៨. អប្បមាទបេយ្យាលវគ្គោ

១. តថាគតសុត្តវណ្ណនា

១៣៩. អប្បមាទបេយ្យាលេ ឯវមេវ ខោតិ ឯត្ថ យថា សព្ពសត្តានំ សម្មាសម្ពុទ្ធោ អគ្គោ, ឯវំ សព្ពេសំ កុសលធម្មានំ ការាបកអប្បមាទោ អគ្គោតិ ទដ្ឋព្ពោ. ននុ ចេស លោកិយោវ, កុសលធម្មា បន លោកុត្តរាបិ. អយញ្ច កាមាវចរោវ, កុសលធម្មា បន ចតុភូមកា. កថមេស តេសំ អគ្គោតិ? បដិលាភកដ្ឋេន. អប្បមាទេន ហិ តេ បដិលព្ភន្តិ, តស្មា សោ តេសំ អគ្គោ. តេនេតំ វុត្តំ សព្ពេ តេ អប្បមាទមូលកាតិអាទិ.

២. បទសុត្តវណ្ណនា

១៤០. ជង្គលានន្តិ បថវីតលវាសីនំ. បាណានន្តិ សបាទកបាណានំ. បទជាតានីតិ បទានិ. សមោធានំ គច្ឆន្តីតិ ឱធានំ ឧបក្ខេបំ គច្ឆន្តិ. អគ្គមក្ខាយតីតិ សេដ្ឋំ អក្ខាយតិ. យទិទំ មហន្តត្តេនាតិ មហន្តភាវេន អគ្គមក្ខាយតិ, ន គុណវសេនាតិ អត្ថោ.

៣-១០. កូដសុត្តាទិវណ្ណនា

១៤១-១៤៨. វស្សិកន្តិ សុមនបុប្ផំ. ឥមំ កិរ សុត្តំ សុត្វា ភាតិយមហារាជា វីមំសិតុកាមតាយ ឯកស្មិំ គព្ភេ ចតុជាតិគន្ធេហិ បរិភណ្ឌំ ការេត្វា សុគន្ធានិ បុប្ផានិ អាហរាបេត្វា ឯកស្ស សមុគ្គស្ស មជ្ឈេ សុមនបុប្ផមុដ្ឋិំ ឋបេត្វា សេសានិ តស្ស សមន្តតោ មុដ្ឋិមុដ្ឋិំ កត្វា ឋបេត្វា ទ្វារំ បិធាយ ពហិ និក្ខន្តោ. អថស្ស មុហុត្តំ វីតិនាមេត្វា ទ្វារំ វិវរិត្វា បវិសន្តស្ស សព្ពបឋមំ សុមនបុប្ផគន្ធោ ឃានំ បហរិ. សោ មហាតលស្មិំយេវ មហាចេតិយាភិមុខោ និបជ្ជិត្វា – ‘‘វស្សិកំ តេសំ អគ្គន្តិ កថេន្តេន សុកថិតំ សម្មាសម្ពុទ្ធេនា’’តិ ចេតិយំ វន្ទិ. កុដ្ដរាជានោតិ ខុទ្ទករាជានោ. ‘‘ខុទ្ទរាជានោ’’តិបិ បាឋោ. តន្តាវុតានន្តិ តន្តេ អាវុតានំ, តន្តំ អារោបេត្វា វាយិតានន្តិ អត្ថោ. ឥទញ្ច បច្ចត្តេ សាមិវចនំ. យានិ កានិចិ តន្តាវុតានិ វត្ថានីតិ អយញ្ហេត្ថ អត្ថោ. អថ វា តន្តាវុតានំ វត្ថានំ យានិ កានិចិ វត្ថានីតិ ឯវំ សាវសេសបាឋនយេនបេត្ថ អត្ថោ ទដ្ឋព្ពោ. សេសំ សព្ពត្ថ ឧត្តានមេវាតិ.

អប្បមាទវគ្គោ អដ្ឋមោ.