១២. និរោធធម្មសុត្តំ

១៨១. សាវត្ថិនិទានំ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ អាយស្មា រាធោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘‘និរោធធម្មោ, និរោធធម្មោ’តិ, ភន្តេ, វុច្ចតិ. កតមោ នុ ខោ, ភន្តេ, និរោធធម្មោ’’តិ? ‘‘រូបំ ខោ, រាធ, និរោធធម្មោ, វេទនា និរោធធម្មោ, សញ្ញា និរោធធម្មោ, សង្ខារា និរោធធម្មោ, វិញ្ញាណំ និរោធធម្មោ. ឯវំ បស្សំ…បេ… នាបរំ ឥត្ថត្តាយាតិ បជានាតី’’តិ. ទ្វាទសមំ.

រាធសំយុត្តស្ស ទុតិយោ វគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

មារោ ច មារធម្មោ ច, អនិច្ចេន អបរេ ទុវេ;

ទុក្ខេន ច ទុវេ វុត្តា, អនត្តេន [អនត្តេហិ (សី. ស្យា. កំ.)] តថេវ ច;

ខយវយសមុទយំ, និរោធធម្មេន ទ្វាទសាតិ.