៦. ចតុត្ថឧបោសថសុត្តំ

៣៤៧. សាវត្ថិនិទានំ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ ភិក្ខុ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘កោ នុ ខោ, ភន្តេ, ហេតុ, កោ បច្ចយោ, យេន មិធេកច្ចេ ឱបបាតិកា នាគា ឧបោសថំ ឧបវសន្តិ វោស្សដ្ឋកាយា ច ភវន្តី’’តិ?

‘‘ឥធ, ភិក្ខុ, ឯកច្ចានំ ឱបបាតិកានំ នាគានំ ឯវំ ហោតិ – ‘មយំ ខោ បុព្ពេ កាយេន ទ្វយការិនោ អហុម្ហ, វាចាយ ទ្វយការិនោ, មនសា ទ្វយការិនោ. តេ មយំ កាយេន ទ្វយការិនោ, វាចាយ ទ្វយការិនោ, មនសា ទ្វយការិនោ, កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ឱបបាតិកានំ នាគានំ សហព្យតំ ឧបបន្នា. សចជ្ជ មយំ កាយេន សុចរិតំ ចរេយ្យាម, វាចាយ… មនសា សុចរិតំ ចរេយ្យាម, ឯវំ មយំ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា សុគតិំ សគ្គំ លោកំ ឧបបជ្ជេយ្យាម. ហន្ទ, មយំ ឯតរហិ កាយេន សុចរិតំ ចរាម, វាចាយ… មនសា សុចរិតំ ចរាមា’តិ. អយំ ខោ, ភិក្ខុ, ហេតុ, អយំ បច្ចយោ, យេន មិធេកច្ចេ ឱបបាតិកា នាគា ឧបោសថំ ឧបវសន្តិ វោស្សដ្ឋកាយា ច ភវន្តី’’តិ. ឆដ្ឋំ.