៤. កិមត្ថិយសុត្តំ

៣១៧. ‘‘កិមត្ថិយំ, អាវុសោ សារិបុត្ត, សមណេ គោតមេ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតី’’តិ? ‘‘ទុក្ខស្ស ខោ, អាវុសោ, បរិញ្ញត្ថំ ភគវតិ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតី’’តិ. ‘‘អត្ថិ បនាវុសោ, មគ្គោ អត្ថិ បដិបទា ឯតស្ស ទុក្ខស្ស បរិញ្ញាយា’’តិ? ‘‘អត្ថិ ខោ, អាវុសោ, មគ្គោ អត្ថិ បដិបទា, ឯតស្ស ទុក្ខស្ស បរិញ្ញាយា’’តិ? ‘‘កតមោ បនាវុសោ, មគ្គោ កតមា បដិបទា, ឯតស្ស ទុក្ខស្ស បរិញ្ញាយា’’តិ?

‘‘អយមេវ ខោ, អាវុសោ, អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ, ឯតស្ស ទុក្ខស្ស បរិញ្ញាយ, សេយ្យថិទំ – សម្មាទិដ្ឋិ សម្មាសង្កប្បោ សម្មាវាចា សម្មាកម្មន្តោ សម្មាអាជីវោ សម្មាវាយាមោ សម្មាសតិ សម្មាសមាធិ. អយំ ខោ, អាវុសោ, មគ្គោ អយំ បដិបទា ឯតស្ស ទុក្ខស្ស បរិញ្ញាយា’’តិ. ‘‘ភទ្ទកោ, អាវុសោ, មគ្គោ ភទ្ទិកា បដិបទា, ឯតស្ស ទុក្ខស្ស បរិញ្ញាយ. អលញ្ច បនាវុសោ សារិបុត្ត, អប្បមាទាយា’’តិ. ចតុត្ថំ.