១០. ខន្ធសុត្តំ

១៩៧. សាវត្ថិយំ វិហរតិ…បេ… ‘‘តំ កិំ មញ្ញសិ, រាហុល, រូបំ និច្ចំ វា អនិច្ចំ វា’’តិ? ‘‘អនិច្ចំ, ភន្តេ’’…បេ… ‘‘វេទនា…បេ… សញ្ញា… សង្ខារា… វិញ្ញាណំ និច្ចំ វា អនិច្ចំ វា’’តិ? ‘‘អនិច្ចំ, ភន្តេ’’…បេ… ‘‘ឯវំ បស្សំ, រាហុល, សុតវា អរិយសាវកោ រូបស្មិម្បិ និព្ពិន្ទតិ…បេ… វេទនាយបិ និព្ពិន្ទតិ… សញ្ញាយបិ និព្ពិន្ទតិ… សង្ខារេសុបិ និព្ពិន្ទតិ… វិញ្ញាណស្មិម្បិ និព្ពិន្ទតិ; និព្ពិន្ទំ វិរជ្ជតិ; វិរាគា វិមុច្ចតិ; វិមុត្តស្មិំ វិមុត្តមិតិ ញាណំ ហោតិ. ‘ខីណា ជាតិ, វុសិតំ ព្រហ្មចរិយំ, កតំ ករណីយំ, នាបរំ ឥត្ថត្តាយា’តិ បជានាតី’’តិ. ទសមំ.

បឋមោ វគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ចក្ខុ រូបញ្ច វិញ្ញាណំ, សម្ផស្សោ វេទនាយ ច;

សញ្ញា សញ្ចេតនា តណ្ហា, ធាតុ ខន្ធេន តេ ទសាតិ.