៦-៧. តណ្ហក្ខយសុត្តាទិវណ្ណនា

២០៧-២០៨. ឆដ្ឋេ ឯតទវោចាតិ ‘‘ឥមិស្សំ បរិសតិ និសិន្នោ ឧទាយិត្ថេរោ នាម អនុសន្ធិកុសលោ ភិក្ខុ អត្ថិ, សោ មំ បុច្ឆិស្សតីតិ ភគវតា ឱសាបិតទេសនំ ញត្វា ទេសនានុសន្ធិំ ឃដេស្សាមី’’តិ បុច្ឆន្តោ ឯតំ អវោច. វិបុលន្តិអាទិ សព្ពំ សុភាវិតត្តំ សន្ធាយ វុត្តំ. សុភាវិតោ ហិ សតិសម្ពោជ្ឈង្គោ វិបុលោ ច មហគ្គតោ ច អប្បមាណោ ច អព្យាបជ្ជោ ច នាម ហោតិ. សោ ហិ បត្ថដត្តា វិបុលោ, មហន្តភាវំ គតត្តា មហគ្គតោ, វឌ្ឍិបមាណត្តា អប្បមាណោ, នីវរណានំ ទូរីភាវេន ព្យាបាទរហិតត្តា អព្យាបជ្ឈោ នាម ហោតិ. តណ្ហាយ បហានា កម្មំ បហីយតីតិ យំ តណ្ហាមូលកំ កម្មំ ឧប្បជ្ជេយ្យ, តំ តណ្ហាបហានេន បហីយតិ. កម្មស្ស បហានា ទុក្ខន្តិ យម្បិ កម្មមូលកំ វដ្ដទុក្ខំ ឧប្បជ្ជេយ្យ, តំ កម្មបហានេន បហីយតិ. តណ្ហក្ខយាទយោ តណ្ហាទីនំយេវ ខយា, អត្ថតោ បនេតេហិ និព្ពានំ កថិតន្តិ វេទិតព្ពំ. សត្តមំ ឧត្តានមេវ.