១៧. បសាទករធម្មវគ្គវណ្ណនា

៣៦៦. អទ្ធមិទន្តិ សន្ធិវសេន បាឡិយំ រស្សំ កត្វា វុត្តំ, ម-ការោ បទសន្ធិករោតិ អាហ – ‘‘អទ្ធា ឥទ’’ន្តិ. ឯកំសោ ឯសាតិ ឯកំសោ ហេតុ ឯស លាភានំ. បាបកំ នាមាតិ អប្បកម្បិ បាបំ នាម ព្យត្តំ ឯកំសេន ន ករោតិ. តថស្សាតិ តថា សម្មាបដិបជ្ជមានស្ស អស្ស. អារញ្ញិកត្តំ…បេ… តេចីវរិកត្តន្តិ ឥមេសំ ធុតធម្មានំ គហណេនេវ ឥតរេសម្បិ តំសភាគានំ គហិតភាវោ ទដ្ឋព្ពោ. ថាវរប្បត្តភាវោតិ សាសនេ ថិរភាវប្បត្តិ ថេរភាវោ. អាកប្បស្ស សម្បត្តីតិ ‘‘អញ្ញោ មេ អាកប្បោ ករណីយោ’’តិ ឯវំ វុត្តស្ស អាកប្បស្ស សម្បត្តិ. កោលបុត្តីតិ កោលបុត្តិយន្តិ អាហ – ‘‘កុលបុត្តភាវោ’’តិ. សម្បន្នរូបតាតិ ឧបធិសម្បទា. វចនកិរិយាយាតិ វចនប្បយោគស្ស មធុរភាវោ មញ្ជុស្សរតា. តេនស្ស លាភោ ឧប្បជ្ជតីតិ ឥទំ ន លាភុប្បាទនូបាយទស្សនបរំ, អថ ខោ ឯវំ សម្មាបដិបជ្ជមានស្ស អនិច្ឆន្តស្សេវ លាភោ ឧប្បជ្ជតីតិ លាភស្ស អព្យភិចារហេតុទស្សនបរំ ទដ្ឋព្ពំ. យថាហ –

‘‘អាកង្ខេយ្យ ចេ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ លាភី អស្សំ ចីវរបិណ្ឌបាតសេនាសនគិលានប្បច្ចយភេសជ្ជបរិក្ខារានន្តិ, សីលេស្វេវស្ស បរិបូរការី’’តិ (ម. និ. ១.៦៥).

បសាទករធម្មវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.