៤. ចតុត្ថវគ្គោ

១-៤. ភិន្ទិសុត្តាទិវណ្ណនា

១៨០-១៨៣. ចតុត្ថវគ្គស្ស បឋមំ ឧត្តានមេវ. ទុតិយាទីសុ កុសលមូលន្តិ អលោភាទិតិវិធកុសលធម្មោ. សុក្កោ ធម្មោតិ តស្សេវ បរិយាយទេសនា. អយំ បនេត្ថ សង្ខេបត្ថោ – យស្ស កុសលមូលាទិសង្ខាតស្ស អនវជ្ជធម្មស្ស អសមុច្ឆិន្នត្តា ទេវទត្តោ សគ្គេ វា និព្ពត្តេយ្យ, មគ្គផលានិ វា អធិគច្ឆេយ្យ, ស្វាស្ស សមុច្ឆេទមគមា សព្ពសោ សមុច្ឆិន្នោ វិនដ្ឋោ. បឋមាទីនិ.

៥. អចិរបក្កន្តសុត្តវណ្ណនា

១៨៤. បញ្ចមេ បរាភវាយាតិ អវឌ្ឍិយា វិនាសាយ. អស្សតរីតិ វឡវាយ កុច្ឆិស្មិំ គទ្រភស្ស ជាតា. អត្តវធាយ គព្ភំ គណ្ហាតីតិ តំ អស្សេន សទ្ធិំ សម្បយោជេន្តិ, សា គព្ភំ គណ្ហិត្វា កាលេ សម្បត្តេ វិជាយិតុំ ន សក្កោតិ, បាទេហិ ភូមិយំ បហរន្តី តិដ្ឋតិ, អថស្សា ចត្តារោ បាទេ ចតូសុ ខាណុកេសុ ពន្ធិត្វា កុច្ឆិំ ផាលេត្វា បោតំ នីហរន្តិ, សា តត្ថេវ មរតិ. តេនេតំ វុត្តំ. បញ្ចមំ.

៦. បញ្ចរថសតសុត្តវណ្ណនា

១៨៥. ឆដ្ឋេ ភត្តាភិហារោតិ អភិហរិតព្ពំ ភត្តំ. តស្ស បន បមាណំ ទស្សេតុំ បញ្ច ច ថាលិបាកសតានីតិ វុត្តំ. តត្ថ ឯកោ ថាលិបាកោ ទសន្នំ បុរិសានំ ភត្តំ គណ្ហាតិ. នាសាយ បិត្តំ ភិន្ទេយ្យុន្តិ អច្ឆបិត្តំ វា មច្ឆបិត្តំ វាស្ស នាសបុដេ បក្ខិបេយ្យំ. ឆដ្ឋំ.

៧-១៣. មាតុសុត្តាទិវណ្ណនា

១៨៦-១៨៧. សត្តមេ មាតុបិ ហេតូតិ ‘‘សចេ មុសា ភណសិ, មាតរំ តេ វិស្សជ្ជេស្សាម. នោ ចេ ភណសិ, ន វិស្សជ្ជេស្សាមា’’តិ ឯវំ ចោរេហិ អដវិយំ បុច្ឆមានោ តស្សា ចោរហត្ថគតាយ មាតុយាបិ ហេតុ សម្បជានមុសា ន ភាសេយ្យាតិ អត្ថោ. ឥតោ បរេសុបិ ឯសេវ នយោតិ. សត្តមាទីនិ.

លាភសក្ការសំយុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.