៥. វេទនាសុត្តំ

១៩២. សាវត្ថិយំ វិហរតិ…បេ… ‘‘តំ កិំ មញ្ញសិ, រាហុល, ចក្ខុសម្ផស្សជា វេទនា និច្ចា វា អនិច្ចា វា’’តិ? ‘‘អនិច្ចា, ភន្តេ’’…បេ… ‘‘សោតសម្ផស្សជា វេទនា…បេ… ឃានសម្ផស្សជា វេទនា… ជិវ្ហាសម្ផស្សជា វេទនា… កាយសម្ផស្សជា វេទនា… មនោសម្ផស្សជា វេទនា និច្ចា វា អនិច្ចា វា’’តិ? ‘‘អនិច្ចា, ភន្តេ’’…បេ… ‘‘ឯវំ បស្សំ, រាហុល, សុតវា អរិយសាវកោ ចក្ខុសម្ផស្សជាយ វេទនាយបិ និព្ពិន្ទតិ…បេ… សោត… ឃាន… ជិវ្ហា… កាយ… មនោសម្ផស្សជាយ វេទនាយបិ និព្ពិន្ទតិ…បេ… បជានាតី’’តិ. បញ្ចមំ.