១៤. ទុក្ខបញ្ហាសុត្តំ

៣២៧. ‘‘‘ទុក្ខំ, ទុក្ខ’ន្តិ, អាវុសោ សារិបុត្ត, វុច្ចតិ. កតមំ នុ ខោ, អាវុសោ, ទុក្ខ’’ន្តិ? ‘‘តិស្សោ ឥមា, អាវុសោ, ទុក្ខតា. ទុក្ខទុក្ខតា, សង្ខារទុក្ខតា, វិបរិណាមទុក្ខតា – ឥមា ខោ, អាវុសោ, តិស្សោ ទុក្ខតា’’តិ. ‘‘អត្ថិ បនាវុសោ មគ្គោ អត្ថិ បដិបទា, ឯតាសំ ទុក្ខតានំ បរិញ្ញាយា’’តិ? ‘‘អត្ថិ ខោ, អាវុសោ, មគ្គោ អត្ថិ បដិបទា, ឯតាសំ ទុក្ខតានំ បរិញ្ញាយា’’តិ. ‘‘កតមោ បនាវុសោ, មគ្គោ កតមា បដិបទា, ឯតាសំ ទុក្ខតានំ បរិញ្ញាយា’’តិ? ‘‘អយមេវ ខោ, អាវុសោ, អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ, ឯតាសំ ទុក្ខតានំ បរិញ្ញាយ, សេយ្យថិទំ – សម្មាទិដ្ឋិ សម្មាសង្កប្បោ សម្មាវាចា សម្មាកម្មន្តោ សម្មាអាជីវោ សម្មាវាយាមោ សម្មាសតិ សម្មាសមាធិ. អយំ ខោ, អាវុសោ, មគ្គោ អយំ បដិបទា, ឯតាសំ ទុក្ខតានំ បរិញ្ញាយា’’តិ. ‘‘ភទ្ទកោ, អាវុសោ, មគ្គោ ភទ្ទិកា បដិបទា, ឯតាសំ ទុក្ខតានំ បរិញ្ញាយ. អលញ្ច បនាវុសោ សារិបុត្ត, អប្បមាទាយា’’តិ. ចុទ្ទសមំ.