៤២. សិក្ខាបទកថា

១០៦. អថ ខោ សាមណេរានំ ឯតទហោសិ – ‘‘កតិ នុ ខោ អម្ហាកំ សិក្ខាបទានិ, កត្ថ ច អម្ហេហិ សិក្ខិតព្ព’’ន្តិ? ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ…បេ… អនុជានាមិ, ភិក្ខវេ, សាមណេរានំ ទស សិក្ខាបទានិ, តេសុ ច សាមណេរេហិ សិក្ខិតុំ – បាណាតិបាតា វេរមណី [វេរមណិ, វេរមណិំ (ក.)], អទិន្នាទានា វេរមណី, អព្រហ្មចរិយា វេរមណី, មុសាវាទា វេរមណី, សុរាមេរយមជ្ជបមាទដ្ឋានា វេរមណី, វិកាលភោជនា វេរមណី, នច្ចគីតវាទិតវិសូកទស្សនា វេរមណី, មាលាគន្ធវិលេបនធារណមណ្ឌនវិភូសនដ្ឋានា វេរមណី, ឧច្ចាសយនមហាសយនា វេរមណី, ជាតរូបរជតបដិគ្គហណា វេរមណី. អនុជានាមិ, ភិក្ខវេ, សាមណេរានំ ឥមានិ ទស សិក្ខាបទានិ, ឥមេសុ ច សាមណេរេហិ សិក្ខិតុន្តិ.

សិក្ខាបទកថា និដ្ឋិតា.