៤. ចតុត្ថឈានបញ្ហាសុត្តំ

៣៣៥. ‘‘‘ចតុត្ថំ ឈានំ, ចតុត្ថំ ឈាន’ន្តិ វុច្ចតិ. កតមំ នុ ខោ ចតុត្ថំ ឈានន្តិ? តស្ស មយ្ហំ, អាវុសោ, ឯតទហោសិ – ‘ឥធ ភិក្ខុ សុខស្ស ច បហានា ទុក្ខស្ស ច បហានា បុព្ពេវ សោមនស្សទោមនស្សានំ អត្ថង្គមា អទុក្ខមសុខំ ឧបេក្ខាសតិបារិសុទ្ធិំ ចតុត្ថំ ឈានំ ឧបសម្បជ្ជ វិហរតិ. ឥទំ វុច្ចតិ ចតុត្ថំ ឈាន’ន្តិ. សោ ខ្វាហំ, អាវុសោ, សុខស្ស ច បហានា ទុក្ខស្ស ច បហានា បុព្ពេវ សោមនស្សទោមនស្សានំ អត្ថង្គមា អទុក្ខមសុខំ ឧបេក្ខាសតិបារិសុទ្ធិំ ចតុត្ថំ ឈានំ ឧបសម្បជ្ជ វិហរាមិ. តស្ស មយ្ហំ, អាវុសោ, ឥមិនា វិហារេន វិហរតោ សុខសហគតា សញ្ញាមនសិការា សមុទាចរន្តិ.

‘‘អថ ខោ មំ, អាវុសោ, ភគវា ឥទ្ធិយា ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោច – ‘មោគ្គល្លាន, មោគ្គល្លាន! មា, ព្រាហ្មណ, ចតុត្ថំ ឈានំ បមាទោ, ចតុត្ថេ ឈានេ ចិត្តំ សណ្ឋបេហិ, ចតុត្ថេ ឈានេ ចិត្តំ ឯកោទិំ ករោហិ, ចតុត្ថេ ឈានេ ចិត្តំ សមាទហា’តិ. សោ ខ្វាហំ, អាវុសោ, អបរេន សមយេន សុខស្ស ច បហានា ទុក្ខស្ស ច បហានា បុព្ពេវ សោមនស្សទោមនស្សានំ អត្ថង្គមា អទុក្ខមសុខំ ឧបេក្ខាសតិបារិសុទ្ធិំ ចតុត្ថំ ឈានំ ឧបសម្បជ្ជ វិហាសិំ. យញ្ហិ តំ, អាវុសោ, សម្មា វទមានោ វទេយ្យ…បេ… មហាភិញ្ញតំ បត្តោ’’តិ. ចតុត្ថំ.