೭. ಚತುಮಹಾರಾಜಸುತ್ತಂ

೩೭. ‘‘ಅಟ್ಠಮಿಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಕ್ಖಸ್ಸ ಚತುನ್ನಂ ಮಹಾರಾಜಾನಂ ಅಮಚ್ಚಾ ಪಾರಿಸಜ್ಜಾ ಇಮಂ ಲೋಕಂ ಅನುವಿಚರನ್ತಿ – ‘ಕಚ್ಚಿ ಬಹೂ ಮನುಸ್ಸಾ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮತ್ತೇಯ್ಯಾ ಪೇತ್ತೇಯ್ಯಾ ಸಾಮಞ್ಞಾ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಾಪಚಾಯಿನೋ ಉಪೋಸಥಂ ಉಪವಸನ್ತಿ ಪಟಿಜಾಗರೋನ್ತಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತೀ’ತಿ. ಚಾತುದ್ದಸಿಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಕ್ಖಸ್ಸ ಚತುನ್ನಂ ಮಹಾರಾಜಾನಂ ಪುತ್ತಾ ಇಮಂ ಲೋಕಂ ಅನುವಿಚರನ್ತಿ – ‘ಕಚ್ಚಿ ಬಹೂ ಮನುಸ್ಸಾ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮತ್ತೇಯ್ಯಾ ಪೇತ್ತೇಯ್ಯಾ ಸಾಮಞ್ಞಾ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಾಪಚಾಯಿನೋ ಉಪೋಸಥಂ ಉಪವಸನ್ತಿ ಪಟಿಜಾಗರೋನ್ತಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತೀ’ತಿ. ತದಹು, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಉಪೋಸಥೇ ಪನ್ನರಸೇ ಚತ್ತಾರೋ ಮಹಾರಾಜಾನೋ ಸಾಮಞ್ಞೇವ ಇಮಂ ಲೋಕಂ ಅನುವಿಚರನ್ತಿ – ‘ಕಚ್ಚಿ ಬಹೂ ಮನುಸ್ಸಾ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮತ್ತೇಯ್ಯಾ ಪೇತ್ತೇಯ್ಯಾ ಸಾಮಞ್ಞಾ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಾಪಚಾಯಿನೋ ಉಪೋಸಥಂ ಉಪವಸನ್ತಿ ಪಟಿಜಾಗರೋನ್ತಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತೀ’’’ತಿ.

‘‘ಸಚೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಪ್ಪಕಾ ಹೋನ್ತಿ ಮನುಸ್ಸಾ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮತ್ತೇಯ್ಯಾ ಪೇತ್ತೇಯ್ಯಾ ಸಾಮಞ್ಞಾ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಾಪಚಾಯಿನೋ ಉಪೋಸಥಂ ಉಪವಸನ್ತಿ ಪಟಿಜಾಗರೋನ್ತಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತಿ. ತಮೇನಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚತ್ತಾರೋ ಮಹಾರಾಜಾನೋ ದೇವಾನಂ ತಾವತಿಂಸಾನಂ ಸುಧಮ್ಮಾಯ ಸಭಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾನಂ ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ಆರೋಚೇನ್ತಿ – ‘ಅಪ್ಪಕಾ ಖೋ, ಮಾರಿಸಾ, ಮನುಸ್ಸಾ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮತ್ತೇಯ್ಯಾ ಪೇತ್ತೇಯ್ಯಾ ಸಾಮಞ್ಞಾ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಾಪಚಾಯಿನೋ ಉಪೋಸಥಂ ಉಪವಸನ್ತಿ ಪಟಿಜಾಗರೋನ್ತಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತೀ’ತಿ. ತೇನ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾ ತಾವತಿಂಸಾ ಅನತ್ತಮನಾ ಹೋನ್ತಿ – ‘ದಿಬ್ಬಾ ವತ, ಭೋ, ಕಾಯಾ ಪರಿಹಾಯಿಸ್ಸನ್ತಿ, ಪರಿಪೂರಿಸ್ಸನ್ತಿ ಅಸುರಕಾಯಾ’’’ತಿ.

‘‘ಸಚೇ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬಹೂ ಹೋನ್ತಿ ಮನುಸ್ಸಾ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮತ್ತೇಯ್ಯಾ ಪೇತ್ತೇಯ್ಯಾ ಸಾಮಞ್ಞಾ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಾಪಚಾಯಿನೋ ಉಪೋಸಥಂ ಉಪವಸನ್ತಿ ಪಟಿಜಾಗರೋನ್ತಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತಿ. ತಮೇನಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚತ್ತಾರೋ ಮಹಾರಾಜಾನೋ ದೇವಾನಂ ತಾವತಿಂಸಾನಂ ಸುಧಮ್ಮಾಯ ಸಭಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾನಂ ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ಆರೋಚೇನ್ತಿ – ‘ಬಹೂ ಖೋ, ಮಾರಿಸಾ, ಮನುಸ್ಸಾ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮತ್ತೇಯ್ಯಾ ಪೇತ್ತೇಯ್ಯಾ ಸಾಮಞ್ಞಾ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಾಪಚಾಯಿನೋ ಉಪೋಸಥಂ ಉಪವಸನ್ತಿ ಪಟಿಜಾಗರೋನ್ತಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತೀ’ತಿ. ತೇನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾ ತಾವತಿಂಸಾ ಅತ್ತಮನಾ ಹೋನ್ತಿ – ‘ದಿಬ್ಬಾ ವತ, ಭೋ, ಕಾಯಾ ಪರಿಪೂರಿಸ್ಸನ್ತಿ, ಪರಿಹಾಯಿಸ್ಸನ್ತಿ ಅಸುರಕಾಯಾ’’’ತಿ.

‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ದೇವೇ ತಾವತಿಂಸೇ ಅನುನಯಮಾನೋ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ಚಾತುದ್ದಸಿಂ ಪಞ್ಚದಸಿಂ, ಯಾ ಚ ಪಕ್ಖಸ್ಸ ಅಟ್ಠಮೀ;

ಪಾಟಿಹಾರಿಯಪಕ್ಖಞ್ಚ, ಅಟ್ಠಙ್ಗಸುಸಮಾಗತಂ;

ಉಪೋಸಥಂ ಉಪವಸೇಯ್ಯ, ಯೋಪಿಸ್ಸ [ಯೋಪಸ್ಸ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಮಾದಿಸೋ ನರೋ’’ತಿ.

‘‘ಸಾ ಖೋ ಪನೇಸಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೇನ ದೇವಾನಮಿನ್ದೇನ ಗಾಥಾ ದುಗ್ಗೀತಾ ನ ಸುಗೀತಾ ದುಬ್ಭಾಸಿತಾ ನ ಸುಭಾಸಿತಾ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಸಕ್ಕೋ ಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಅವೀತರಾಗೋ ಅವೀತದೋಸೋ ಅವೀತಮೋಹೋ.

‘‘ಯೋ ಚ ಖೋ ಸೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಅರಹಂ ಖೀಣಾಸವೋ ವುಸಿತವಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯೋ ಕತಕರಣೀಯೋ ಓಹಿತಭಾರೋ ಅನುಪ್ಪತ್ತಸದತ್ಥೋ ಪರಿಕ್ಖೀಣಭವಸಂಯೋಜನೋ ಸಮ್ಮದಞ್ಞಾ ವಿಮುತ್ತೋ, ತಸ್ಸ ಖೋ ಏತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನೋ [ತಸ್ಸ ಖೋ ಏತಂ ಭಿಕ್ಖುನೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.), ತಸ್ಸ ಖೋ ಏವಂ ಭಿಕ್ಖವೇ ಭಿಕ್ಖುನೋ (ಕ.)] ಕಲ್ಲಂ ವಚನಾಯ –

‘‘ಚಾತುದ್ದಸಿಂ ಪಞ್ಚದಸಿಂ, ಯಾ ಚ ಪಕ್ಖಸ್ಸ ಅಟ್ಠಮೀ;

ಪಾಟಿಹಾರಿಯಪಕ್ಖಞ್ಚ, ಅಟ್ಠಙ್ಗಸುಸಮಾಗತಂ;

ಉಪೋಸಥಂ ಉಪವಸೇಯ್ಯ, ಯೋಪಿಸ್ಸ ಮಾದಿಸೋ ನರೋ’’ತಿ.

‘‘ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಸೋ ಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ವೀತರಾಗೋ ವೀತದೋಸೋ ವೀತಮೋಹೋ’’ತಿ. ಸತ್ತಮಂ.