៤-៥. ឧក្កចេលសុត្តាទិវណ្ណនា

៣៨០-៣៨១. ចតុត្ថេ អចិរបរិនិព្ពុតេសុ សារិបុត្តមោគ្គល្លានេសូតិ នចិរបរិនិព្ពុតេសុ ទ្វីសុ អគ្គសាវកេសុ. តេសញ្ហិ ធម្មសេនាបតិ កត្តិកមាសបុណ្ណមាយ បរិនិព្ពុតោ, មហាមោគ្គល្លានោ តតោ អឌ្ឍមាសំ អតិក្កម្ម អមាវសុបោសថេ. សត្ថា ទ្វីសុ អគ្គសាវកេសុ បរិនិព្ពុតេសុ មហាភិក្ខុសង្ឃបរិវារោ មហាមណ្ឌលេ ចារិកំ ចរមានោ អនុបុព្ពេន ឧក្កចេលនគរំ បត្វា តត្ថ បិណ្ឌាយ ចរិត្វា គង្គាបិដ្ឋេ រជតបដ្ដវណ្ណវាលិកាបុលិនេ វិហាសិ. តេន វុត្តំ ‘‘អចិរបរិនិព្ពុតេសុ សារិបុត្តមោគ្គល្លានេសូ’’តិ. យេ មហន្តតរា ខន្ធា តេ បលុជ្ជេយ្យុន្តិ ឥធាបិ យោជនសតុព្ពេធោ មហាជម្ពុរុក្ខោ វិយ ភិក្ខុសង្ឃោ, តស្ស ទក្ខិណតោ ច ឧត្តរតោ ច គតា បណ្ណាសយោជនិកា ទ្វេ មហាខន្ធា វិយ ទ្វេ អគ្គសាវកាតិ. សេសំ បុរិមនយេនេវ យោជេតព្ពំ. បញ្ចមេ ទិដ្ឋីតិ កម្មស្សកទិដ្ឋិ.