៣. តតិយបាដិទេសនីយសិក្ខាបទវណ្ណនា

៥៦២. តតិយេ – ឧភតោបសន្នន្តិ ទ្វីហិ បសន្នំ ឧបាសកេនបិ ឧបាសិកាយបិ. តស្មិំ កិរ កុលេ ឧភោបិ តេ សោតាបន្នាយេវ. ភោគេន ហាយតីតិ ឯទិសញ្ហិ កុលំ សចេបិ អសីតិកោដិធនំ ហោតិ, ភោគេហិ ហាយតិយេវ. កស្មា? យស្មា តត្ថ នេវ ឧបាសិកា ន ឧបាសកោ ភោគេ រក្ខតិ.

៥៦៩. ឃរតោ នីហរិត្វា ទេន្តីតិ អាសនសាលំ វា វិហារំ វា អានេត្វា ទេន្តិ. សចេបិ អនាគតេ ភិក្ខុម្ហិ បឋមំយេវ នីហរិត្វា ទ្វារេ ឋបេត្វា បច្ឆា សម្បត្តស្ស ទេន្តិ, វដ្ដតិ. ភិក្ខុំ បន ទិស្វា អន្តោគេហតោ នីហរិត្វា ទិយ្យមានំ ន វដ្ដតីតិ មហាបច្ចរិយំ វុត្តំ. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវ. ឯឡកលោមសមុដ្ឋានំ – កិរិយំ, នោសញ្ញាវិមោក្ខំ, អចិត្តកំ, បណ្ណត្តិវជ្ជំ, កាយកម្មំ, វចីកម្មំ តិចិត្តំ, តិវេទនន្តិ.

តតិយបាដិទេសនីយំ.