២. ទុតិយបាដិទេសនីយសិក្ខាបទវណ្ណនា

ទុតិយេ ឥធ សូបន្តិអាទិ វោសាសនាការទស្សនំ. អបសក្ក តាវ ភគិនីតិអាទិ អបសាទេតព្ពាការទស្សនំ. តត្រាយំ វិនិច្ឆយោ – ឯកេនាបិ ភិក្ខុនា អនបសាទិតេ អជ្ឈោហរណត្ថាយ អាមិសំ គណ្ហន្តានំ បដិគ្គហណេ ទុក្កដំ, អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ បាដិទេសនីយន្តិ.

រាជគហេ ឆព្ពគ្គិយេ អារព្ភ ភិក្ខុនិយា វោសាសន្តិយា ននិវារណវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, តិកបាដិទេសនីយំ, ឯកតោឧបសម្បន្នាយ វោសាសន្តិយា ននិវារេន្តស្ស ទុក្កដំ, តថា អនុបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញិនោ វេមតិកស្ស ច. អនុបសម្បន្នសញ្ញិនោ, បន យោ ច អត្តនោ វា ភត្តំ ទាបេន្តិយា, អញ្ញេសំ វា ភត្តំ ទេន្តិយា, យំ វា ន ទិន្នំ, តំ ទាបេន្តិយា, យត្ថ វា ន ទិន្នំ, តត្ថ, សព្ពេសំ វា សមកំ ទាបេន្តិយា, សិក្ខមានាយ វា សាមណេរិយា វា វោសាសន្តិយា បដិគ្គហេត្វា ភុញ្ជតិ, តស្ស, បញ្ច ភោជនានិ ឋបេត្វា សព្ពត្ថ, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. បរិបុណ្ណូបសម្បន្នតា, បញ្ចភោជនតា, អន្តរឃរេ អនុញ្ញាតបការតោ អញ្ញថា វោសាសនា, អនិវារណា, អជ្ឈោហរណន្តិ ឥមានេត្ថ បញ្ច អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ កថិនសទិសានីតិ.

ទុតិយបាដិទេសនីយសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.