៩. អវិជ្ជាបញ្ហាសុត្តំ

៣២២. ‘‘‘អវិជ្ជា, អវិជ្ជា’តិ, អាវុសោ សារិបុត្ត, វុច្ចតិ. កតមា នុ ខោ, អាវុសោ, អវិជ្ជា’’តិ? ‘‘យំ ខោ, អាវុសោ, ទុក្ខេ អញ្ញាណំ, ទុក្ខសមុទយេ អញ្ញាណំ, ទុក្ខនិរោធេ អញ្ញាណំ, ទុក្ខនិរោធគាមិនិយា បដិបទាយ អញ្ញាណំ – អយំ វុច្ចតាវុសោ, អវិជ្ជា’’តិ. ‘‘អត្ថិ បនាវុសោ, មគ្គោ អត្ថិ បដិបទា, ឯតិស្សា អវិជ្ជាយ បហានាយា’’តិ? ‘‘អត្ថិ ខោ, អាវុសោ, មគ្គោ អត្ថិ បដិបទា, ឯតិស្សា អវិជ្ជាយ បហានាយា’’តិ. ‘‘កតមោ បនាវុសោ, មគ្គោ កតមា បដិបទា, ឯតិស្សា អវិជ្ជាយ បហានាយា’’តិ? ‘‘អយមេវ ខោ, អាវុសោ, អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ, ឯតិស្សា អវិជ្ជាយ បហានាយ, សេយ្យថិទំ – សម្មាទិដ្ឋិ សម្មាសង្កប្បោ សម្មាវាចា សម្មាកម្មន្តោ សម្មាអាជីវោ សម្មាវាយាមោ សម្មាសតិ សម្មាសមាធិ. អយំ ខោ, អាវុសោ, មគ្គោ អយំ បដិបទា, ឯតិស្សា អវិជ្ជាយ បហានាយា’’តិ. ‘‘ភទ្ទកោ, អាវុសោ, មគ្គោ ភទ្ទិកា បដិបទា, ឯតិស្សា អវិជ្ជាយ បហានាយ. អលញ្ច បនាវុសោ សារិបុត្ត, អប្បមាទាយា’’តិ. នវមំ.