៤. កុមារកសុត្តំ

៤៤. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា កុមារកា អន្តរា ច សាវត្ថិំ អន្តរា ច ជេតវនំ មច្ឆកេ ពាធេន្តិ.

អថ ខោ ភគវា បុព្ពណ្ហសមយំ និវាសេត្វា បត្តចីវរមាទាយ សាវត្ថិំ បិណ្ឌាយ បាវិសិ. អទ្ទសា ខោ ភគវា តេ សម្ពហុលេ កុមារកេ អន្តរា ច សាវត្ថិំ អន្តរា ច ជេតវនំ មច្ឆកេ ពាធេន្តេ. ទិស្វាន យេន តេ កុមារកា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា តេ កុមារកេ ឯតទវោច – ‘‘ភាយថ វោ, តុម្ហេ កុមារកា, ទុក្ខស្ស, អប្បិយំ វោ ទុក្ខ’’ន្តិ? ‘‘ឯវំ, ភន្តេ, ភាយាម មយំ, ភន្តេ, ទុក្ខស្ស, អប្បិយំ នោ ទុក្ខ’’ន្តិ.

អថ ខោ ភគវា ឯតមត្ថំ វិទិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមំ ឧទានំ ឧទានេសិ –

‘‘សចេ ភាយថ ទុក្ខស្ស, សចេ វោ ទុក្ខមប្បិយំ;

មាកត្ថ បាបកំ កម្មំ, អាវិ វា យទិ វា រហោ.

‘‘សចេ ច បាបកំ កម្មំ, ករិស្សថ ករោថ វា;

ន វោ ទុក្ខា បមុត្យត្ថិ, ឧបេច្ចបិ [ឧបច្ចបិ (ក.), ឧប្បច្ចបិ (?), ឧប្បតិត្វាបិ ឥតិ អត្ថោ] បលាយត’’ន្តិ. ចតុត្ថំ;