១១. មគ្គង្គសុត្តំ

៣៧៦. ‘‘កតមោ ច, ភិក្ខវេ, អសង្ខតគាមិមគ្គោ? អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, អសង្ខតគាមិមគ្គោ. ឥតិ ខោ, ភិក្ខវេ, ទេសិតំ វោ មយា អសង្ខតំ, ទេសិតោ អសង្ខតគាមិមគ្គោ. យំ, ភិក្ខវេ, សត្ថារា ករណីយំ សាវកានំ ហិតេសិនា អនុកម្បកេន អនុកម្បំ ឧបាទាយ កតំ វោ តំ មយា. ឯតានិ, ភិក្ខវេ, រុក្ខមូលានិ, ឯតានិ សុញ្ញាគារានិ. ឈាយថ, ភិក្ខវេ, មា បមាទត្ថ; មា បច្ឆា វិប្បដិសារិនោ អហុវត្ថ. អយំ វោ អម្ហាកំ អនុសាសនី’’តិ. ឯកាទសមំ.

បឋមោ វគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

កាយោ សមថោ សវិតក្កោ, សុញ្ញតោ សតិបដ្ឋានា;

សម្មប្បធានា ឥទ្ធិបាទា, ឥន្ទ្រិយពលពោជ្ឈង្គា;

មគ្គេន ឯកាទសមំ, តស្សុទ្ទានំ បវុច្ចតិ.