១. ចក្ខុសុត្តំ

៣១២. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘យោ ខោ, ភិក្ខវេ, ចក្ខុស្ស ឧប្បាទោ ឋិតិ អភិនិព្ពត្តិ បាតុភាវោ, ទុក្ខស្សេសោ ឧប្បាទោ, រោគានំ ឋិតិ, ជរាមរណស្ស បាតុភាវោ. យោ សោតស្ស ឧប្បាទោ ឋិតិ…បេ… យោ ឃានស្ស ឧប្បាទោ ឋិតិ… យោ ជិវ្ហាយ ឧប្បាទោ ឋិតិ… យោ កាយស្ស ឧប្បាទោ ឋិតិ… យោ មនស្ស ឧប្បាទោ ឋិតិ អភិនិព្ពត្តិ បាតុភាវោ, ទុក្ខស្សេសោ ឧប្បាទោ, រោគានំ ឋិតិ, ជរាមរណស្ស បាតុភាវោ. យោ ច, ភិក្ខវេ, ចក្ខុស្ស និរោធោ វូបសមោ អត្ថង្គមោ, ទុក្ខស្សេសោ និរោធោ, រោគានំ វូបសមោ, ជរាមរណស្ស អត្ថង្គមោ. យោ សោតស្ស និរោធោ…បេ… យោ ឃានស្ស និរោធោ… យោ ជិវ្ហាយ និរោធោ… យោ កាយស្ស និរោធោ… យោ មនស្ស និរោធោ វូបសមោ អត្ថង្គមោ, ទុក្ខស្សេសោ និរោធោ, រោគានំ វូបសមោ, ជរាមរណស្ស អត្ថង្គមោ’’តិ. បឋមំ.