១២. និរោធធម្មសុត្តំ

២០៥. សាវត្ថិនិទានំ. ឯកមន្តំ និសិន្នំ ខោ អាយស្មន្តំ រាធំ ភគវា ឯតទវោច – ‘‘យោ ខោ, រាធ, និរោធធម្មោ; តត្រ តេ ឆន្ទោ បហាតព្ពោ, រាគោ បហាតព្ពោ, ឆន្ទរាគោ បហាតព្ពោ. កោ ច, រាធ, និរោធធម្មោ? រូបំ ខោ, រាធ, និរោធធម្មោ; តត្រ តេ ឆន្ទោ បហាតព្ពោ, រាគោ បហាតព្ពោ, ឆន្ទរាគោ បហាតព្ពោ. វេទនា…បេ… សញ្ញា…បេ… សង្ខារា…បេ… វិញ្ញាណំ និរោធធម្មោ; តត្រ តេ ឆន្ទោ បហាតព្ពោ, រាគោ បហាតព្ពោ, ឆន្ទរាគោ បហាតព្ពោ. យោ ខោ, រាធ, និរោធធម្មោ; តត្រ តេ ឆន្ទោ បហាតព្ពោ, រាគោ បហាតព្ពោ, ឆន្ទរាគោ បហាតព្ពោ’’តិ.

ឧបនិសិន្នវគ្គោ ចតុត្ថោ.

តស្សុទ្ទានំ –

មារោ ច មារធម្មោ ច, អនិច្ចេន អបរេ ទុវេ;

ទុក្ខេន ច ទុវេ វុត្តា, អនត្តេន តថេវ ច;

ខយវយសមុទយំ, និរោធធម្មេន ទ្វាទសាតិ.

រាធសំយុត្តំ សមត្តំ.