៨. នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនបញ្ហាសុត្តំ

៣៣៩. ‘‘‘នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនំ, នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតន’ន្តិ វុច្ចតិ. កតមំ នុ ខោ នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនន្តិ? តស្ស មយ្ហំ, អាវុសោ, ឯតទហោសិ – ‘ឥធ ភិក្ខុ សព្ពសោ អាកិញ្ចញ្ញាយតនំ សមតិក្កម្ម នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនំ ឧបសម្បជ្ជ វិហរតិ. ឥទំ វុច្ចតិ នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតន’ន្តិ. សោ ខ្វាហំ, អាវុសោ, សព្ពសោ អាកិញ្ចញ្ញាយតនំ សមតិក្កម្ម នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនំ ឧបសម្បជ្ជ វិហរាមិ. តស្ស មយ្ហំ, អាវុសោ, ឥមិនា វិហារេន វិហរតោ អាកិញ្ចញ្ញាយតនសហគតា សញ្ញាមនសិការា សមុទាចរន្តិ.

‘‘អថ ខោ មំ, អាវុសោ, ភគវា ឥទ្ធិយា ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោច – ‘មោគ្គល្លាន, មោគ្គល្លាន! មា, ព្រាហ្មណ, នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនំ បមាទោ, នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនេ ចិត្តំ សណ្ឋបេហិ, នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនេ ចិត្តំ ឯកោទិំ ករោហិ, នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនេ ចិត្តំ សមាទហា’តិ. សោ ខ្វាហំ, អាវុសោ, អបរេន សមយេន សព្ពសោ អាកិញ្ចញ្ញាយតនំ សមតិក្កម្ម នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនំ ឧបសម្បជ្ជ វិហាសិំ. យញ្ហិ តំ, អាវុសោ, សម្មា វទមានោ វទេយ្យ…បេ… មហាភិញ្ញតំ បត្តោ’’តិ. អដ្ឋមំ.