೭. ದುತಿಯಸೀಲಸುತ್ತಂ

೧೩೭. ‘‘ಚತ್ತಾರೋಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪುಗ್ಗಲಾ ಸನ್ತೋ ಸಂವಿಜ್ಜಮಾನಾ ಲೋಕಸ್ಮಿಂ. ಕತಮೇ ಚತ್ತಾರೋ? ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಚ್ಚೋ ಪುಗ್ಗಲೋ ನ ಸೀಲಗರು ಹೋತಿ ನ ಸೀಲಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ, ನ ಸಮಾಧಿಗರು ಹೋತಿ ನ ಸಮಾಧಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ, ನ ಪಞ್ಞಾಗರು ಹೋತಿ ನ ಪಞ್ಞಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ.

‘‘ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಚ್ಚೋ ಪುಗ್ಗಲೋ ಸೀಲಗರು ಹೋತಿ ಸೀಲಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ, ನ ಸಮಾಧಿಗರು ಹೋತಿ ನ ಸಮಾಧಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ, ನ ಪಞ್ಞಾಗರು ಹೋತಿ ನ ಪಞ್ಞಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ.

‘‘ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಚ್ಚೋ ಪುಗ್ಗಲೋ ಸೀಲಗರು ಹೋತಿ ಸೀಲಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ, ಸಮಾಧಿಗರು ಹೋತಿ ಸಮಾಧಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ, ನ ಪಞ್ಞಾಗರು ಹೋತಿ ನ ಪಞ್ಞಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ.

‘‘ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಚ್ಚೋ ಪುಗ್ಗಲೋ ಸೀಲಗರು ಹೋತಿ ಸೀಲಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ, ಸಮಾಧಿಗರು ಹೋತಿ ಸಮಾಧಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ, ಪಞ್ಞಾಗರು ಹೋತಿ ಪಞ್ಞಾಧಿಪತೇಯ್ಯೋ. ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚತ್ತಾರೋ ಪುಗ್ಗಲಾ ಸನ್ತೋ ಸಂವಿಜ್ಜಮಾನಾ ಲೋಕಸ್ಮಿ’’ನ್ತಿ. ಸತ್ತಮಂ.