២. អប្បាយុកសុត្តំ

៤២. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. អថ ខោ អាយស្មា អានន្ទោ សាយន្ហសមយំ បដិសល្លានា [បដិសល្លាណា (សី.)] វុដ្ឋិតោ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ អាយស្មា អានន្ទោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘អច្ឆរិយំ, ភន្តេ, អព្ភុតំ, ភន្តេ! យាវ អប្បាយុកា ហិ, ភន្តេ, ភគវតោ មាតា អហោសិ, សត្តាហជាតេ ភគវតិ ភគវតោ មាតា កាលមកាសិ, តុសិតំ កាយំ ឧបបជ្ជី’’តិ.

‘‘ឯវមេតំ, អានន្ទ [ឯវមេតំ អានន្ទ ឯវមេតំ អានន្ទ (ស្យា.)], អប្បាយុកា ហិ, អានន្ទ, ពោធិសត្តមាតរោ ហោន្តិ. សត្តាហជាតេសុ ពោធិសត្តេសុ ពោធិសត្តមាតរោ កាលំ ករោន្តិ, តុសិតំ កាយំ ឧបបជ្ជន្តី’’តិ.

អថ ខោ ភគវា ឯតមត្ថំ វិទិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមំ ឧទានំ ឧទានេសិ –

‘‘យេ កេចិ ភូតា ភវិស្សន្តិ យេ វាបិ,

សព្ពេ គមិស្សន្តិ បហាយ ទេហំ;

តំ សព្ពជានិំ កុសលោ វិទិត្វា,

អាតាបិយោ ព្រហ្មចរិយំ ចរេយ្យា’’តិ. ទុតិយំ;