៩. ឧបាតិធាវន្តិសុត្តំ

៥៩. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តេន ខោ បន សមយេន ភគវា រត្តន្ធការតិមិសាយំ អព្ភោកាសេ និសិន្នោ ហោតិ តេលប្បទីបេសុ ឈាយមានេសុ.

តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា អធិបាតកា តេសុ តេលប្បទីបេសុ អាបាតបរិបាតំ អនយំ អាបជ្ជន្តិ, ព្យសនំ អាបជ្ជន្តិ [នត្ថិ សីហឡបោត្ថកេ], អនយព្យសនំ អាបជ្ជន្តិ [នត្ថិ សីហឡបោត្ថកេ]. អទ្ទសា ខោ ភគវា តេ សម្ពហុលេ អធិបាតកេ តេសុ តេលប្បទីបេសុ អាបាតបរិបាតំ អនយំ អាបជ្ជន្តេ, ព្យសនំ អាបជ្ជន្តេ, អនយព្យសនំ អាបជ្ជន្តេ.

អថ ខោ ភគវា ឯតមត្ថំ វិទិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមំ ឧទានំ ឧទានេសិ –

‘‘ឧបាតិធាវន្តិ ន សារមេន្តិ,

នវំ នវំ ពន្ធនំ ព្រូហយន្តិ;

បតន្តិ បជ្ជោតមិវាធិបាតកា [… ធិបាតា (សី. ស្យា.)],

ទិដ្ឋេ សុតេ ឥតិហេកេ និវិដ្ឋា’’តិ. នវមំ;