ (ಸೀ.)]. ಅಸಿತಬ್ಯಾಭಙ್ಗಿಂ [ಅಸಿತಬ್ಯಾಭಙ್ಗಿ ಚೇಪಿ (?)], ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕುಲಪುತ್ತೋ ಓಹಾಯ ಅಗಾರಸ್ಮಾ ಅನಗಾರಿಯಂ ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಹೋತಿ, ‘ಸದ್ಧಾಪಬ್ಬಜಿತೋ ಕುಲಪುತ್ತೋ’ತಿ ಅಲಂ ವಚನಾಯ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಲಬ್ಭಾ [ಲಬ್ಭಾ ಹಿ (ಸ್ಯಾ.)], ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯೋಬ್ಬನೇನ ಕಾಮಾ ತೇ ಚ ಖೋ ಯಾದಿಸಾ ವಾ ತಾದಿಸಾ ವಾ. ಯೇ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಹೀನಾ ಕಾಮಾ ಯೇ ಚ ಮಜ್ಝಿಮಾ ಕಾಮಾ ಯೇ ಚ ಪಣೀತಾ ಕಾಮಾ, ಸಬ್ಬೇ ಕಾಮಾ ‘ಕಾಮಾ’ತ್ವೇವ ಸಙ್ಖಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ. ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದಹರೋ ಕುಮಾರೋ ಮನ್ದೋ ಉತ್ತಾನಸೇಯ್ಯಕೋ ಧಾತಿಯಾ ಪಮಾದಮನ್ವಾಯ ಕಟ್ಠಂ ವಾ ಕಠಲಂ [ಕಥಲಂ (ಕ.)] ವಾ ಮುಖೇ ಆಹರೇಯ್ಯ. ತಮೇನಂ ಧಾತಿ ಸೀಘಂ ಸೀಘಂ [ಸೀಘಸೀಘಂ (ಸೀ.)] ಮನಸಿ ಕರೇಯ್ಯ; ಸೀಘಂ ಸೀಘಂ ಮನಸಿ ಕರಿತ್ವಾ ಸೀಘಂ ಸೀಘಂ ಆಹರೇಯ್ಯ. ನೋ ಚೇ ಸಕ್ಕುಣೇಯ್ಯ ಸೀಘಂ ಸೀಘಂ ಆಹರಿತುಂ, ವಾಮೇನ ಹತ್ಥೇನ ಸೀಸಂ ಪರಿಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ದಕ್ಖಿಣೇನ ಹತ್ಥೇನ ವಙ್ಕಙ್ಗುಲಿಂ ಕರಿತ್ವಾ ಸಲೋಹಿತಮ್ಪಿ ಆಹರೇಯ್ಯ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ‘ಅತ್ಥೇಸಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕುಮಾರಸ್ಸ ವಿಹೇಸಾ; ನೇಸಾ ನತ್ಥೀ’ತಿ ವದಾಮಿ. ಕರಣೀಯಞ್ಚ ಖೋ ಏತಂ [ಏವಂ (ಕ.)], ಭಿಕ್ಖವೇ, ಧಾತಿಯಾ ಅತ್ಥಕಾಮಾಯ ಹಿತೇಸಿನಿಯಾ ಅನುಕಮ್ಪಿಕಾಯ, ಅನುಕಮ್ಪಂ ಉಪಾದಾಯ. ಯತೋ ಚ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸೋ ಕುಮಾರೋ ವುದ್ಧೋ ಹೋತಿ ಅಲಂಪಞ್ಞೋ, ಅನಪೇಕ್ಖಾ ದಾನಿ [ಅನಪೇಕ್ಖಾ ಪನ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)], ಭಿಕ್ಖವೇ, ಧಾತಿ ತಸ್ಮಿಂ ಕುಮಾರೇ ಹೋತಿ – ‘ಅತ್ತಗುತ್ತೋ ದಾನಿ ಕುಮಾರೋ ನಾಲಂ ಪಮಾದಾಯಾ’ತಿ.

‘‘ಏವಮೇವಂ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯಾವಕೀವಞ್ಚ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಸದ್ಧಾಯ ಅಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ಹಿರಿಯಾ ಅಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ಓತ್ತಪ್ಪೇನ ಅಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ವೀರಿಯೇನ ಅಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ಪಞ್ಞಾಯ ಅಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ಅನುರಕ್ಖಿತಬ್ಬೋ ತಾವ ಮೇ ಸೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಹೋತಿ. ಯತೋ ಚ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನೋ ಸದ್ಧಾಯ ಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ಹಿರಿಯಾ ಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ಓತ್ತಪ್ಪೇನ ಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ವೀರಿಯೇನ ಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ಪಞ್ಞಾಯ ಕತಂ ಹೋತಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು, ಅನಪೇಕ್ಖೋ ದಾನಾಹಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ [ಪನಾಹಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)], ತಸ್ಮಿಂ ಭಿಕ್ಖುಸ್ಮಿಂ ಹೋಮಿ – ‘ಅತ್ತಗುತ್ತೋ ದಾನಿ ಭಿಕ್ಖು ನಾಲಂ ಪಮಾದಾಯಾ’’’ತಿ. ಸತ್ತಮಂ.